Elanden in de sneeuw

Het heeft lang geduurd voordat ik stoffen met fotoprints echt mooi begon te vinden, maar tegenwoordig vind ik er mijn goesting wel in. Vorige winter maakte ik Ginneke dit kleedje, en ik vind haar er nog steeds heel mooi mee staan.
Dus liet ik me ergens in september verleiden tot een nieuwe versie van de stof. Ik kocht nogal zuinig, en heb daarbij geleerd dat ik volgende keren geen 70 maar 80 cm moet kopen. Tja, zelfs mijn kleine aap groeit ...
Ik hou niet van patronen overtekenen, dus als ik er eentje heb dat goed past, blijf ik het tot in het oneindige gebruiken. Met hier en daar eens een kleine aanpassing, dat wel.
Bovenstukje uit SVDHZ, alweer, en een iets-of-wat-rimpelrokje. Niet teveel zwier, want daar is ze geen fan meer van. Maar Ginneke is nog zo huppeldepup, dat ze nog veel bewegingsruimte nodig heeft in het rokdeel. Niet te smal dus ...

Het vestje is een beetje te licht, maar ondertussen doet ze er al  een donkerder vestje op aan. En kousenbroeken weigert Ginneke. Blote benen, en liefst ook blote armen. Maar ooit zal het toch eens echt beginnen winteren, denk ik zo. Dus kocht ik haar mooie kniekousen. Grijze met blinkjes. Zo'n fijne kousen ....Maar manman, wat een gezeur! Mama, ik wil die niet aan! Dat jeukt! En kijk hoe schoon ze zijn.... 

Het kleedje is al aan de korte kant (zelfs een zoompje lukte niet meer; ik overlockte de onderkant, plooide die naar binnen en werkte mooi af door er een biaislint op te zetten). Volgende keer dus 80 cm kopen! 

Dat vestje bleef niet lang aan, zelfs buiten niet! 

Achteraan sluit het jurkje met kamsnaps. Ik deed zelfs geen poging om de print te laten doorlopen, maar lette wel op dat er geen elanden onthoofd werden. Er komen er wel een paar van achter het hoekje piepen ;-)

Over de versie van vorig jaar ging een bus blauwe verf in de klas, dat kon ik jammer genoeg niet redden. Maar deze versie is een volwaardige vervanger! 

Voor Martha

Ik "ken" twee mannen zo van die ruwe bolsters met heel blanke pit ...
En één van hen werd een tijdje geleden voor de tweede keer papa. Van Martha.
Met een paar vrienden wilden we graag een cadeautje geven, een kleine attentie, omdat zij onze vereniging zo'n warm hart toedragen.
We gingen te rade bij hun mama, de lieve Oma van kleine Martha. En die zei dat Martha heel blij zou zijn met iets zelfgemaakts. Eender wat.
Dus zou ik een paar zakjes maken. Maar het werd zomer, en de naaitijd werd stevig gereduceerd. En kleine Martha groeide, en werd groter, en de tijd verstreek. En toen vond ik dat ik me er niet meer vanaf kon maken met een paar ritstasjes. Dus bladerde ik door "Mijn tas", en koos voor de Rosalie.
Ik vroeg naar de stijl van het geboortekaartje om toch een beetje een idee te hebben bij de stofkeuze. Romantisch, zo kon het best omschreven worden.
En zo kwam ik bij Bobby bij een prachtige vogeltjesstof aan. Gecombineerd met een mooi, fris, eenvoudig geel en blauw katoentje.
Ik ging aan de slag, en het Rosalieke zat prettig snel in elkaar.

Het blauw van de stof, het geel van de rits en de handvatten, het kon niet mooier bij elkaar passen ... 

De binnenkant in de gele versie van het blauwe katoentje ... 

De zijkant ook met vogeltjes.

Ik ben er zelf een beetje verliefd op ... 

Binnenkort gaan we naar hun try-out kijken, en nemen we het mee. 

Al zou ik het graag houden...

Jackie in de lente

Anorakken vind ik per definitie niet mooi. Maar de dochters hebben er elk één, voor op de fiets. En voor als het zo echt koud is.
Maar dus ben ik heel blij met het betere weer. Niet alleen omdat het zonnetje zo'n deugd doet, maar ook omdat de meisjes dan eindelijk terug een mooie jas aankunnen.
Voor Lieke maakte ik twee winters geleden een Jackie in de winteruitvoering, maar na drie keer aandoen weigerde ze hem nog te dragen. Een stomme jas, volgens haar. Gelukkig is de kleine zus meer mamamaakt-minded en kan zij hem volgende winter aan.
Ik maakte voor de kleinste dan ook een zomerversie. Eigenlijk wilde ze een koningsblauwe , maar Bobby had niet het perfecte blauw. Dan wou ze graag groen. Ze koos de stof voor de buitenkant zelf. Om hem wat op te fleuren, zette ik er rode paspel tussen.

Rode knopen vooraan , en knoopsgatenfobie omzeild door litsen in te zetten ....

Ook achteraan rode paspel en knopen. Ik moest puzzelen om alle delen uit de stof te krijgen, en het lukte zelfs niet om de kraag twee keer uit de buitenstof te krijgen. Dus gebruikte ik de voeringstof voor de onderkraag.

Zakjes - ook met de voeringstof ; benieuwd wat we daar allemaal in gaan vinden binnenkort .... 

Deze keer vergat ik het labeltje eens niet .

De voering maakte ik van een heeeeeeerlijk zoet stofje dat ik vorig jaar bij Bobby kocht. Toen vond ik Ginneke al te groot voor een jurkje in de stof, maar toch moest ik er een metertje van hebben. Het moest gewoon. En kijk ... als voering is het perfect! En aangezien Ginneke het altijd warm heeft, en nooit haar jas dichtknoopt, kan het zeker! Het zal gezien worden!

En de achterkant nog eens ....

Op naar het volgende projectje ... 

Sweet flamingo's

Vorig jaar, ik denk zo'n jaar geleden, kocht ik bij Bobby een metertje flamingostof. Ik denk dat Ginneke erbij was, en dat ze er helemaal voor viel. Ze is echt grote dierenfan ( dat heeft ze echt niet van de mama ! ) , dus het zou wel zo kunnen zijn gegaan. Ofwel viel ik ervoor. Voor de heerlijke kleuren, of voor de prachtige print. Waarschijnlijk voor de combinatie van de twee ...
Maar het bleef liggen in de kast, behalve dan die keren dat ik het er eventjes uithaalde om naar te kijken, en te genieten van dat moois ...
En weken geleden, ergens in februari, was er weer zo'n innerlijke onrust die ik alleen wegkrijg achter mijn naaimachine. Ik kon wel wat fleur en kleur gebruiken om mezelf helemaal op te vrolijken, en dus nam ik het flamingostofje uit de kast. Het werd een klassiekertje ; bovenstukje uit SVDHZ, maar achteraan kamsnaps. De rok is een rechte lap , waar ik plooitjes inlegde. Vroeger was ik grote fan van heel brede rokjes, maar tegenwoordig vind ik rokjes met plooitjes mooier. Ze geven een beetje volume, maar zijn niet te breed. En aangezien Ginneke liever smalle rokjes heeft ( maar een te grote speelvogel is voor aanpassende rokjes ) , is dit de perfecte oplossing.

Het kleedje heeft eigenlijk weken zonder zoompje en zonder knoopjes aan een kapstok gehangen. Geen tijd om af te werken, vreselijk toch! Tot ik halsoverkop terecht kon bij de geweldige Swieties om deze fotoreeks te maken. Het moest, dus het gebeurde. Ik zette één kamsnap er verkeerd op ( vloek , vloek! ) , maar dat is gelukkig niet zichtbaar op de foto's. Ondertussen heeft "mijn persoonlijke assistent" de foute kamsnap verwijderd, en hangt het kleedje te wachten op het  juiste knoopje. Niet op een kapstok, wel heel sierlijk op de paspop in de woonkamer. 

 Een flamingo, die staat op één been hé mama! 

En oooh, wat ben ik fan van deze laatste foto ...

Op naar het volgende project ... een zomerjasje voor Ginneke, een geboortecadeautje voor Zus, een jurkje voor het Lentefeest van Ginneke en de zomergarderobe voor beide dametjes .... Werk aan de winkel! 

Kersthertjes

Ergens in september of oktober kocht ik twee mooie metertjes bij Bobby Sewing. Niet gewoon mooi, maar prachtig. Zo mooi dat ik er moeilijk de schaar in kan zetten.
Maar vorige week deed ik het toch, in één van de twee metertjes.
Met de feesten in zicht ging ik eens door Liekes kleerkast. Broeken genoeg, gewone kleertjes genoeg, maar geen feesteditie. Dus ... werk aan de winkel!
Het stofje is zo mooi, dat het een eenvoudig patroontje vraagt. Niet te veel tralala. Zoiets dus ...

Ik nam het bovenstukje van SVDHZ , dat ik de laatste maanden al enkele keren gebruikte voor jurkjes voor Ginneke. Ginneke heeft meer volume dan Lieke, dus ik kon gewoon dezelfde maat nemen. Gemakkelijk!
Ik koos voor een onderstuk dat lichtjes uitloopt onderaan, voor een beetje bewegingsvrijheid.

Ik wilde tijd besparen en dus de rits omzeilen. Daarom tekende ik aan het achterpand aan elke middennaad 3 cm bij, om een knopenpad te kunnen maken. Voor kamsnaps, welteverstaan. 

Na de eerste pasbeurt bleek de achterkant van het bovenstuk veel te breed. En omdat de stof niet heel soepel valt, was dat niet mooi. Alles lostornen was geen optie ( tijdsgebrek ) , dus legde ik er neepjes in. Waarschijnlijk niet volgens de regels van de kunst, maar die regels lap ik wel meer aan m'n laars. 

Ik maakte het bovenstukje overdag, en bedacht me dat er niks bijpassends in haar kast hangt. Even geleden had ik al wel goudkleurige kousenbroeken bij H&M gespot. En goudkleurige vestjes bij JBC. Dus, na het avondeten nog snel naar het Shopping Center. Nog nooit deed ik het Shopping Center tegen zo'n tempo denk ik ... Het vestje was er niet in JBC, maar we vonden ergens anders iets anders ... nog mooier, denk ik nu ... Wit met een zilveren "biezeke", zoals wij dat hier noemen. 

Kijk eens hoe schoon ... 

Een feestelijk ensembletje, niet? 

En nu kriebelt het enorm om dat tweede metertje , goud met witte stippen, ook te verwerken ... 

We zwieren de lente in!

Een tijdje geleden ging ik nog eens bij Bobby Sewing langs. Ik zou daar elke week kunnen kopen, maar het verwerken duurt zo lang tegenwoordig ...
Ik bracht toen onder andere een schoon, fris Strass-stofje mee. Echt zomers, en net niet fluo.
Ik hou echt van jurkjes met brede rokjes, en Ginneke deelt die voorliefde. Dus zocht ik
 de juiste patroondelen bij elkaar , paste op een net-gekocht kleedje en ging aan de slag. Een fijn, soepel stofje, heel leuk om te verwerken. Als voering gebruikte ik een dun wit katoentje. Ik moest wel echt puzzelen om alle delen uit de voeringstof te krijgen, maar het lukte.
Et voilà ...

Om zeker te zijn van genoeg zwier, maakte ik een cirkelrokje. 

Ik zette drie lusjes op de naad tussen bovenstukje en rok, om het riempje op zijn plaats te houden. 

Voor de achterkant liet ik m'n fantasie ook even de vrije loop. Ik wilde geen rits inzetten, en ook geen knoopjes. Ooit wil ik wel eens een jurkje maken met vier of vijf knoopjes op de rug, maar daar had ik nu geen zin in. Ik wou eigenlijk dat het snel af was, omdat het naaien hier tegenwoordig op een laag pitje staat. En zo kwam ik tot een redelijk bloot ruggetje ...

Ginneke staat hier in een boze , of eerder verdrietige pose, ze was net een totter gegaan , toen ze het zwiergehalte testte ...
Ik kan niet wachten tot wanneer haar ruggetje mooi bruin zal zien ... dat zal mooi afsteken tegen de frisse kleuren.

Laat nu de lente maar blijven!