Jackie in de lente

Anorakken vind ik per definitie niet mooi. Maar de dochters hebben er elk één, voor op de fiets. En voor als het zo echt koud is.
Maar dus ben ik heel blij met het betere weer. Niet alleen omdat het zonnetje zo'n deugd doet, maar ook omdat de meisjes dan eindelijk terug een mooie jas aankunnen.
Voor Lieke maakte ik twee winters geleden een Jackie in de winteruitvoering, maar na drie keer aandoen weigerde ze hem nog te dragen. Een stomme jas, volgens haar. Gelukkig is de kleine zus meer mamamaakt-minded en kan zij hem volgende winter aan.
Ik maakte voor de kleinste dan ook een zomerversie. Eigenlijk wilde ze een koningsblauwe , maar Bobby had niet het perfecte blauw. Dan wou ze graag groen. Ze koos de stof voor de buitenkant zelf. Om hem wat op te fleuren, zette ik er rode paspel tussen.

Rode knopen vooraan , en knoopsgatenfobie omzeild door litsen in te zetten ....

Ook achteraan rode paspel en knopen. Ik moest puzzelen om alle delen uit de stof te krijgen, en het lukte zelfs niet om de kraag twee keer uit de buitenstof te krijgen. Dus gebruikte ik de voeringstof voor de onderkraag.

Zakjes - ook met de voeringstof ; benieuwd wat we daar allemaal in gaan vinden binnenkort .... 

Deze keer vergat ik het labeltje eens niet .

De voering maakte ik van een heeeeeeerlijk zoet stofje dat ik vorig jaar bij Bobby kocht. Toen vond ik Ginneke al te groot voor een jurkje in de stof, maar toch moest ik er een metertje van hebben. Het moest gewoon. En kijk ... als voering is het perfect! En aangezien Ginneke het altijd warm heeft, en nooit haar jas dichtknoopt, kan het zeker! Het zal gezien worden!

En de achterkant nog eens ....

Op naar het volgende projectje ... 

Een Jackie voor Lieke

Op slag verliefd was ik op het patroon, toen het hier verscheen. Een paar keer hier, en nog op andere blogs.
Als het op jassen aankomt, ben ik nogal een moeilijke. Ik hou van wollen jassen, liefst een beetje gecentreerd. In mijn beginnersperiode in blogland maakte ik er al één, zonder patroon dan. Een pareltje, vond ik toen, en nog steeds. Ondertussen draagt Ginneke hem, en ik ben er nog steeds fier op. Dat geheel terzijde...
Toen las ik dat het patroon ooit te koop zou aangeboden worden. Als het perfect zou zijn.
Ik kon niet wachten. Ik kwam al een heerlijk wolleke tegen , met paars en blinkjes in. Dat kon ik niet laten liggen. Ik kocht het voordat ik het patroontje had. Fleece had ik nog liggen. En een restje voor de binnenkant van het zakje, dat zou ik ook nog wel vinden.
Oorspronkelijk wilde ik hem voor de kleinste hier in huis maken, maar ik bedacht me net dat dat een beetje overdreven zou zijn. Ze heeft een anorak ( niet mijn ding, zo'n anorak, maar in de winter op de fiets toch wel praktisch ) , en het pareltje van destijds, en nog een mooie "afdanker" van Lieke. Jassen genoeg dus.
En Lieke, die heeft alleen haar anorak. Zij valt dus in de prijzen nu.
Ik bestelde het patroon, maar gaf een fout mailadres door. Dedju, hoe dom kunt ge zijn. Ienemiene was echter heel vriendelijk, en stuurde het nogmaals door.
Alles werd geprint, en alle versies die ik op alle blogs kon vinden, werden bestudeerd. Paspeltjes, knopen, mouwbandjes, ... alles werd bewonderd en opgelijst. Om te komen tot mijn favoriete combinatie.
Ik hoopte in de kerstvakantie de jas klaar te hebben. Maar dat bleek te ambitieus. Dat is niet te wijten aan het patroon, of te moeilijk, nee. Gewoon te weinig tijd in de vakantie.
En toen was er de jaarlijkse skivakantie van mijn liefste wederhelft. Traditiegetrouw ga ik die zaterdag shoppen met vriendinnen en breng ik de avonden grotendeels naaiend door. Aha, Jackie zou moeten lukken.
Jammer genoeg kregen we toen slecht nieuws. Ayco, dat bijzondere meisje waar ik al een paar keer over schreef, is gestorven. Ik leefde even in een vreemde wereld. Man gaan skiën, ik hierthuis met de kindjes, de pijn van haar ouders voelend ... Telefoontjes hier en daar, tekstje schrijven voor de begrafenis, alles regelen om naar haar afscheid te kunnen gaan. Veel tijd om te naaien was er niet.
Tot na haar afscheid.
Ik had zo'n nood om even uit die harde, echte wereld te verdwijnen. En ik kroop in mijn eigen wereldje. Dat is mijn therapie, als ik het moeilijk heb. Ver weg van alles en iedereen .
De blinkjes in de stof deden me aan haar denken. Aan haar mooie, blinkende ogen. Aan de schitterende speldjes die ze steeds in haar prachtige blonde haren had.
Aan haar mooie, lieve snuitje.
Telkens ik de jas zie, denk ik aan haar.

Blinkjes ... ( als je heel goed ziet tenminste ) 

Lekker warme fleece als voering ... 

Gouden paspel , 

naamlabeltje ( onderaan )

en eigen label op de binnenzak 

( ik had per ongeluk de binnenkant van de zakjes in fleece geknipt, maar dat leek me niet zo'n goed idee. Gerecycleerd dan maar, in de zijnaad gestikt.

Binnenkant van de zakjes in het stofje van haar Lentefeestkleed 

Alsook het ophanglusje 

( dat ik lekker groot maakte, want die kapstokken op school kunnen vervelend dik zijn ... )

Achterkant, ook met gouden paspel afgewerkt ... 

blinkjes en gouden paspel ( ik moet dringend eens een fatsoenlijk fototoestel kopen ... )

Het patroon was heerlijk om te maken, de uitleg uitermate duidelijk, het resultaat meer dan bevredigend ! 

Ik heb al spijt dat mijn dametjes allebei nog een zomerjas in de kast hebben hangen, anders kon ik er binnenkort nog eentje maken. 

Misschien moet ik ze maar roze korrels bij het ontbijt geven , dan groeien ze uit hun vorige jas uit ... 

Nog een jasje , waarom niet?

Het groene jasje voor Lieke vond ik super ... totdat ze het op bepaalde rokjes aanhad. Soms kunnen kleuren vreselijk vloeken, dat is zeker.
Dus vond ik dat ik nog een jasje moest maken. Iets heel neutraals ; wit of zo ...
In de kringloopwinkel vond ik een tijdje geleden een babydekbedovertrek , wit, heel fijn ribfluweel. Van een duur merk ( ooit ). Anderhalve euro, meer heeft hij niet gekost. En wat hebben we daarvan gemaakt ... jawel, een jasje voor Lieke.

Oorspronkelijk wou ik er niet teveel tijd in steken. Uiteindelijk ziet een wit jasje er al heel snel smoezelig uit ( zelfs bij Lieke, die nochtans heel zuinig is op haar kleren ) . Het zou dus maar een paar weken meegaan, dus niet teveel tralala. Geen voering dus, te veel werk. Maar ik wil dan ook weer niet dat iedereen onmiddellijk ziet dat het zelfgemaakt is, omdat het niet netjes is afgewerkt.
Dus moesten de naden wel mooi afgewerkt worden. En nu wil het toevel, dat mijn zomerjasje van de H&M heel mooi afgewerkte naden heeft : helemaal overtrokken met biaislint.
Ik kocht rood geruit biaislint, en ging aan de slag ...

Nergens nog een naad te zien, maar "weinig tijd insteken" , da's niet gelukt.
Speelt geen rol, ik ben blij met het resultaat!

Ik gebruikte het lint ook op het zakje ( iets mag het hebben ) ,

en Lieke koos zelf de aardbeienknoopjes. Lekker detail!









( en nu maar hopen dat het lint niet afgaat in de was ... )

Fris lentejasje

 Plots was er die heerlijke , zonnige paasvakantie. De zomerspullen werden van de zolder gehaald, gewassen en gestreken. En toen bleek, dat Lieke geen zomerjas heeft. Het vestje dat ze in het begin van het schooljaar aandeed - voordat het koud genoeg was voor een echte winterjas - bleek nipt te klein. Bovendien waren de mouwen vuil - zo van die vlekken die er niet meer uitgaan. Heeft waarschijnlijk iets met zand te maken ...
En hoewel ik haar winterjas nog steeds heel mooi vind, kon ik haar hem niet meer aandoen. Te donker, te winters ...
Dus opende ik mijn Stoffenspektakeltje, en kwam terecht bij vrolijke lentestofjes, die ik ooit hier kocht.
Naar een patroon moest ik niet lang zoeken ; haar winterjas had ik helemaal aangepast, en die past nog mooi. Dus nam ik dat patroon, maar korter. Tot op de poep, zoals ze zeggen.
Bloemekes aan de buitenkant, effen aan de binnenkant. 'k Ben er blij mee. En zij ook, vooral met de knoopjes ...

Jas voor Lieke - slot

Joepie, hij is klaar, de jas voor Lieke. Het prototype zag er zo uit, en vroeg nog een paar kleine aanpassingen. En dit is het geworden ...





Lieke is nog steeds niet uit haar roze fase, al zegt ze zelf van wel ... Maar er moesetn dus roze details op ... De voering vindt ze ook schitterend, want die verandert van kleur ( van paars naar roze nog wel! )

Een hele klus was het, de kraag was eraan, eraf, eraan. ( met dank aan Mme Zsazsa trouwens voor de handleiding "hoe-zet-ik-een-kraag-aan" )
De voering vastzetten vroeg heel veel logisch denkwerk , gepruts en net geen gevloek ( maar het scheelde niet veel ).
Ook de knopen gingen eraan, eraf, eraan.
En oorspronkelijk stonden er twee zakken op, maar dat klopte totaal niet. Dus bleef er ééntje over ...
En dan is er de split achteraan, die ik niet goed vind. Ik ga nog eens wat jassen bestuderen, en dan de split aanpassen ...

Lieke ziet er hier wat flets en verwilderd uit, maar het was dan ook al bijna slapetijd, na een drukke schooldag ...

Jas voor Lieke

In september, toen het nog lekker zomerde , zag ik een mooie jas voor de meisjes. Voor een zeer aanvaardbare prijs, en helemaal mijn ding. Dus snel naar huis, jassen passen en ... dju, beide winterjassen pasten nog. Dus de jas maar niet gekocht.
En toen kwam ik op een rommelmarkt, en vond ik een prachtig jasje voor Ginneke voor maar 3 eurootjes. Ze heeft dat exemplaar al meer aangehad dan haar jas van vorige winter. Want eigenlijk ben ik die laatste beugezien. En zo ook Lieke haar jas van vorig jaar.
Dus ... na heel lang uitstellen en twijfelen, heb ik me eraan gezet : Lieke krijgt een mamamaakt-jas. In een stofje dat ik al jaren in de kast heb liggen ( ge ziet, stofjes kopen zonder doel is nooit verloren ) .
Ik vond niet direct een modelletje dat aan al mijn eisen voldoet ( getailleerd, lang, knopen, geen kap maar mooie kraag, met kleine details ). Maar het model van Ginneke haar rommelmarktjas is wel perfect ...
Dus begon ik te prutsen : patroon overgenomen van een rechte jas met rits , en dat aangepast. En een kraag van een ander model genomen.

En dan was het zover ... het prototype in een stofje uit de kringloopwinkel.
Het ziet er wat lodderig uit zo, maar als Lieke het aan heeft, is het best mooi. Ik heb al heel dikke vliesline op de stofdelen gestreken , moet nu eerst juiste stikzij halen.
Morgen vertrekken we op weekend, maandag zet ik me aan de jas! Heb het lang uitgesteld wegens "toch wel moeilijk" , maar nu ik eraan bezig ben, wil ik niet meer stoppen!