Elanden van Soft Cactus

Het kleedje is al lang gelden gemaakt, maar geraakte niet op mijn blogje ...
Ginneke blijft fan van zelfgemaakte kleedjes, en dat vind ik natuurlijk super.
Vandaag ging ik met haar soldekes doen, kleedjes kopen ( geen broeken mama, geen broeken!). ZE paste drie prachtige jurkjes, er was er maar eentje waar ze echt mooi mee stond. Dat heeft ze gekregen, ook al vond ik het nog heel erg duur. Maar ze was er instant verliefd op (en ikke ook beetje als ze het aanhad). Af en toe mag het kind ook eens iets krijgen ....
Soms vindt ze een stofje niet echt super, maar als ik er iets mee maak, is ze altijd blij.

Ook met dit kleedje. In een soft cactusje. Ze vroeg wel om smallere rokjes te maken, de zwier is er wat uit aan 't geraken. Dus het vertrouwde bovenstukje met een A-lijnrokje eronder. Eenvoudiger kan niet!

Toch nog genoeg bewegingsruimte voorzien, niet te smal dat rokje! 

Het jurkje is gevoerd met een lichtblauw stofje, een lakentje uit de kringwinkel. De rits is dezelfde kleur als de elanden... 

Een simpel jurkje, techttoe, rechtaan. Gemakkelijk om te strijken, dat valt ook weeral mee. 

Herfstjurkje voor Ginneke

Voor Ginneke maakte ik ook nog een jurkje, in een heerlijk Soft Cactusje. Ik blijf grote fan van deze stofjes!

Weer het bovenstukje van SVDHZ, het blijft scoren hier. Alleen armsgaten tekende ik wat groter, want haar kleedjes van vorige herfst worden wat krap. En aangezien Ginneke nog geen t-shirtjes onder haar kleedjes aan wil (veel te warm, mama!), voelt zo'n krap armsgat heel vervelend.

Ook dit kleedje lag al even geknipt klaar, dus werd het tijd om het ineen te zetten. Ik vond echter geen lange rits in m'n voorraad die mooi bij het stofje paste. Alleen korte exemplaren. Geen nood, mijn warmbloedje kan tegen een beetje blote rug ... Korte rits onderaan en bovenaan een kamsnap...

Het rokje wou ze niet te breed. Geen gezwier meer ... 

Ik legde een stolpplooi in het voorpand, het achterpand loopt gewoon breder uit , zonder plooikes. Het rokje is zo  nog wel breed genoeg om te kunnen ravotten.

Na de fotosessie binnen klaarde het helemaal op .... dus deden we buiten nog wat verder van fotookes trekken .... 

Met haar Kibbie, die een camouflagepakje aan lijkt te hebben ...

En eitjes rapen!

Een bloemenkleedje

Na dit testkleedje, maakte ik een nieuw testexemplaar om uiteindelijk tot dit te komen ...
Ik gebruikte een fris Soft Cactusje om snel snel te zien of de aanpassingen aan het eerste kleedje goed waren.

Maar snel-snel blijkt bij mij toch altijd net iets langer te duren, omdat ik dan plots weer kleine detailkes wil toevoegen ...
Zoals de mouwkes. Ik had geen tijd - goesting om het kleedje te voorzien van een voering. Dus snelsnel mouwkes erin om de armsgaten netjes af te werken ...

En een bloemenkransje aan de halslijn ... 

En bloemetjes om de knopen dicht te doen ...

En nog een fotooke met een lief kind erin ... 

Perfect jurkje om een triestige, regenachtige dag als vandaag af te sluiten ...

Bruidsmeisjes

Afgelopen weekend was een leuk weekend. Een heel leuk weekend. Behalve de turnshow van ons meisjes, was er ook de trouw van mijn zus. En ons meisjes mochten bruidsmeisje zijn.
Groen - felgroen eigenlijk - was de themakleur. En moest het nu hoogzomer zijn geweest, dan had ik direct geweten hoe de jurkjes eruit zouden zien. Knalgroen. Met witte schoentjes . Of zoiets.
Maar midden maart ... alles is dan mogelijk. Sneeuw kan, maar 18° is evengoed mogelijk. Wekenlang heb ik mijn brein gepijnigd. Wekenlang getwijfeld. Tot ik een mooi groen Soft Cactusje in handen kreeg. Ik dacht er  nog even over om ze een verschillend Soft Cactusje aan te geven , dus liet ik me helemaal gaan ; 3 meter van de groene versie en 2 meter van een lichtblauw-met -groen-versie.
Uiteindelijk ging ik voor 2 jurkjes in dezelfde stof maar een ander patroon. Of, beter gezegd, andere details. Want bruidsmeisjes, die mogen heel gelijkende jurkjes hebben.

Kijkt eens hoe schoon ...

Ik vertrok voor allebei van het bovenstuk uit SVDHZ. Een veelgebruikt bovenstukje, heel mooi.

Voor Lieke sneed ik de voorpand 2 keer door en zette er een fluo-oranje paspel tussen. Om het jurkje wat op te frissen.  Ik wou een beetje lente in het jurkje. 

Haar rok heeft 3 plooien vooraan en 3 plooien achteraan. Want toen ik haar vroeg welk modelletje ze wou ( tegenwoordig geniet smal haar voorkeur ) , zei ze plots dat ze een brede rok wou. Even heb ik een cirkelrok overwogen, maar ging toch voor iets minder stof-verbruik ... De plooien konden gemakkelijk gelegd worden door de print.

Ginnekes jurkje kreeg wat lente door een paspel tussen bovenstukje en rok. Haar rokje kreeg zowel vooraan als achteraan 9 kleine stolpplooitjes, waardoor het ook mooi breed valt. Ik deed extra veel moeite om de print te laten doorlopen.  

Voor haar wou ik een kraagje. Ik had in een reclamefoldertje van C&A een heel simpel jurkje gezien met een mooi retro kraagje. Na wat studie van de foto , wat tekenen en prutsen, lukte het me om Ginneke ook zo'n mooi kraagje te geven. 

Het lukt me zelfs om de print mooi te laten doorlopen.

Het gemeentehuis vonden ze maar stom en saai, gelukkig was dat een blitz-optreden ... Het heeft geen kwartier geduurd ... 

Voor de kerk trouwen was geen optie, een korte ceremonie daarentegen wel. En ze hadden mij gevraagd om pastoor te spelen ... Ze hadden niet gedacht dat ik m'n rol zo ernstig zou nemen ...

Ik maakte mezelf een rechttoe-rechtaan wit kleed, en een groene "sjaal" ( ik weet begot niet hoe zo'n sjaal heet ). Op de sjaal naaide ik 2 mooie , rode harten. 

Lieke mocht een kaars aansteken voor de mensen die er jammer genoeg niet meer bij konden zijn.

Ginneke mocht hun hond binnenbrengen. De hond had de ringen bij. 

En hier kijken ze toe hoe hun Tanteke en Ben de ringen over elkaars vinger schuiven ...

Het was een prachtige dag. Een superleuk feest. 

Een dag om nooit te vergeten! 

Verjaardagsworkshopje

Lieke was vorige week jarig, en dat heb ik geweten. Nadat ze haar eigen broek had gemaakt, was ze heel enthousiast. Ze wilde nog en nog en nog naaien.
De workshop was eigenlijk een test .... als ze enthousiast zou terugkomen, zou ik aan de familie vragen om samen te leggen voor een eigen naaimachine voor Lieke. En wou ik wel een naaifeestje doen voor haar verjaardag ; een tas volgens deze werkwijze ( al verstevigde ik ze niet zoals hier beschreven ) .
En zo geschiedde.
Gisteren was het dan zover. Lieke mocht drie vriendinnetjes vragen ( oh zo moeilijk, maar drie? Ja, maar drie, om mijn hart en grijs haar een beetje te sparen. Ook al weet ik dat er enkele meisjes teleurgesteld zullen zijn dat ze niet uitgenodigd waren ... maar voor ééntje in het bijzonder heb ik al een plannetje bedacht om het goed te maken, An!  ). 
Ik knipte op voorhand alle stof ....

en de hengsels werden gestreken ....

en ik streek de vliesline er al op ....
De dametjes deden voor de rest zo goed als alles zelf, onder toeziend oog van mezelf en mijn mama ( wat een geluk dat zij wou komen helpen! )

Het was moeilijk in te schatten hoe lang ik nodig zou hebben om de tassen in elkaar te krijgen ... en op het einde van de rit bleek dat ik een halfuurtje tekort kwam ... De keergaten waren niet gedicht en het sierstiksel bovenaan was niet klaar . Maar de trots was er zeker al! De gezichtjes toen de zakken gekeerd werden ...stralend!

En zo ziet de collectie eruit ... morgen worden ze aan de eigenaresjes overhandigd!