Recyclage

Nog niet zo lang geleden maakte ik voor Ginneke een nieuwe zwemzak. Helemaal zoals ze hem wou. Ze was er content mee. En fier op. En ze ging er heeeeeeel zuinig op zijn. Maar hoe hard ze ook haar best doet, ze verslijt dingen bij de vleet. T-shirts die haar zus twee jaar heeft gedragen, zonder één vlek, worden na één dagje door haarzelf gebrandmerkt.  Tegenwoordig dragen de twee zussen dezelfde maat van kleren, maar die van Ginneke herken ik aan de vlekken of de inktstrepen, of de gaatjes erin ...
Zo verging het ook haar mooie zwemzak. Na drie zwembeurten was het nieuwe eraf. De naden onderaan waren helemaal gescheurd, het stiksel van de schouderband was doorgescheurd en ook bovenaan, waar binnen- en buitenzak aaneengezet zijn, begon het te begeven. Niet te geloven ...
Voordat de buitenzak helemaal om zeep was, haalde ik alles uiteen. Kwestie van nog enkele stukken te kunnen recupereren voor mini-projectjes.
De binnenzak was nog intact, dus die kon ik gewoon hergebruiken.
Even ging ik op zoek naar gelamineerd katoen, dat leek me meer geschikt dan het nogal stugge tafelzeil. Maar ik vond niet direct iets dat bij Ginneke in de smaak viel. En toen ontsproot er een beter idee in mijn creatief hersendeel ... Zo'n grote tassen die je tegenwoordig in elke supermarkt kan kopen, die zijn waterdicht. Dus keek ik een tijdje rond om zo'n mooie zak te vinden. Maar de zoektocht liep op niks uit.
Tot ik in mijn eigen voorraad boodschappentassen iets tegenkwam. Een zakje van bij de Zeeman, dat ik ooit eens kocht omdat ik niets anders bijhad, en geen plastieken zak wou kopen. Zo'n klein draagtasje met een heel fleurige foto op. Het tasje in mijn voorraad was al wat geschalodderd door het vele gebruiken, maar bij Zeeman hadden ze nog andere , leuke exemplaren. Onder andere eentje met cupcakes.
Ik haalde de oorspronkelijke handvatten eraf, maakte een volledig waterdichte binnenzak van toile ciree die ik nog had liggen ( geen mooie, maar je ziet hem toch niet ) en bevestigde die waterdichte zak tussen de cupcakejeszak en de gerecycleerde binnenzak. Ook de draagriem recycleerde ik.

Zeeman en Froy&Dind gaan perfect samen ! 

Diepe rits .

Voilà, benieuwd hoelang dit exemplaar zal meegaan ... 

Droog naar huis

Een hele tijd geleden ( enkele jaren om precies te zijn ) , maakte ik voor Ginneke een zwemzak. Door omstandigheden in gewone katoen, en dat was geen goed idee. Natuurlijk niet, zeker niet voor de kleinste hier in huis, die nogal nonchalant kan zijn. Om het duidelijk te stellen : zij trok na elke zwembeurt zo ongeveer een spoor van het zwembad naar  school. Om dan de doorweekte zak in haar boekentas te proppen. Met handen en voeten heb ik uitgelegd dat ze haar badpak in de handdoek moest draaien, en dan in het kleine zakje steken. Maar toch slaagde ze er elke week in om haar boekentas op woensdag vochtig te krijgen ....
Dus ... nieuwe zwemzak maken! Ze wou er één als haar vriendinnetjes - na korte ondervraging bleek het om een schoudertas te geen. Dus kocht ik bij Bobby een stuk tafelzeil , met het doel om een schoudertas met flap te maken.
Thuisgekomen bleek dat ik beter wat meer had gekocht, en dat het moeilijk verwerkte. Met haar nonchalance in mijn achterhoofd besloot ik dan maar geen flap te gebruiken, uit schrik dat die na één zwembeurt af zou scheuren.
En dus werd het dit ....

Met brede schouderband ...

En diepe rits ... 

En een klein zakje voor haar tramabonnement. Zij gaat met de tram naar het zwembad, en ik moet zeker geen tekeningetje maken hoe dat abonnement er zou uitzien na één zwembeurt gewoon los in de zak ...

Ik stikte een stuk elastiek vast in het zakje, met een grote ring eraan. Rond de schouderband maakte ik een rood lint vast met een haakje. Zo kan het zakje gemakkelijk losgemaakt worden. 

De zwemzak werd gevoerd met een zalig zacht stofje van Froy&Dind. Met vliesline. Na het eerste gebruik was de binnenzak uiteraard nat, maar geen spoor te zien! Misschien hadden de kabouterkes het zwempak wel uitgewrongen voordat het in de zak ging ...