Snel en simpel

Kort voor en tijdens de kerstvakantie was er niet veel tijd om te naaien. Na het musicalkostuum moest ik even een inhaalmanouvre doen om de strijk rond te krijgen, en eerlijk gezegd was het naaigevoel even verzadigd.
Tot de tweede week van de vakantie. Plots kwam de drang om iets te maken weer heel fel opzetten. Die drang die snel resultaat wilde.
Ik had nog onopgeruimde restlapjes beneden liggen, en bedacht me dat ik nog bij Ginneke in het krijt stond.
Ik maakte haar in oktober dit jurkje, maar het was haar veel te groot en dus viel de zus in de prijzen. Ginneke vond dat zo erg, want dat blauw was zo mooi! Dus nam ik de overschot van die stof, en maakte een heel simpel ( en snel ) A-lijntje.

( Het oranje ziet er in het echt veel frisser uit... )

Als patroon gebruikte ik een rokje van ons reisgenootje, dat ik dubbelplooide en op het kopieerapparaat legde ... het perfecte patroon, zo bleek ;-). 

Ze was in de wolken toen ik het haar liet zien. Net als met haar bambi-t-shirt ...

Strass in 't dubbel

Dit verhaal kennen jullie al. En ik had nog veel stof over.
Op een avond waarop ik behoefte had aan naaien, maar wist dat het geen groots project mocht zijn wegens tijdgebrek, maakte ik een simpel rokje voor Lieke. Met een elastiek in de taille. En ik maakte voor mezelf een bloesje. Lekker luchtig in dat stofje. Aangeknipte mouwtjes, rekker in halsboord en onderaan. Niet te veel naden of verfijnde afwerking, want het stofje is niet zo gemakkelijk te verwerken.
En dus hebben we alledrie iets in hetzelfde stofje. Grappig voor een keertje, maar niet om een traditie van te maken ...

Fotograafje van dienst : Ginneke

Over blij en trots en .... ontgoocheld ...

In september kocht ik een kousenbroek voor Ginneke. En bijpassend souspulleke. Want ik zou haar deze winter zeker een koningsblauw kleedje kopen. Ik kocht maatje 110 ( ze is tenslotte al 5 ) , maar die bleek veel te groot. En dan bedoel ik echt veel te groot. Zelfs voor Lieke, twee jaar ouder, zit ze ruim. Ik ging ze niet wisselen, maar dacht een volgende keer wel een nieuwe voor Ginneke te kopen. Dat plan viel in duigen, want de oker kousenbroekskes waren overal over de kassa gevlogen. Uitgeput. Uiteindelijk kocht ik haar dan een goudbruine met bijpassend vestje.
Maar die grote lag nog in de kast. En Lieke had geen tenueke voor bij de kousenbroek. Dus reed ik vorige week langs de stoffenwinkel, en kocht mooie, stevige katoen. Koningsblauw. Heerlijk om mee te weken, juist stevig genoeg. Ik wilde haar een plooirokje maken, met vooraan twee  plooikes. Ik had in verschillende winkels bestudeerd hoe ze die plooien zo schoon kregen, omdat ik over deze plooikes toch niet zo content was.
Ik haalde het patroontje van dit  rokje boven, en hertekende het voorpand. Het rokje zat afgelopen zomer heel ruim, dus ik tekende het wat smaller. En langer. En een beetje reserve, uit angst voor wat krimpen ( geen tijd gehad om de stof voor te wassen ).
Bij de stof had ik ook mooie paspelband gekocht ( goudkleurig, oh zo schoon ) , en met behulp van een blinderits-voetje zette ik de paspel bijna perfect tussen de rok en de tailleband ( met dank aan haar voor de tip en het uitlenen van het voetje ).
Het resultaat was helemaal wat ik in mijn hoofd had. De rits inzetten ging wat moeizaam, maar het lukte. Ik voorzag zelfs knoopsgaten voor een elastiek in de tailleband ...
Oooh, wat was ik blij met het resultaat ...
En trots ....

En toen .... toen paste ik het rokje bij Lieke ...
En het bleek te smal ... Potverdekkenondedju, hoe is dat nu toch mogelijk .... Dat is me nu nog nooit overkomen ...
En toen .... toen paste ik het rokje bij Ginneke ...
En het bleek ook te smal ( ah ja, dat kind heeft een buikske ) ... Nog eens potverdekkenondedju ...

Dus begin ik opnieuw. Maar eerst mijn machien binnendoen, want het is ziek. Neemt de onderdraad niet meer op ... En als ik het ga terughalen, koop ik me ineens zo'n voetje.
En ik meet het vijfentwintig keer na, voordat ik het ineenzet.
Ze zal een koningsblauw plooirokske met gouden paspeltje krijgen, mijn Lieke!

Lente ...

Eindelijk ... ik snak er al zo lang naar ... het zonnetje, fluitende vogeltjes, ... Eindelijk , lente!
De frisse, fleurige stofjes liggen hier al enige tijd geknipt klaar. En vorige week op ons tweewekelijkse bijeenkomst van Zot Van Antwerken, zette ik een eerste rokje ineen.  Het stofje kocht ik ergens in het najaar in Eclips. Ik was er toen verliefd op, en nu nog steeds ...

Het patroon haalde ik uit een Burda van 2003, die ik van helemaal onder in een doos haalde. Een A-lijntje met rits opzij. 

Lieke vond het voor een keertje eens oké om te poseren , en de kleinste wou ook op de foto. Zij had echter haar pyjamaatje al half-en-half aan ... Maar omdat dat nu net één van mijn eerste werkstukjes ooit was, vond ik dat het wel kon, mee op de foto. Ik maakte in 2006 dit pyjamaatje voor Lieke , en hetzelfde in het lichtblauw voor mijn petekindje, dat enkele maanden ouder is dan Lieke. En het is eraan te zien dat het al een oud exemplaar is. Uiteraard heeft Lieke het gedragen van toen het enkele maten te groot was, tot het enkele maten te klein was, en dus niet meer om aan te zien. Vorige zomer heb ik het dan voor Ginneke in de kast gelegd. Het kind moet ocharme haar broekske vasthouden, als ze loopt ... ik zou er eens een nieuwe rekker in moeten steken. Maar herstelwerk, da's niet mijn favoriete bezigheid ... 

Ook vind ik het geweldig, hoe de twee zusjes samen op de foto staan...

Diezelfde avond maakte ik ook nog een accessoire voor Ginneke haar nieuw kamertje, maar daarover later meer. En ik begon met het ineenzetten van nog-maar-eens-een-Japanse broek. 

Voor mijn part mag de lente beginnen, en heel lang blijven duren!

Lieke is bijna jarig ...

... toch in de klas. Ze verjaart in de zomervakantie, en daarom wordt haar verjaardag volgende week in de klas gevierd. De juffen vroegen de laatste tijd uitdrukkelijk om geen uitdeelcadeautjes meer mee te brengen ( meestal waren dat zakjes met "vettige snoep" ). Wie echt iets wou geven, mocht altijd een klascadeautje geven. Ik stelde voor om poppekleedjes te maken, en de juf vond dat een heel leuk idee. Dus kwam er een pop mee naar huis, de doos met overschotjes werd uit de kast gehaald, en ik begon te meten, tekenen en naaien.

Een rokje met elastiek in de taille , het t-shirtje is pure recyclage. Ik nam een t-shirtje van de meisjes, waar op de mouwen vlekken waren. De halsuitsnijding behield ik, alsook de drukknoopjes op één schouder. Daardoor kunnen ze het gemakkelijk aan en uit doen, zonder te moeten wringen aan de armpjes. Voor de rest hetzelfde principe als het snel-klaar-slaapkleedje van Lieke. De mouwkes en onderkant werden gewoon met een zigzag afgewerkt, maar het is best wel netjes en mooi.

Dan een eenvoudig A-lijntje ( patroontje tekende ik zelf ), met op de rug een heel lange sluiting, ook om gemakkelijk aan en uit te kunnen doen. Ik maakte het jurkje omkeerbaar. Dat zorgde voor heel wat geknoei ; op een gegeven moment had ik panden aan elkaar gezet, maar leek het eerder op een salopetje en had ik nog panden over ... Maar uiteindelijk toch mooi gelukt ... Ook hier alles netjes afgewerkt met een zigzagsteek. Om echt zomekes te leggen, vond ik het te petieterig ...

Toen het popje mee naar huis kwam om te meten en te passen, had het een afschuwelijk lelijk, gebreid onderbroekje aan. Dat kon ik zo niet laten ...

Het is een pampermodelletje, met klittenband te sluiten. Uiteraard twee exemplaren gemaakt, voor in geval van accidentje ... 

En dan ook nog een muts en een sjaal, voor de barre wintermaanden ...

Het mutsje was gewoon een klein model van mijn wintermutsen , en het sjaaltje is eigenlijk de basis van een roos uit dit boek.

Alles ligt klaar, volgend weekend bakken we samen cakejes om op te smullen in de klas, en dan kan het feestje beginnen!

Mislukt?

Al een hele tijd heb ik hier een Japans boekje, en de broeken die ik eruit maakte, waren een groot succes. En dus waagde ik me ook een een rokje. Zo eentje met stroken, en vanboven een rekker. Stofjes had ik nog liggen, en eindelijk kwam het er dan van om de geknipte delen aneen te zetten. Maar ik twijfelde al van bij het begin. Toen ik de patroondelen begon over te zetten, viel het al op dat het veel te breed zou worden. ( ook hier las ik over dikke Japannertjes en dunnen Belgskes ). Oké, het moet gerimpeld worden, maar het moet ook nog doenbaar zijn ... Dus maakte ik elke strook al ongeveer 14 cm smaller dan het patroon aangaf.
Ik tekende het patroon op Ginneke haar maat, maar toen de rok klaar was, zag ik al snel dat het eentje voor Lieke zou worden. En na het passen bleek dat ik een heel grote zoom zou moeten leggen. En in de bovenste pand stikte ik een stukje dubbel, om hem in te korten ...
Met als resultaat ...

Een nogal slonzig zicht, vind ik zelf. Ik ga het een keer wassen, en dan valt het misschien wat soepeler ... Of misschien ook niet, en dan zal het in de kast belanden tot volgend jaar, om dan misschien terug afgekeurd te worden ... wie weet ...
Misschien had ik toch de aangegeven breedte moeten nemen, en heel, heel, heel hard rimpelen? Of  misschien moet ik mijn kinderen wat meer vetmesten, zodat ze niet zo smallekes zijn?
Wie zal het zeggen ...

Bloemen voor mama

Ik ben altijd stiekem een beetje jaloers, als ik op andere blogs rokjes zie verschijnen, die een tikkeltje meer hebben. Een tikkeltje meer kleur, of meer retro, of meer print ... Ik ben zelf nogal braaf wat kledingstijl betreft, maar sinds ik terug zelf naai, wil ik mijn grenzen steeds verleggen.
Ik was dan ook helemaal verkocht, toen ik dit fleurig stofje in de winkel naar me zag lonken ...

Eindelijk zou ik ook eens een opvallend rokje dragen! Het patroon is hetzelfde als hier, zij het dan zonder voering - de stof is immers stevig genoeg. Voorlopig droeg ik er nog laarzen onder, maar ik kan niet wachten tot de zon weer haar beste beentje voorzet , de mijne een beetje kleurt, en ik er sletskes onder kan dragen!

Tricotjes

Een hele tijd geleden zag ik bij Elisanna een zelf-teken-patroon voor tricotrokjes. De stofjes heb ik kort nadien gekocht, maar ik had schrik van de tricot ... 
En een week of twee geleden begon ik eraan. Ik vond op mijn machien een stretchsteek, en die heb ik meteen uitgeprobeerd ... en geprezen!
Ze liggen al een tijdje klaar, maar foto's trekken lukte niet. Tot gisteren, voor het bad ... alles uit, rokjes aan, en op de foto!

Persoonlijk vind ik de tailleband te breed ( of hoog, hoe je het ook beziet ) , dus bij volgende exemplaren moet die wat verfijnd worden. Ze hebben ze vandaag aangehad, en vonden ze heel leuk zitten! Dat smaakt naar meer ...

Blij!

En fier ... dat ben ik dankzij mijn nieuwste rok. Het patroon gebruikte ik eerder al eens, maar paste het wel wat aan. De stof kocht ik ooit in Den Boom, voor een prikje zoals ze dat zeggen. En bij het knippen van de patroondelen, zag ik zelfs dat er een beetje blink inzit. Een beetje, we blijven bescheiden.
De voor- en achterkant zijn verschillend, en de rits zette ik in een zijnaad. Het is dus een "omkeerbare" rok. Handig ; als er vooraan een vlek op zit, draai ik hem achterstevoren...

Voor de voering en afwerking pikte ik ideetjes van een collega die naailessen volgt. En ik moet toegeven dat ik de afwerking van de tailleband en de zoom zo ( met biaislint ) wel heeeeeel netjes vind.

Gemakkelijk en snel patroontje, er volgen er zeker nog!

Getest op de fiets ...

... en afgekeurd.
Mijn eerste rok, die enkele weken geleden afgewerkt is, werd vandaag getest. Ik deed hem aan met de juiste kousen eronder ( felblauw, iets mag het hebben ) . Veel te breed. En naar mijn gevoel niet het goede model. Dat te breed had ik me al bedacht toen hij net af was, maar ik dacht dat het wel zou kunnen. Nu vind ik dus van niet ...  Ik wil hem versmallen, maar er zit alleen een rits in, en geen enkele andere naad. Waarschijnlijk ga ik hem gewoon aan de tweede zijkant ( niet die van de rits ) openknippen, en smaller toenaaien. Hopelijk is dat een goed idee ...
Op de fiets is hij ook niet echt praktisch. Wel breed genoeg om gewoon te kunnen fietsen zonder met je knieën tegeneen te schuren , maar zo'n soepel stofke, dat hij steeds opvliegt. Gelukkig zit de felroze onderrok er nog onder ... En ach wat, de passerende chauffeurs mogen ook iets aan hun rit hebben ...
Werk aan de winkel dus ... al heb ik niet veel zin in verstelwerk ...
Misschien neem ik hem morgen mee naar Zot van Antwerken?

Laat de lente maar komen!

Eindelijk begon ik, letterlijk na jaren, aan een rokje voor mezelf. Toen ik zwanger was van de meisjes, naaide ik wel enkele dingen voor mezelf, maar die werden nooit goed genoeg bevonden. Te smal, te breed, te lang, te kort, scheef, ikweetniwanogallemaal ... Dus verdwenen alle "grote" patronen naar de zolder. Maar ik kreeg er weer zin in. Ik kocht een hele tijd geleden al wat stofjes voor mezelf, dus het werd tijd ermee aan de slag te gaan.
Tijdens mijn ik-dagje vorige week startte ik met het tekenen van dit patroon.  Ik had veel plaats nodig ( op de grond dan maar ) , heel groot papier ( tafelpapier gebruikt ) , een potlood aan een touwtje, een lintmeter en speelgoed van de kindjes ( anders rolde mijn tafelpapier steeds terug op ).

Ik knipte toen de stof en begon ze netjes te surfilleren. Met een klein, fijn steekske. Maar mijn machien had er geen zin in, en ik verloor ontzettend veel tijd doordat de bovendraad steeds brak. Uiteindelijk de handleiding van het machien erbij gehaald, en alle mogelijke oorzaken uitgesloten. Het enige wat hielp, was een grote, loempe steek gebruiken ... Door al dat geknoei ( lees : gevloek ) was mijn dag veel sneller voorbij dan gepland ... Dus bleef het half afgewerkte rokje liggen ...
Tot vandaag ... alles ineengezet ( al vroeg het veel denkwerk ) ... met als resultaat ...

Eigenlijk is het een heel eenvoudig en flexibel patroon ( met flexibel bedoel ik dan :  met of zonder band in de taille, al dan niet zakskes erop, rits achteraan of opzij, onderaan ook een band mogelijk, ... ). Maar als je een heel dun stofke uit uw torenhoge stapel kiest, waar ge los doorkijkt, moet ge uiteraard ook een voering hebben. En als ge dan denkt dat ge gewoon twee rokskes kunt maken ( een "buitenrok in goeie stof en een "binnenrok" in voering ) en die tegeneen kunt zetten, dan maakt ge het al wat ingewikkelder. Zeker als ge dan nog een effen strook onderaan de rok wilt, en denkt dat ge gewoon de voering lager kunt maken, en de bovenrok korter, en die twee aaneenzetten. Dan maakt ge het niet ingewikkeld, maar gewoon helemaal fout. Want het minste dat de voering een beetje scheef zit, tovert ge uw soepelvallend rokje om in een foute ballon ... En kunt ge uwe zoom losmaken, en een andere oplossing zoeken. En als ge dan koppig zijt, en blijft volhouden dat ge uw effen voering wilt kunnen zien, als strook onderaan uwe rok, maakt ge het uzelf nog moeilijker. Dan kunt ge voor het eerst in uw leven een rolzomeke proberen, want in de handleiding van uw machien staat letterlijk " het voetje zoomt uw stof automatisch om". En dan kunt ge concluderen dat alle andere machienen dat misschien braaf doen, maar het uwe niet. En dan kunt ge eerst uwe rolzoom netjes strijken voordat uw machien die "vanzelf" omzoomt.
Aldus een ervaringsdeskundige ...
Het resultaat vind ik uiteindelijk wel oké, al ga ik volgende keer een niet-doorkijk-stofke kiezen, zodat dat geknoei met de voering er niet meer bij is, en het rokske misschien op een uurtje of twee ineen zit ...

Als positieve afsluiter wil ik nog wel zeggen dat het inzetten van de rits ging als een fluitje van een cent, dankzij ons Madame. Al gebruikte ik gene pritt. Dankuwel Madame ...

( en weer één van mijn lijstje te schrappen )