U vraagt, wij draaien ...

Ja, zo gaat dat hier, soms ...
Zaterdagavond, ik maak me klaar om te gaan slapen, papatje steekt zijn hoofd nog even terug binnen in de badkamer met de vraag " Bakt gij dan morgen twee taarten voor op 't werk, voor mijn verjaardag?"
eerder had hij dat natuurlijk niet kunnen vragen. Dat zou te simpel zijn. Dan zou ik bijvoorbeeld op mijn gemak in de Colruyt 2 van die geweldige pakken van Dr Oetker kunnen uitkiezen. Of beter nog ;  hij doet de Colruytboodschappen, dan had hij zelfs mogen kiezen welke taart hij wou.

Maar neen, zaterdagavond om 22.30 is de Colruyt toe, alsook de zondag.
Dan maar appelen gekocht bij ons geliefd winkeltje, veel appelen, omdat ze geen verse, noch ingeblikte peren hadden.
Dus ... ongeveer 15 uurtjes na de vraag ...

Ge ziet het, recht uit de oven, vandaag de lelijke kurkjes eronder ...

"Gekerfde appeltaart" , naar een Libelle-receptje. Met vooral veel room en suiker. Het gezonde van de appeltjes valt in het niets met zoveel vet en calorieën erbij ...

Bretoense appeltaart, met veel appeltjes, maar nog veel meer suiker en boter en eieren ...  ongeveer even gezond als het andere exemplaar ...

Zo, ik hoop dat het ze zal smaken. Ik stond erbij en ik keek ernaar. En ik kon me nog net bedwingen, om er niet zelf aan te beginnen.

Begin van de week maakte ik ook dit nog, met kringloopschatten.

Lekker fleurig. Misschien moet ik het buiten op de tuintafel zetten, om het zonnetje een beetje uit te dagen.
Ik dacht nog even om gewoon cakejes te bakken voor de collega's, en ze op dit torentje mee te geven. Maar , hoewel papa altijd enthousiast is over mijn creaties, zou hij de toren toch in 't geheim in de auto laten staan denk ik ...

Ik recykleer!

Woensdag was ik onverwacht kinderloos in de namiddag ... het uitgelezen moment om even langs de kringloopwinkel te passeren . En wel in die ene bepaalde hoek, die van de kleding. Niet op zoek naar een jas of trui voor de meisjes ( eigenlijk koop ik daar zelden of nooit kleding om echt aan te doen ), maar naar kleding in leuke, herbruikbare stof. Meestal ga ik snollen tussen de gordijnen, overtrekken en tafelkleden, maar nu stond ik open voor alles. Kijk maar ...

 Het jurkje is spuuglelijk, maar het stofje op zich is heel fris en vrolijk. En omdat het helemaal gefronst is in de taille, zorgt dat voor een grote lap ...
Daaronder een slaapkleed in jersey ; wit met fijne paarse bloemetjes. Heel fijn stofje. En veeeeeeeeeeeeeeel stof ( was volgens mij slaapkleed tot op de grond ).
En het laatste is een tafelkleed, volgens mij uiterst geschikt als voering van een tas of zo ...

 Drie hemden in mooie stof.
Groen is tegenwoordig een beetje mijn kleur aan het worden ; het "karrooke" zoals we hier zeggen is klassieker, maar mooi en "zacht".
En het onderste ziet er lelijk uit, maar in de juiste context kan het volgens mij heel mooi zijn ...
Tot zover de kringloopbuit ...

Deze twee hemden en het broekje zijn versleten ( het broekje heeft ongeveer 5 jaar intensief dienst gedaan en is gewoon doorgescheurd aan de poep ) , ik ga er de knopen en rits uithalen.

Een deel van de kringloopbuit is al verwerkt, maar nog geen foto's. Omdat ik het vandaag vergat, maar ook omdat het gaat om een cadeautje voor iemand die soms meeleest ...

Een grooooooooooooooooooooooooooote zak!

Bij het dagelijks lezen van het blognieuws, kwam ik hierop terecht. Aha, dat zag er leuk uit! En lekker groot! Geweldig als strandzak, zoals ze zelf zegt. En ik had hier nog een dekbedovertrek liggen die ik in de kringloopwinkel kocht.
Van die overtrek ( die me 3.5 eurootjes kostte ) maakte ik een vuillinnenzak voor Lieke, om op bosklassen te gaan. Gewoon, recht modelletje met een strop. Geen foto van genomen ...

Moeder

 

dochter




En ook een strijkplankovertrek ( ook getipt op vershillende blogs - al is mijn resultaat het minst mooie. Maar soit, het gaat over een strijkplank, en daar moet je natuurlijk niet mee over straat paraderen. )
Diezelfde dag tikte ik ook zo'n mini-strijkplankje op de kop. Toen ik het hoesje wilde vervangen, bleek dat de mousse eronder gewoon helemaal verduurd/verpulverd was ... Zo'n klein exemplaartje is handig om kleine strijkjes te doen ; je moet dan niet je grote gevaarte boven halen.
Daarna had ik dus nog een heel groot stuk over ( het was een dubbele overtrek ). En ik maakte me ook zo'n strandzak. Geweldig, wat een inhoud! Kijk maar mee ...

Wat zit daar in?

een been ...



een arm ...




een driejarig kind!

En voor wie denkt dat er alleen maar een klein driejarig kind in past ...

Fout gedacht! Er past ook een bijna-zesjarig kind in!

( en toen vertelde paptje dat we helemaal geen strand zullen hebben op vakantie, we zitten in het binnenland ... )

Bloemen en een schoon dozeke

Vorige week ging ik eens langs bij Talent in de Buurt. En daar kocht ik een schoon dozeken ( in blik eigenlijk )

Ik ben gewoon verliefd op dat tekeningske ...
Ik kocht het niet zomaar doelloos, neen, ik was eigenlijk op zoek naar een doosje om mijn haaknaalden in te stoppen. En wat een geluk, nu kunnen er zelfs wat bolletjes garen mee in ...

De laatste tijd was het nogal druk op school, en zat ik 's avonds wat langer te werken. Daardoor was het steeds te laat om mijn naaimachine nog boven te halen. Maar tv kijken, daar word ik zo onrustig van ... dus haalde ik terug mijn haakgerief tevoorschijn. Een tijdje gelden kreeg ik van twee lieve dametjes , die hier eens een avondje waren komen haken, een leuk boek cadeau : 100 bloemen om te haken en te breien. Ik probeerde de afgelopen dagen een patroontje uit. Eerst in één kleur, het laatste exemplaar in twee kleuren. Ik leerde heel wat bij, en stelde mezelf niet tevreden met half-goed-werk. Neen, ik begon meer dan eens opnieuw, en las meermaals de instructies ... Ondertussen kan ik zonder probleem clusters haken ...

Op naar het volgende modelletje! ( en naar een bestemming voor alle bloemetjes die ik reeds haakte - iemand een ideetje wat ik ermee kan doen? )