Van babycadeautjes en zomerkleren ...

Net geen jaar is het geleden dat ik mijn laatste berichtje postte ... Ondertussen weinig genaaid, veel te weinig. Bitter weinig... Maar ja, het is nu zo. Andere dingen slorpten mijn tijd en energie op. En als er dan eens tijd was om te naaien, was er zeker geen tijd om het te posten.
Maar ik doe een inhaalmanoeuver.
Hier gaan we.
In het voorjaar waagde ik me toch, ondanks het gebrek aan naaitijd, aan een zeker-niet-snel-klaar-project. Een salopetje voor Ginneke. Ze weigert ondertussen broeken of kousenbroeken aan te doen, maar wou zo graag een salopet voor de zomer.

Aangezien Lieke alleen maar skinny broeken wil dragen, en zelfgemaakte kleren maar niks vindt, wordt er zelden voor haar genaaid.  Dus maakte ik nog een jurkje voor Ginneke. Weer zo eentje in een stofje vol verrassingen; ideaal om een saai momentje in de klas op te vullen ;-). Een onderwaterwereldjurkje ... 

Bovenstukje uit SVDHZ , mijn favoriet, nog steeds. En een smal rokje eronder. Want Ginneke houdt tegenwoordig van smalle rokjes. 

De halsuitsnijding is niet diep, daar hou ik wel van.... 

Voor de achterkant ging ik op zoek naar een snel-klaar-oplossing ; geen rits, dat is teveel gedoe. En een beetje bloot mag wel, want Ginneke ziet binnen de kortste keren mooi bruin ... Dat mag gezien worden! 

En toen was het juni, en moest Ginneke een spreekbeurt doen. En ik was zo ontzettend druk bezig met schoolwerk, en had zoveel stress, en werd zo onrustig vanbinnen, dat het hoge tijd was om nog eens achter de naaimachine te kruipen - mijn persoonlijke therapie. We koppelden het nuttige aan het aangename en visten het koalastofje dat al enkele weken in de kast lag te wachten, uit de stapel. Om er een snel t-shirt van te maken. Patroontje uit La Maison Victor ... 

Lieke is jarig in de zomervakantie, en het is traditie dat ze op het einde van het schooljaar (als ik helemaal over mijn toeren draai van de stress) trakteert én de juf een cadeautje geeft .... Dus moest dat ook afgelopen schooljaar zo zijn. Maar ik zette haar mee aan het werk! Ze koos voor haar hippe juf een zwart-wit-stofje om een tas van te maken. We kochten wat extra, zodat we twee exemplaren konden maken : eentje om te geven, eentje om te houden. 

Lieke stikte mee, ik genoot ervan om samen met haar aan de zakken te werken! 

En toen werd het zomer, en genoten we vooral van het buiten-zijn .... er werd niet veel genaaid. Tot eind augustus ; toen moest ik dringend beginnen aan geboortecadeautjes voor die vele boelekes die in de (verre) vriendenkring geboren werden ... Ik maakte pamperzakjes bijna aan de lopende band, in heel verschillende stofjes. 

Voor Babette .... 

Voor Lenn ...

Voor Nyka....

Voor Roos (ik merkte pas toen het af was dat de vogeltjes op hun kopje staan ... )

En deze vakantie zette ik me ook nog eens aan mijn machine. Voor nog meer geboortekleinigheidjes ...

Voor Lenn

en voor Thor ....

Want een zakje waar enkele pampertjes en een klein pakje natte doekjes inpassen, komt altijd van pas! 

Voor Martha

Ik "ken" twee mannen zo van die ruwe bolsters met heel blanke pit ...
En één van hen werd een tijdje geleden voor de tweede keer papa. Van Martha.
Met een paar vrienden wilden we graag een cadeautje geven, een kleine attentie, omdat zij onze vereniging zo'n warm hart toedragen.
We gingen te rade bij hun mama, de lieve Oma van kleine Martha. En die zei dat Martha heel blij zou zijn met iets zelfgemaakts. Eender wat.
Dus zou ik een paar zakjes maken. Maar het werd zomer, en de naaitijd werd stevig gereduceerd. En kleine Martha groeide, en werd groter, en de tijd verstreek. En toen vond ik dat ik me er niet meer vanaf kon maken met een paar ritstasjes. Dus bladerde ik door "Mijn tas", en koos voor de Rosalie.
Ik vroeg naar de stijl van het geboortekaartje om toch een beetje een idee te hebben bij de stofkeuze. Romantisch, zo kon het best omschreven worden.
En zo kwam ik bij Bobby bij een prachtige vogeltjesstof aan. Gecombineerd met een mooi, fris, eenvoudig geel en blauw katoentje.
Ik ging aan de slag, en het Rosalieke zat prettig snel in elkaar.

Het blauw van de stof, het geel van de rits en de handvatten, het kon niet mooier bij elkaar passen ... 

De binnenkant in de gele versie van het blauwe katoentje ... 

De zijkant ook met vogeltjes.

Ik ben er zelf een beetje verliefd op ... 

Binnenkort gaan we naar hun try-out kijken, en nemen we het mee. 

Al zou ik het graag houden...

Verjaardagsworkshopje

Lieke was vorige week jarig, en dat heb ik geweten. Nadat ze haar eigen broek had gemaakt, was ze heel enthousiast. Ze wilde nog en nog en nog naaien.
De workshop was eigenlijk een test .... als ze enthousiast zou terugkomen, zou ik aan de familie vragen om samen te leggen voor een eigen naaimachine voor Lieke. En wou ik wel een naaifeestje doen voor haar verjaardag ; een tas volgens deze werkwijze ( al verstevigde ik ze niet zoals hier beschreven ) .
En zo geschiedde.
Gisteren was het dan zover. Lieke mocht drie vriendinnetjes vragen ( oh zo moeilijk, maar drie? Ja, maar drie, om mijn hart en grijs haar een beetje te sparen. Ook al weet ik dat er enkele meisjes teleurgesteld zullen zijn dat ze niet uitgenodigd waren ... maar voor ééntje in het bijzonder heb ik al een plannetje bedacht om het goed te maken, An!  ). 
Ik knipte op voorhand alle stof ....

en de hengsels werden gestreken ....

en ik streek de vliesline er al op ....
De dametjes deden voor de rest zo goed als alles zelf, onder toeziend oog van mezelf en mijn mama ( wat een geluk dat zij wou komen helpen! )

Het was moeilijk in te schatten hoe lang ik nodig zou hebben om de tassen in elkaar te krijgen ... en op het einde van de rit bleek dat ik een halfuurtje tekort kwam ... De keergaten waren niet gedicht en het sierstiksel bovenaan was niet klaar . Maar de trots was er zeker al! De gezichtjes toen de zakken gekeerd werden ...stralend!

En zo ziet de collectie eruit ... morgen worden ze aan de eigenaresjes overhandigd! 

Een Leonie voor Fran

Ons vakantievriendinnetje is weer jarig. Zo gaat dat elk jaar. Samen op reis, en een beetje later verjaart ze. En dit jaar had de mama een verzoekje. Het zakje dat ze enkele jaren geleden kreeg , is helemaal versleten. He-le-maal. Dus ... tijd voor een nieuw. Om de brooddoos en drinkbus in te stoppen.
Lievelingskleur .... roze !
Ik kocht een fleurig Petit Pannetje bij Bobby , en om het roze wat te breken, combineerde ik met turquoise.
Na de foute versteviging in de Leonie voor Liekes juf , hield ik me nu wel netjes aan de regeltjes. Het is niet voor niks dat er heel duidelijk geschreven wordt welke versteviging waar moet komen natuurlijk.
Ik gebruikte nylon tassenband voor de schouderriem en de sluitingen.

De tassenband loopt op de rugzijde helemaal door. 

Overmorgen zien we elkaar, en is het een beetje feest.
Fijne verjaardag, Franneke!

Voor één dagje 9 jaar

Lieke verjaart in de zomervakantie, en daarom trakteert ze op het einde van het schooljaar. We zoeken altijd een "originele" snoeperij voor in de klas. Uitdeelcadeautjes, daar houden ze zo niet van, bij ons meisjes op school. Dus doen we extra ons best voor de feest-cake. Uiteraard gaf Pinterest ons weer  heel wat ideetjes, en met deze verrassingscake in ons achterhoofd gingen we aan de slag. Ik dacht - gelukkig - eerst na over transport naar school ( slagroom leek me niet zo'n best idee dan ) , over de bakvormen die ik heb ( en leende er snel nog eentje extra van mami ) , en over de inhoud ( smarties , njammie!!! ) .
We startten met het bakken van 3 cakes van verschillende grootte ( Lieke deed dit bijna zelfstandig, al moest ik bij het eieren breken wel vragen om rustigaan te doen ) , en toen wachtte ik geduldig tot de match van de Rode Duivels begon, om in m'n eentje de cake af te werken.

Cake uithollen en opvullen met M&M's ... 

dichtdoen, insmeren met chocoladeglazuur en spikkeltjes laten regenen ...

Aan de buitenkant laat niets vermoeden dat je een vloedgolf veroorzaakt, als je de cake opensnijdt. Benieuwd of Lieke gaat kunnen zwijgen tot de taart wordt aangesneden ;-) 

En voor de juf zette ik me aan mijn machine. In mijn walhalla , heerlijk gewoon. Ik maakte het tasje in stukken, want door de einde-schooljaar-drukte had ik altijd maar een heel klein beetje tijd om verder te doen. Maar het geraakte af ... Een Léonieke uit "Mijn tas" . 

Ik gebruikte een Petit Panneke, mijn lievelingsstofjes .... 

Jammer genoeg had ik niet de juiste vliesline , en de bovenste flap is daardoor wel heel stug. Ik hoop dat  hij wat vlotter zal vallen, als het tasje gedragen en gewassen wordt ... 

Vandaag kocht ik dan wel de juiste fournituren om een volgend exemplaar te maken. Voor ons vakantievriendinnetje dat binnenkort jarig is. Zij zal een nog betere versie krijgen. Tja, al doende leert men, nietwaar? 

Voor twee grote zusjes

Twee grote zusjes kregen een babyzusje bij. Drie meisjes op rij ... wat geef je dan nog cadeau? Op de geboortelijst stond niet veel meer, en ik kon ook de "stijl" van de ouders niet afleiden. Minikleertjes maken was dus geen optie ... Slabbers, tja, altijd handig, maar ik had geen zin in alle badstofsnippertjes die je dan nog weken vindt .... Kaphanddoek missschien ? Zelfde probleem.
Uiteindelijk bedacht ik me dat een meisje altijd nog wel een zakje kan gebruiken. Ik baseerde me op deze zelfgetekende patroontjes en begon te knippen.
Door tijdsgebrek bleef alles (te) lang liggen, maar uiteindelijk geraakten ze af.
Een rood en een geel exemplaar, ze mogen zelf uitvechten wie welk krijgt.

Rood ; de bollen komen van Strass, de bloemetjes van een Stoffenspektakel .

Geel, sober, helemaal in dezelfde bloemetjesstof  ( Stoffenspektakel ) - behalve de rode voering dan. 

Beide zakjes hebben 2 kleinere zakjes vooraan, om kleine spulletjes in op te bergen. 

Ik ging even langs Hema, kocht daar wat meisjesachtige spulletjes ( stempeltjes, stickertjes, stiften, ... ) en vulde de zakjes ermee. 

De zakjes sluiten met kamsnaps . 

En nu  tijd maken om de cadeautjes te gaan afgeven, en nog eens een minimensje in mijn armen te houden ...

Beetje bandwerk

Na de jas van Lieke lag het naaien hier even stil. En na zo'n stilte komt meestal een klein stormke. Dan kan ik plots de kriebels krijgen, een drang om te naaien. En best snel-klaar-projectjes. Voldoening in de hoogste graad.
Ik haalde het schitterende patroontje van Den Fedha uit mijn kaft, en begon te knippen. Eentje, en nog eentje, en nog eentje, en ....
twee om cadeau te geven op ons Zot Van Antwerken Nieuwjaarsfeestje ....

Daarbij nog 2 lapjes stof, een stuk vliesline , een koppeltje kamsnaps en de handleiding . Zo kan de krijgster van mijn cadeautje er zelf mee aan de slag ;-)

Afgelopen weekend was er een rustig, niet te veel plannen, maar wel kinderen die hier kwamen spelen. Weinig " mama ! " tot gevolg, en wat tijd om te naaien . 

Voor elke dochter een Fedha ; Lieke in de stofjes van haar laatste gymzak, Ginneke in een stofje van een jurkje waar ze geen afscheid van kon nemen ( mama, stop je dat jurkje in mijn doos op zolder, dan kan mij n kindje dat later aandoen ) . 

En dan maakte ik nog 5 ritstasjes voor een lief collegaatje. Haar jongste dochtertje is iets ouder dan Ginneke, maar veel groter. Ze vroeg me of ik te kleine kleertjes wilde hebben. Ja, graag! 

Twee grote zakken vol kreeg ik. Het leken wel supersolden! En omdat zij een grote fan is van mijn creaties,  en zo blij kan zijn met iets kleins , dook ik in de lapjeskast. Ik zocht bij elkaar passende overschotjes , keerde mijn doos met ritsen ondersteboven en zette 5 ritstasjes ineen. Voor de mama, de 3 dochters en het zoontje. Ik ging er vanuit dat de papa niet echt zit te wachten op een ritstasje in meisjesstof ... 

Ik liet een kind vanmorgen het pakketje afgeven, en voor ik kon bedenken of ze het al open zou doen of niet, stonden ze naast mij. Mama en  het dochtertje dat uit de kleertjes is gegroeid. Ze had al gekozen ; het bovenste was voor haar, want het past perfect bij haar pennenzakje, dat ik voor haar maakte in augustus. 

Iedereen tevreden!

Een vrolijk turnzakje

Lieke kwam voor de vakantie thuis met haar turnzakje. Voor een welverdiende wasbeurt. En toen vond ik plots dat ze een nieuw nodig had. Ze kreeg het zakje toen ze naar het eerste leerjaar ging, en toen pasten haar sloefjes er gemakkelijk in. Maar tegenwoordig heeft ze echte sportsloefen, zo van die onelegante, stevige dingen.
In Kapellen ging ik op zoek naar een stofje, nadat ik haar een beetje had uitgevraagd over haar voorkeuren. Geen kleine bloemetjes, niet te meisjesachtig, niet te roze. Maar wel een beetje.  Groen. Ja, groen is best oké.
Deze stof vond ik wel aan haar eisen beantwoorden ...

En polkadotjes, dat is altijd een mooie combinatie. Een beetje roze ...

De voering is in dezelfde polkadotjes. Beetje roze, beetje groen ... 

En met mijn labeltje. 

En oef, het zakje werd heel enthousiast goedgekeurd!

Vandaag gingen we met de nieuwjaarsbrieven naar de schoonouders, en ik nam een kleinigheidje mee. Ooit, zowat 17 jaar geleden, erfden we het servies van tante Joke. Vorige maand kreeg ik het servies van mijn oma, die naar een bejaardentehuis verhuisde. Dus ruimde ik het servies van tante Joke op. Een collega wilde het wel hebben, maar ik hield enkele stukken achter om er een étagè mee te maken. Voor de schoonouders. Met snoepjes erop, een perfect nieuwjaarscadeautje! 

En zo zijn we 2014 gestart ... 

Een verzoeknummertje

Lieke heeft vriendinnetjes in eigen klas, die hier veel over de vloer komen.
En ze heeft vriendinnetjes in de andere klas, die hier vroeger regelmatig kwamen, maar met wie het contact wat verwaterd is. Maar ik hou die contacten graag aan, omdat ik die meisjes zo fijn vind. En hun mama's.
Zo is er L. Lief , tof meisje. Rustig maar fijn om mee te spelen. En een heel fijne mama. Een mama waar ik steeds op kan rekenen. Een mama die fan is van mijn maaksels. En die me eens aansprak en vroeg of ze een assertieve vraag mocht stellen. Of ik een tas voor L wou maken, om naar de muziekschool te gaan. Tegen het verjaardagsfeestje van L.
Ik zei dat heel graag te doen. Ook al kon Lieke niet naar het feestje omdat we zelf op weekend gingen.
En het werd deze.

Ik vertrok van een laptophoes, maar paste de afmetingen aan, zodat er zeker een ringmap inpast.
Ik zette er een voorzak op, die ik doorstikte tot 3 zakjes. In het middenste past haar abonnementje .
De sluiting had ik al eerder eens uitgeprobeerd, op het brooddooszakje van Ginneke. 
Ook hier weer kamsnaps, mijn favorietjes!
En ik vergat een keertje mijn labeltje niet!

Papa gaf het cadeautje gisteren aan de schoolpoort aan L, en samen met haar mama maakte ze het snel open.
L was er blij mee. Ze belde me vanavond op om me te bedanken. Leuk, zo'n tevreden stemmetje aan de telefoon hoen!

Klaar voor de start.

Op "materieel gebied" zijn we dat hier.
Boekentassen zijn gekocht, het kaftpapier ligt  te wachten, de fluovestjes zijn genaamtekend.
Lieke kreeg al een zakje om haar brooddoos in te steken, en Ginneke wachtte vol spanning tot ik klaar was met haar eersteleerjaar-uitzet. Net als haar grote zus twee jaar geleden kreeg.
Gisteren kreeg ze een grote doos, met daarin al haar eigen spulletjes.
Eerst  de turnzak. Ze koos de stof zelf, toen we maanden geleden samen webshops afschuimden, op zoek naar het perfecte stofje voor Liekes Lentefeestkleedje. Ginneke was direct helemaal weg van dit stofje.

Op haar turnzak zette ik haar naam, net als ik had gedaan in mei, voor haar twee vriendinnetjes. 

De stof aan de onderkant is nickyvelours, lekker stevig. Kan een beetje beter tegen gesleep over de grond dan het bloemetjeskatoentje. En voor Ginneke moet alles net ietsje steviger zijn ... 

Ik voorzag Ginneke ook van twee pennenzakjes, gevuld met spiksplinternieuwe potloodjes, stiften, en al die spulletjes die er zo mooi uitzien als ze net nieuw zijn ...

Bij de pennenzakjes staat haar brooddooszakje. Een beetje een ander modelletje dan dat van haar zus, maar ook op het gevoel getekend . Eén grote binnenzak en kleinere zakjes er vooraan opgezet. De bloemetjesstof was bijna op, dus moest ik wat puzzelen en overwegen waar ik de bloemetjesstof gebruikte, waar de stevige nickyveloers, en waar de ( ook stevige ) katoen die ik in de turnzak en pennenzakjes gebruikte als voering. 

Voor de sluiting gebruikte ik stukjes biaislint dat ik "openstreek" en op de flap stikte. De onderkant van de sluitlintjes zit in de onderste naad verwerkt . En weer de kamsnaps. 

En zo ziet het er in zijn geheel uit ... 

Laat het schooljaar maar beginnen!