Van babycadeautjes en zomerkleren ...

Net geen jaar is het geleden dat ik mijn laatste berichtje postte ... Ondertussen weinig genaaid, veel te weinig. Bitter weinig... Maar ja, het is nu zo. Andere dingen slorpten mijn tijd en energie op. En als er dan eens tijd was om te naaien, was er zeker geen tijd om het te posten.
Maar ik doe een inhaalmanoeuver.
Hier gaan we.
In het voorjaar waagde ik me toch, ondanks het gebrek aan naaitijd, aan een zeker-niet-snel-klaar-project. Een salopetje voor Ginneke. Ze weigert ondertussen broeken of kousenbroeken aan te doen, maar wou zo graag een salopet voor de zomer.

Aangezien Lieke alleen maar skinny broeken wil dragen, en zelfgemaakte kleren maar niks vindt, wordt er zelden voor haar genaaid.  Dus maakte ik nog een jurkje voor Ginneke. Weer zo eentje in een stofje vol verrassingen; ideaal om een saai momentje in de klas op te vullen ;-). Een onderwaterwereldjurkje ... 

Bovenstukje uit SVDHZ , mijn favoriet, nog steeds. En een smal rokje eronder. Want Ginneke houdt tegenwoordig van smalle rokjes. 

De halsuitsnijding is niet diep, daar hou ik wel van.... 

Voor de achterkant ging ik op zoek naar een snel-klaar-oplossing ; geen rits, dat is teveel gedoe. En een beetje bloot mag wel, want Ginneke ziet binnen de kortste keren mooi bruin ... Dat mag gezien worden! 

En toen was het juni, en moest Ginneke een spreekbeurt doen. En ik was zo ontzettend druk bezig met schoolwerk, en had zoveel stress, en werd zo onrustig vanbinnen, dat het hoge tijd was om nog eens achter de naaimachine te kruipen - mijn persoonlijke therapie. We koppelden het nuttige aan het aangename en visten het koalastofje dat al enkele weken in de kast lag te wachten, uit de stapel. Om er een snel t-shirt van te maken. Patroontje uit La Maison Victor ... 

Lieke is jarig in de zomervakantie, en het is traditie dat ze op het einde van het schooljaar (als ik helemaal over mijn toeren draai van de stress) trakteert én de juf een cadeautje geeft .... Dus moest dat ook afgelopen schooljaar zo zijn. Maar ik zette haar mee aan het werk! Ze koos voor haar hippe juf een zwart-wit-stofje om een tas van te maken. We kochten wat extra, zodat we twee exemplaren konden maken : eentje om te geven, eentje om te houden. 

Lieke stikte mee, ik genoot ervan om samen met haar aan de zakken te werken! 

En toen werd het zomer, en genoten we vooral van het buiten-zijn .... er werd niet veel genaaid. Tot eind augustus ; toen moest ik dringend beginnen aan geboortecadeautjes voor die vele boelekes die in de (verre) vriendenkring geboren werden ... Ik maakte pamperzakjes bijna aan de lopende band, in heel verschillende stofjes. 

Voor Babette .... 

Voor Lenn ...

Voor Nyka....

Voor Roos (ik merkte pas toen het af was dat de vogeltjes op hun kopje staan ... )

En deze vakantie zette ik me ook nog eens aan mijn machine. Voor nog meer geboortekleinigheidjes ...

Voor Lenn

en voor Thor ....

Want een zakje waar enkele pampertjes en een klein pakje natte doekjes inpassen, komt altijd van pas! 

Een hangt-shirt

Lieke wil een hang t-shirt. Met een blote schouder , weet je wel. Nu vind ik haar daar nog wat jong voor, maar dat ligt eerder aan mij waarschijnlijk.
Ik liep met haar al heel wat winkels af om er zo eentje te vinden, maar zeker in haar maatje zijn ze blijkbaar onbestaande.
Om toch tegemoet te komen aan haar vraag, kocht ik een t-shirt dat ik ging verbouwen. Ik nam een grotere maat dan normaal, knipte de halsopening veel groter en zette er een rekbare paspel op. Meer moest dat niet zijn.

 Dit was maar een probeerseltje ; als het lukte , zou ik dat gebruiken als basis voor een eigen patroontje. De uitsnijding was nog niet genoeg ( die schouder niet bloot genoeg ) , maar verder kon het dienen. Met felroze stof en fluogele flockfolie ( alles van bij Bobby Sewing ) ging ik aan de slag. Tadaaa ...

En kijk, de schouder is niet heel bloot, maar ze vindt het zeker oké ( op school zal ze het wel over één schouder getrokken hebben ) . En ik ook, zo niet al te bloot ... 

Ze geraakt niet uit haar roze fase ... Maar ik ben gewaarschuwd ; de volgende fase zou wel eens zwart kunnen zijn ;-) 

Een watervalhals

Ik hou wel van t-shirtjes met watervalhals - voor mezelf dan toch. Ik kocht er enkele in één van mijn favoriete winkels, en bedacht me dat ik dat zelf ook moest kunnen. Vanwege mijn allergie aan patronen, begon ik zelf te tekenen. Ik vertrok van een gekocht exemplaar , en paste er deze techniek op toe. Het werd een beetje gokken hoeveel ik de patroondelen moest laten openvallen - voor de zekerheid een restlapje gekozen om het patroontje te testen.
Gisteren stikte ik gauw de schoudernaden en de zijnaden dicht, en paste het gevalletje. Hilarisch , de waterval bedekte amper mijn navel ...
Dan maar wat geprutst met de waterval, en uiteindelijk gekomen tot een t-shirtje met stolpplooitjes ...

Eindelijk nog eens iets voor mezelf gemaakt!

Pyjamatijd !

In de krokusvakantie had ik een heerlijk dagje me-time. Met een lieve vriendin naar Maastricht. Eerst over de stofjesmarkt, dan ergens lekker gegeten en een heerlijk intens gesprek gevoerd, en daarna alle snuisterwinkeltjes afgedaan. Zwaar geladen nam ik de trein naar huis.

Volgens mijn gezelschap was de stofjesmarkt een beetje pover , maar voor mijn portemonnee was dat goed nieuws. Ik kocht enkele halve metertjes tricot, met zomerpyjama's in gedachten. Het eerste exemplaar is ondertussen een feit. Ik vind trouwens dat het stofje de naam "bubbles" zou mogen krijgen.

Ik nam het patroon van mijn raglan t-shirts, waar ik de mouwen serieus van inkortte.
Voor het broekje diepte ik het patroon van de Japanse broeken op , en maakte er een short-versie van.
Het halve metertje bleek wat nipt, dus maakte ik het broekje uit een effen tricotje dat ik nog had liggen.

Op  Lily, de pop ( die ik een tijdje geleden bij de kringwinkel op de kop tikte ) , lijkt het heel nipt, maar ik heb de pop gewoon te groot gekocht. En het is duidelijk geen pop voor broeken ; de staander gaat door een pijp van de broek, wat een vreemd zicht geeft ... 

Dit is een veel natuurlijker zicht ... 

Haar haar doet vermoeden dat Lieke recht uit bed komt. Maar neen, ze moet er nog in ...

Iets na zessen fotosessie .... 

En ze heeft de pyjama niet meer uitgedaan! 

Een Charlie voor Ginneke

Na alle schoolspullen die de afgelopen weken geproduceerd werden, wilde ik nog eens iets anders maken. Een hele tijd geleden had ik deze versie gezien, en ik was verkocht. Een Charlie kan ook voor meisjes, zeker en vast! Ik bestelde het patroon, knipte het en plakte het als een perfect passend puzzeltje ineen, en legde het toen even opzij. Tot enkele dagen geleden. Ik ging door m'n stoffenvoorraad en koos een tricotje dat ik bijna een jaar geleden hier kocht. Ik haalde gauw bijpassende tricot voor binnen- en achterkant, en begon eraan.
Ik ontdekte dankzij een tip in ons naaiclubje het heerlijke gemak van een boventransportvoet, en op korte tijd was hij er, de Charlie. Of Charlène.

Ginneke ziet er wat plattekes uit op de foto, het schaapke was ocharme ziek. Ik had ze net een heerlijk schuimbad gegeven, en haar haartjes gewassen. Vandaar het warkopje. Nog niet helemaal droog ... Eigenlijk had ze helemaal geen zin in foto's, dus moest ik haar eerst wat gekke snoeten laten trekken ...

... en wat streken laten verkopen.

De Nurofen werkte duidelijk op dat moment ; enkele uurtjes later was 't wat anders ...
Hij past haar heel mooi, maar de volgende ga ik een maatje groter knippen. Ze kan hem niet zelf aan en uitdoen, daar is hij te nipt voor. De tailleband is ook nogal smal, en kruipt daardoor naar boven. Hij zal dus eventjes heel intensief gedragen worden, deze Charlie, en snel een opvolger krijgen!

Een nieuw vriendje...

Naaien zit hier in het bloed. Mijn oma kon het als de beste ( tot haar ogen er te slecht voor werden ) , en mijn mama is ook een getalenteerd naaister. Zij deden/ doen het wel meer volgens de regels van de kunst. Omdat ze lessen volgden.
Ik doe het eerder volgens de regels van de luie mie, de regels van het www en de regels van try and error.
Toen mijn grootmoeder voorgoed haar huis in Frankrijk inruilde voor een stekje dichter bij haar (achter)(klein)kinderen, werd me gevraagd wat ik wilde hebben, uit dat huis. Ik wist het snel ; haar naaimachine!
En jawel, in november kreeg ik het. Een echte Singer, een heel zwaar ding, ik hef me er bijna een breuk aan. Maar zalig om mee te werken. Ik maakte er dit kleedje mee, en het ging vanzelf.
En omdat dat zo vlotjes ging, en het resultaat me zo content maakte, begon ik weer te dromen van een overlock. Veel is niet genoeg, weet je wel ...Ergens in de zomer kreeg ik er al eentje van iemand die hem niet meer gebruikte. Toen was ik blij als een klein kind, maar al snel lukte het me niet meer om hem in te rijgen en veroorzaakte hij meer gefoeter en stress dan iets anders. Een handleiding had ik niet, en was ook niet te vinden op het net. Dus zette ik hem opzij.
Dus, december, en maar dromen van een overlock.
En na december komt januari, de soldenmaand. Ik ging eens kijken of ze hier geen solden deden. En jawel ... na maanden ( eigenlijk zelfs enkele jaren ) , schafte ik me vorig weekend een overlock aan.

In een hoekje vond ik dit nog , een restant van mijn vorige happy-overlock-periode

Het lag al lang geknipt klaar . Te wachten op een fatsoenlijk machien.

Dus zette ik me er gisterenavond aan ... en het werd een raglan T-shirt, zoals ik er al enkele maakte. 

Een uurtje, langer duurde het niet.
Mijn nieuwe machientje, het is mijn vriendje. Voor nu, en voor altijd. Wij gaan nog veel avonden samen doorbrengen, ik voel het "in mijn kleine teen" ...

't Is roos met kikkers op ...

Ik was het een beetje vergeten, dat ik dit nog niet blogde. Tot ik het gisteren tijdens het strijken tegenkwam. 

Een heel, heel simpel t-shirtje. Met aangeknipte, korte mouwkes. Niks patroontje, gewoon een mooi passend t-shirtje op de stof gelegd en errond getekend. En eigenlijk had ik het voor de kleinste gemaakt. Maar tijdens de eerste strijkbeurt zag ik dat de halsbies niet overal mooi vastzat. En mijn naald van de overlock is gebroken, nieuwe zijn onderweg. Dus ... snel met de hand dat halske bijwerken ... 

En toen ik dat aan het doen was, passeerde Lieke. Ze was dolenthousiast. " Voor wie is dat?" vroeg ze. Ik zag zware teleurstelling in haar oogjes toen het voor de zus bleek te zijn. Dus paste ik het haar, en jawel, het zit als gegoten. Zo content, het kind! 

Een tikkeltje verlegen ... 

En lekker stoer !

Stof : Kapellen

Raglan met bloemen.

Het ligt hier al een hele tijd klaar, al gedragen, gewassen, gestreken, en terug in de kast.

Sinds ik een overlock kreeg, probeer ik die graag uit ( maar één van de naalden brak, en uiteraard was dat geen standaard naald, dus staat hij even op non-actief ).

Een raglan-t-shirt uit de zomer-Ottobre. Een beetje zoals deze, maar de mouwen zijn voor Lieke wel heel breed. Misschien pas ik die volgende keer wat aan.

Het stofje kocht ik in Kapellen, en was een beetje bang voor haar reactie. Maar ze vond het supermooi. Oef ...... De oranje broek koos ze afgelopen  zomer zelf, in een winkel in Frankrijk. Lekker fleurige combinatie, niet? 

Aan de foto te zien was het nog vroeg ...

Foutje, foutje, juist.

Sinds enkele weken heb ik een overlock, dus sloeg ik een voorraad tricot in. Met bloemen, met paddestoeltjes,  nijlpaardjes,  kikkertjes.
En ik had wat goed te maken.
Dus liet ik haar een tricotje kiezen. Ze  ging resoluut voor de paddestoeltjes.
In de Ottobre van afgelopen zomer stond een raglan T-shirt. Zag er eenvoudig uit, dus zette ik me eraan. Alles ging vlotjes, heel leuk! Mouwen erin, dan de zijnaden dichtstikken. Even bekijken ... tiens ... hier klopt iets niet ... Ik heb heel smalle kinders, en zelfs zij zouden er niet inpassen ... Terug het patroon erbij ... Dedju! Ik gebruikte de mouwen als voor- en achterpand, en de panden als mouwen ...
Heel voorzichtig naast het stiksel geknipt , en juist dichtgestikt.
En dan de zomen. Aan de hals zette ik een effen rode boord, maar dat wou ik niet aan de onderkant en de mouwen. Beetje bang dat het wat op een pyjama zou gaan lijken ...
Dus ging ik nog eens in mijn digitaal geheugen zoeken, en kwam bij deze gouden tip terecht.
Fluitje van een cent, dacht ik zo. Ja, als je natuurlijk de mouw niet helemaal dichtstikt ... ( Kieke! )
Dus weer losmaken, en opnieuw ...
Het gemakkelijke modelletje duurde dubbel zo lang dan normaal ...
Maar ze was er wel mee in de wolken.

Zo, de zwemzakfout is gepardonneerd.
( oplettende lezers zullen een andere fout zien, die ik echter niet kon rechtzetten ... )

Ik wil dat ook!

Dat zei Ginneke, toen ze Liekes t-shirt met het bamitje zag.  "Zo met zo'n sthijkdingetje!" ( ze kan de r nog niet zeggen ). Joepie, reden om achter de naaimachine te kruipen ...
Ik maakte haar ook een Jacobbroek, een blauwe.

Deze keer geen paspeltje, maar wel een leuk lintje als afwerking van de zak. Kaboutertjes die komen piepen.

Ze koos zelf op het net haar "opsthijkdingetje", en kijk hoe content ze ermee is ...

Toch Jacob ...

De Jacobbroek, ze was veel te groot .... of Lieke te smal ...
Omdat ik ze zelf zo mooi vond, en een beetje bang ben dat ze binnen een jaar of 2 ( dan zou ze passen )  compleet démodé zou zijn, besloot ik ze toch aan te passen. Ik trok er een rekker door , door de gehele tailleband. En ik knipte er ettelijke centimeters af.
Ze is nog breed, maar het kan ....

Ze zakt niet af tijdens het springen...

Toen ik de stof  ( Koekepeertje ) ging afhalen bij Dolliedot , kocht ik gelijk een mooie applicatie om op een wit t-shirtje te zetten. Een bambi. Schattig, toch?

En nu wacht Lieke op kwikkelkwakkel weer, want dan mag ze haar nieuwe outfit voor echt aandoen!

Pimpjes!

De sneeuw gooit heel mijn leven overhoop. Gisteren was het niet haalbaar om de kindjes naar school te brengen. Te veel sneeuw, stapvoets verkeer richting scholeke, en te ver om te voet te doen. Dus hield ik ze maar een dagje thuis. Vooral Ginneke was helemaal van haar melk. Ze snapte er niks van. Waarom nu ineens toch niet naar school? En dan kwam papa plots tegen de middag al thuis. De elektriciteit viel altijd uit op het werk, dus kwam hij van thuis uit werken. En dat laatste snapte Ginneke nog minder. Papa gerust laten?
Dus probeerde ik de kindjes stil te houden. Zodat papa toch een beetje kon werken. Stil houden betekent  : Ginneke een middagdutje laten doen, en Lieke ondertussen de DVD van de Sinterklaasshow laten zien. Groot feest voor Lieke, want hier mag de tv nooit op overdag.
Maar Ginneke was er na 10 min van overtuigd dat ze flink had geslapen. En dus uit bedje mocht. En de DVD vond ze allesbehalve interessant ... Wel vond ze mama haar bezigheden interessant : T-shirtjes pimpen. Mama heeft haar boeltje dus snel bijeengepakt ...

Bij bijna elk pimpje is er een loshangend stukje : het oor van de olifant, de vleugel van de pinguin, staart van olifant en giraf.
Het eerste T-shirt dat ik ooit pimpte trok een beetje scheef. Daarom heb ik er nu eerst vliesline in gestreken. Hopelijk blijven ze na 20 wasbeurten ( want geef toe , zo'n schattige dingen zijn gemaakt voor wassen-aandoen-wassen-aandoen-... ) ook een beetje in de juiste vorm ...
Deze T-shirtjes zijn niet voor mijn meisjes gemaakt - al vonden ze ze wel schattig - maar om cadeau te geven .

Nu met een kind erin ...

 

Deze foto's had je nog tegoed ; het zwangerschapskleedje van Lieke en het pimpje van Ginneke.

Gepimpt

Voor Ginneke had ik een mooi "floeren", grijs shortje gekocht. En een grijze kousenbroek met blauwe stipjes ( wie kan raden van welke winkel? ) . En dan maar een blauw T-shirtje erop gekocht. Maar dat laatste was effen, en vond ik nogal saai. Dus ... pimpen maar!

Foto's van het ganse tenueke volgen zeker, Ginneke wilde het direct al aandoen.