Jacob, maar niet de ware ...

Zoals ik eerder al schreef, was ik hier verliefd op.
Ik bestelde de gabardine bij Koekepeertje, maar Lieke koos de net-iets-minder-knallende versie. De stof bleek nogal stug, maar wel heel gemakkelijk te verwerken.
Ik plakte de patroonbladen, knipte, tekende over, ...
Ik ging nog speciaal, op een snikhete woensdag, op zoek naar groene paspel om het geheel af te maken....
En diezelfde avond knipte ik verder ( na een gok naar de maat ) , en begon eraan.
En ik was tevreden, het ging me goed af. De paspel is niet overal perfect, maar toch zeer geslaagd. Fierheid, toch wel.
Daarstraks stikte ik de tailleband, en de laatste zijnaad.
En dan ... passen voor de lengte.
En dan .... zucht, kreun, 't is niet waar ... veel te breed, maar echt veel te veel te breed. Ze wordt binnenkort 7 , ze weegt geen 18 kilo, ze past nog in sommige maatjes110 ... En toch gokte ik op 128, want ik had haar omtrek gemeten en gedeeld door 4 en op het patroon van de pijp gelegd, en dat leek redelijk oké.  Ik zou de broek eventueel wel inkorten en de elastiek aanspannen. Maar met de knopenelastiek op zijn strafste, stond de broek vooraan nog te gapen.
Dedju, dedju, dedju ...
Geen foto met het kind erin ...
Wel van de paspelkes.

Netjes, niewaar?

Met valse gulp

En nepekes vanachter, net echt ...

Vind het zooooo jammer, dat ik straks toch nog ga proberen om er een elastiek in te steken, in heel de tailleband dan... 

Snel-klaar-projectjes

Gisteren liet ik m'n soldekes van Ikea zien ... Welnu, dit is wat ik ermee deed. 

Ik geef het toe, het is niet zo stijlvol als deze en deze, maar wel reeds goedgekeurd door de jongste dochter ...

En omdat ik dan toch bezig was met snel-klaar- projectjes, of misschien beter gezegd " wegwerken van spullen die in de weg liggen" of " jobkes die al een hele tijd op het lijstje staan" , prutste ik gisteren maar ineens verder.
In de kringloopwinkel kocht ik onlangs een overtrek voor een babydonsdekentje, gisteren verknipte ik het en maakte er zakken van om de donsdekens in te stoppen ( joepie, eindelijk kunnen ze even de kast in ).

En van het laatste stukje maakte ik een zakje voor de wasknijpers. Nieuwe exemplaren,  die de meisjes niet mogen aanslaan als ze een kamp maken ...

Nu ben ik toe aan weer eens wat "echt werk".
Hier was ik verliefd op. En nu mag het heel mooi weer zijn, het kan hier snel verkeren, en frisser worden, zodat broeken geen overbodige luxe zijn. Dus zet ik me vanavond aan een Jacob. Felgeel. Als de zon dan binnenkort weer duikelt, heb ik tenminste een dochter met een zonnige broek...

Solden bij Ikea

Geen geplastificeerde ruitjesstof meer in Ikea ( zucht, wat jammer ) , wel deze kussens in solden. Werk aan de winkel vanavond ... Morgen meer daarover ...

Vorige week, toen ik eventjes kinderloos was en klaar was met het kampkleedje, zocht ik wat kleine lapjes in de restjesmand, en maakte er dit van ...

Menig bezoeker vroeg zich de laatste tijd waarschijnlijk af waarom ik  rijst van Den Aldi op mijn naaimand had staan, en niet in de kast. Awel, omdat die in de zakjes moest. En ik geen tijd had .
Nu dus  gebeurd, en heb ik eindelijk gewichtjes om op m'n patronen te leggen.

Minnie Mouse op scoutskamp

( en heeft daarvoor haar regenbotten aangetrokken)
Morgen vertrekt Lieke, haar eerste kamp ... zij zal mij maar een beetje missen, maar ik  daarentegen ...
Loslaten heet dat dan, is het niet?
Het thema van het kamp is "Disney", en ze moeten verkleedkleren meenemen. Lieke wou direct Minnie zijn, met een roos-met-witte-stippen-kleed. Zaterdag kwamen we thuis van vakantie, en ik moest er nog aan beginnen ... zelfs de stof was er nog niet ...
Gelukkig een soldeke op de kop kunnen tikken, wit-met-roze-stippen. Ook goed.

Het pofbroekje is er eentje van deze reeks. Beetje aan de grote kant, maar geen tijd meer om ze in te korten.
Voor het kleedje nam ik als bovenstuk een A-lijntje, waardoor het kleedje wat breed valt. Volgende keer de A-lijn recht tekenen. Het onderste stuk is een cirkelrokje van ons madam. Kruipt veel stof in, maar zwiert heerlijk. Zoals ge ziet ...

Zo hard zelfs, dat uw oren ervan afvliegen ...
Het modelletje bevalt me wel, mits enige verfijning. Misschien wordt het dit wel voor haar Lentefeest in april ...

Naar jaarlijkse traditie

en

maakt

voor de allerliefste juffen!

( en meesters )

Morgen feest!

Lieke is jarig in de zomer, dus is het altijd op het einde van het schooljaar feest in de klas. Op pinterest vond ik deze fleurige vis, en Lieke wou er zo wel één.
Dus .... actie!
Gelukkig had ik nog glazuur in de kast liggen, en een zakje m&m's. Bij het sorteren per kleur ( het leggen van de m&m's moet snel gaan, anders is de glazuur opgesteven - dus op voorhand de snoepjes per kleur gelegd  ) ontdekte ik dat er niet van alle kleuren evenveel in een zak zitten ... Belange niet!

Mijn vis ziet er niet zo egaal uit als de pinterest-uitgave...

Ik bakte ook nog een gewone cake, voor de kinderen die geen chocolade lusten. Ze gingen samen in de oven, de ronde voor de vis onder de andere. De cake groeide zo erg, dat hij tegen de rooster van de andere kwam, en dus instortte ... Hij heeft een put aan zijn mond, ocharme . Maar ik denk niet dat eerste-leerjaarderkes daarvan gaan wakker liggen ...
Morgen vertrekt Lieke naar school met een vis, een mand met cake en servietjes en een cadeautje voor haar juf. Feest verzekerd!

Drukdrukdruk!

Amai, wat heb ik het druk. Einde schooljaarstress ... stapels toetsen liggen hier. Ondertussen verbeterd, in de dossiers ingegeven, en op de rapportjes gezet. Nog twee dagen, en alles is klaar.
De laatste weken geen tijd meer gehad om te naaien, maar ook geen plaats. Mijn livingtafel lag vol stapeltjes werk. Maar al die kleine stapeltjes is ondertussen één grote stapel ; KLAAR!
Alleen vorige woensdag maakte ik nog snel iets. Lieke is jarig in de zomer, en dus mag ze deze week in de klas trakteren. En omdat de juf zo'n knap werk heeft geleverd dit jaar ( ze leerde Lieke niet alleen schrijven en rekenen, maar kon ook haar schelpje openen en het pareltje binnenin vinden ) , vond ik dat ze iets moois verdiende. Een mooie tas. Want een juf kan niet genoeg mooie tassen hebben.

Lieke koos zelf het stofje, en riep heel spontaan "wauw!" toen ze de afgewerkte tas zag.
Als model koos ik ( alweer) voor dit heerlijke patroon, maar maakte de schouderbanden van keperband ( zit in de ondernaad ingestikt ) en maakte aan één kant - de voorkant dus - een zak, die vastgestikt is onder de keperband. Ik gebruikte ook vliesline om de zak wat steviger te maken. Jaja, niks teveel voor de juf!
De kleur van de voering is net dezelfde als de hartjes van de bloemetjes.
Lieke wou zelfs met de zak poseren. Maak dat mee!

" Ik ben onderweg naar school! " zei ze plechtig terwijl ze haar pose aannam.

Let vooral niet op haar rattennestje ...
Nu nog bedenken wanneer ze de zak zal geven. Ze zou eigenlijk donderdag tracteren, maar haar juf is ziek. En ze wil zo graag haar verjaardag vieren met haar eigen juf ...