Lieke (hartje) pandastof

Ergens in augustus, toen de herfstjurkjes voor Ginneke in de maak waren, vroeg Lieke of ik voor haar ook nog eens een kleedje wou maken. Wauw, mijn Lieke die liefst skinny broeken draagt of - in de zomer - superkorte, spannende shortjes , vraagt een jurkje ...
Enkele dagen later stonden we bij Bobby en was ze plots helemaal verblind door een pandastofje. Zelf ben ik geen al te grote fan van stof met fotoprints, en dat gecombineerd met de prijs zorgt ervoor dat ik ze niet gewoon in mijn voorraad heb liggen.
Maar toen we naar huis gingen, zei ze nog een keer dat dat zooooo mooi was. Ze wilde er een t-shirt in hebben, maar dat kon niet, aangezien het katoen is. Alleen een kleedje kan, zei ik.
Nadien begon ze weer over het pandastofje. En ik over het kleedje. En ze was akkoord. Een kleedje in pandastof. En ik bedacht zelf om de achterpand effen groen te houden. De drukte een beetje beperken ...
Ik nam een jurkje uit haar winterkast en paste het ... te smal.
Dus tekende ik het patroon wat breder, en knipte de stof.
Rits erin achteraan, en passen maar. Toen ontsnapte er een klein vloekje uit mijn mond ... de opening op de rug was niet groot genoeg, waardoor ze maar net in het jurkje paste. Ze zou het in elk geval niet alleen aan en uit kunnen doen. Dedju ...
Leve het tornmesje, de rits eruit. Aangezien ik geen langere rits in huis had, en de eerste schooldag heel dichtbij kwam, zocht ik naar een andere oplossing.
Ik zette uiteindelijk 4 grote knopen op de ene achterpand, en stikte 4 litsen in pandastof aan de andere pand. En, eerlijk gezegd heeft het wel iets ...

Ik moest het A-lijntje wat subtieler maken, want het stond wel heel breed. Liek wou liefst een heel aanpassend jurkje, maar dat praatte ik uit haar hoofdje. Iets met moeilijk lopen en fietsen en zo ... En dus werd het dit ... 

Na haar naaiavontuur in de zomervakantie,  had Lieke de smaak zo te pakken, dat ze van de familie een naaimachine kreeg. Helemaal in de wolken was ze ermee ... En ze maakte al twee kussenslopen voor op haar bed. ( Afgelopen zomer vroeg ze een total make-over van haar kamer ; ik bedacht wat details om haar kamertje te pimpen zonder één likje verf te moeten gebruiken ... ) . 

Hier combineerden we niet met donkergroen, maar met fucchia. 

Ze heeft de smaak helemaal te pakken, ik denk dat ik hier regelmatig een gastbloggertje ga hebben! 

Cadeautje voor Fran

Fran, ons reisgenootje,  was  jarig.
Ik maakte haar al een zakje , en wou dit jaar eens iets anders.
Ik baderde eens door m'n ideetjeskaft, en kwam uit bij iets  simpels, maar heel leuk. Een leeskussen.
Een stevige kussensloop, met op de voorkant twee zakjes gestikt.

Omdat Fran nogal huppeldepup is, wou ik wat vrolijke accentjes. Ik koos voor gele pompomband aan de  bovenkant van de zakjes en haar naam in fladderige letters.

Om het kussen gemakkelijk ergens mee naartoe te kunnen nemen , zette ik er een stevig handvat aan. 

De voorkant is een heel fijn bloemenstofje, de achterkant stevige canvas. 

In de zakjes vooraan kan ze een boekje meenemen, of een knuffel. En omdat zij ons de luisterCD's van het Geluidshuis leerde kennen op vakantie, stak ik er eentje in als extraatje.

Voor Ayco

Lang geleden maakte ik een kleedje voor Ayco, en blijkbaar heeft ze dat lang kunnen aandoen. En dat maakt me altijd blij ; horen dat zelfgemaakte cadeautjes echt gebruikt en aangedaan worden.

Wanneer ik een tijdje geleden hoorde dat ze een nieuwe kamer kreeg, stelde ik voor dat ik kussenslopen zou maken, om haar bed wat op te smukken. Haar mama en papa gingen graag in op mijn voorstel. Ze bezorgden wat stof ( van de gordijntjes ) , en ik ging aan de slag.
Met mijn nieuw machien en het paspelvoetje dat daarbij zit, meters paspelband, en veel warme gedachten aan dat bijzondere meisje.

Van een stuk stof dat te klein was om tot kussen om te toveren, maakte ik een stoffen mandje, waar kleine prulletjes in kunnen . Mama zal wel speldjes, haarlintjes, juweeltjes vinden om erin op te bergen! 

Ze zijn lekker groot , de slopen.

Woensdag deden we een grote omslag op de post richting Ayco, en wachtten vol spanning tot het afgegeven zou worden. ( Leve de traceerbaarheid van pakketjes! ). Donderdag om 13.15 kreeg Ayco haar pakje.
Ze waren er heel blij mee.
En ik ben blij dat ik een klein stukje kon bijdragen ...
Slaap lekker in je nieuwe kamer, Ayco!