Minimutsje

Baby Anna werd geboren, enkele weken terug.
Ik haalde mijn haakspullen terug boven, en zette me aan een innieminnie mutsje en poncho'tje. Warmrood en frisgroen.
Omdat ik zelf geen baby's in huis heb, paste ik de spulletjes op de Babybornpoppen van de meisjes.

Het mutsje is een beetje te groot voor de pop, maar gisteren gaf ik het presentje aan kleine Anna, en het mutsje past bijna perfect ...
Welkom op de wereld, kleine Anna!

Wie heeft er op mijn kop gepoept ?!?

Een geweldig leuk boek, waar elke kleuter plezier aan beleeft ...
Ook echt de humor van ons kleineke hier ... Vandaar ...
Wie zit er verstopt?
( De muts bestaat uit twee delen : het bovenste, naar aloud patroontje, en daaraan een boord )

Inderdaad, de plezantste thuis ...

Maar is die muts niet veeeeeeel te groot?
Jawel, maar ze is voor onze papi. Hij kreeg vorig jaar een muts, voor als hij de kou trotseert samen met Spikkel, de hond. Maar hij is ze kwijt. Heeft ze in het wasmachien gestoken, en daarna niet meer gevonden. Vreemd, zeer vreemd. Maar bijna pakjesfeest. Dus .... haken maar!

Zullen we deze dan maar zelf eerst even wassen?

De truc met het vergrootglas

Bij haar gevonden hoe ik mijn foto's scherp kan krijgen ... Bedankt Mie!

En zo hopelijk een scherper beeld van de muts !

Laat de koude maar komen!

Hier in huis geen mutsenkinderen. En ook geen sjaal-kinderen. Ze hebben het altijd warm, ook al krijg ik het al koud als ik ze nog maar zie rondlopen. 

En toch kan ik het niet laten om ze te voorzien van warme wintertoestanden. 

Voor Ginneke kocht ik onlangs een mooie, rode anorak. Haar muts van vorig jaar was te klein, dus beloofde ik haar een nieuwe. Maar welke kleur past bij knalrood? 

Wit? Misschien, maar Ginneke en wit, dat gaat niet samen.

Grijs? Zeker, maar grijs past niet bij haar persoontje.

Oker? Ja, oker, dat wordt het! 

Ik kocht lekker zachte katoen, en ging aan de slag. Ik wou een muts in ananassteek, da's zo eens iets anders.  Maar toen ik wou beginnen, beseft ik dat ik begot niet weet hoe je meerdert met zo'n speciale steek. Uiteindelijk een paar avonden zitten experimenteren met katoen en haakpen, en er kwam een leuk, frivool mutske tevoorschijn. 

Voor de sjaal gebruikte ik stokjes , met af en toe een rij ananasjes. En aan de uiteinden een randjessteek...

Voordat ik dit bericht kon  plaatsen, moest ik eerst nog vechten met de meneren van blogger, want die vonden dat het tijd werd dat ik eens ging betalen om foto's op hun gratis blog te zetten. Ik herinnerde me dat er onlangs iemand anders met hetzelfde probleem worstelde, en vond daar dan ook een oplossing. Dus vanaf vandaag Flickr ik ook, ben alleen benieuwd hoe dat er op de blog zal uitzien ...

Toch nog mutsen ...

En plots was er de vrieskou. En hadden de dametjes toch koude oortjes. En speelden we de mooie winterpet van Ginneke kwijt ( domdomdom! ). En was het totaal geen zicht, de mutsen die we toch nog hadden. Helemaal foute combinatie met hun jas ...
En had mama weer enkele dringende projectjes : mutsen haken! Vorig jaar haakte ik er ook al, maar ik deed ze naar de kringloopwinkel, omdat ze ook niet bij hun nieuwe jassen pasten. En ge kunt nu eenmaal niet alles bijhouden. Zeggen ze.
Dus ... voor Lieke een donkerpaarse. Ik haakte er flappen aan, om haar oortjes te warmen. En een gele bloem, want in haar paarse jas zitten gele spikkels.
Toen die af was, wou Ginneke er uiteraard ook één. Op zoek naar juiste wol ... gevonden ! Ik haakte grijze en lichtroze wol samen, wat een mooi effect geeft. Bij de eerste pasbeurt vroeg ze poeslief " oh mama, wil je el ook een bloem opzetten? Of nee, een haltje!". Kunt ge zoiets weigeren? Ikke alleszins niet ...
Haar muts is meer een helmachtige. Met er bovenop, in plaats van een pompon, drie hartjes. Dolgelukkig is ze ermee. " Alle kindjes vinden mijn muts niet mooi, mama. Niet mooi, maal supelmooi!"
Voilà, iedereen tevreden...

Lieke is bijna jarig ...

... toch in de klas. Ze verjaart in de zomervakantie, en daarom wordt haar verjaardag volgende week in de klas gevierd. De juffen vroegen de laatste tijd uitdrukkelijk om geen uitdeelcadeautjes meer mee te brengen ( meestal waren dat zakjes met "vettige snoep" ). Wie echt iets wou geven, mocht altijd een klascadeautje geven. Ik stelde voor om poppekleedjes te maken, en de juf vond dat een heel leuk idee. Dus kwam er een pop mee naar huis, de doos met overschotjes werd uit de kast gehaald, en ik begon te meten, tekenen en naaien.

Een rokje met elastiek in de taille , het t-shirtje is pure recyclage. Ik nam een t-shirtje van de meisjes, waar op de mouwen vlekken waren. De halsuitsnijding behield ik, alsook de drukknoopjes op één schouder. Daardoor kunnen ze het gemakkelijk aan en uit doen, zonder te moeten wringen aan de armpjes. Voor de rest hetzelfde principe als het snel-klaar-slaapkleedje van Lieke. De mouwkes en onderkant werden gewoon met een zigzag afgewerkt, maar het is best wel netjes en mooi.

Dan een eenvoudig A-lijntje ( patroontje tekende ik zelf ), met op de rug een heel lange sluiting, ook om gemakkelijk aan en uit te kunnen doen. Ik maakte het jurkje omkeerbaar. Dat zorgde voor heel wat geknoei ; op een gegeven moment had ik panden aan elkaar gezet, maar leek het eerder op een salopetje en had ik nog panden over ... Maar uiteindelijk toch mooi gelukt ... Ook hier alles netjes afgewerkt met een zigzagsteek. Om echt zomekes te leggen, vond ik het te petieterig ...

Toen het popje mee naar huis kwam om te meten en te passen, had het een afschuwelijk lelijk, gebreid onderbroekje aan. Dat kon ik zo niet laten ...

Het is een pampermodelletje, met klittenband te sluiten. Uiteraard twee exemplaren gemaakt, voor in geval van accidentje ... 

En dan ook nog een muts en een sjaal, voor de barre wintermaanden ...

Het mutsje was gewoon een klein model van mijn wintermutsen , en het sjaaltje is eigenlijk de basis van een roos uit dit boek.

Alles ligt klaar, volgend weekend bakken we samen cakejes om op te smullen in de klas, en dan kan het feestje beginnen!

Mutske en prutske

Telkens de papi zag dat ik weer een muts klaar had, zei hij dat hij er ook één wilde. Niet in turquoois of fuchsia, en ook niet met een bloem. Uiteraard. En vaster gehaakt dan de andere exemplaren. Jaja, hij wist goed hoe hij ze wilde. Maar toch hadden zus en ik onze bedenkingen ... Onze papi  met een gehaakte muts ...
Maar ik kocht een bolleke donkerblauwe wol, en begon te haken. Tussendoor, ook een keer in ons naaiclubke. Bij de eerste pasbeurt werd ze veel te klein bevonden. Nog zeker 6 rijen erbij. Tweede pasbeurt : nog te kort ( zijn oren waren niet helemaal bedekt ). Derde pasbeurt : een rij te lang! Dus ... een rijtje steken aftrekken.

Vierde pasbeurt : perfect! Voor de foto was papi niet meer in de buurt, en papa had geen zin om met een muts op een blog te verschijnen. Dus maar zelf op de foto ... en het is duidelijk zichtbaar dat het een lange muts is!
In elk geval kan papi nu met warme oren met Spikkel gaan wandelen! En ik kan een item van mijn lijstje schrappen!



En dan nog een prutske.
Regelmatig vind ik op één of andere blog een leuk ideetje, een eenvoudige tutorial, ... Soms wordt dat geprint, soms op een papierke gekribbeld. En dan komt alles in een doos terecht.
Maar ik ben zo'n ontzettend stroef en gestructureerd persoontje, ik kan niet tegen rommel ( alhoewel dat aan mijn bureau soms niet te merken is).
Dus ik was al een tijdje aan 't bedenken dat ik voor die losse patroontjes een gestructureerde oplossing moest vinden.

En toen kreeg ik van een collega een superschattig kaartje.
Om me succes te wensen op mijn eerste werkdag.

Ik vind het zo schattig, dat ik het niet weg wil doen ... Dus ... Denk, denk, wat kan ik ermee doen, zodat ik het nog regelmatig tegenkom? Verwerken in een schrift / kaft waar ik al mijn losse flodders in kan bewaren!
Op naar Hema dan maar, ik dacht daar wel een fleurige schrift te vinden. Maar nee ; de fleurige exemplaren waren ingebonden - die zouden na een tijd openscheuren, als ik er ook vb stofjes in kleef.


Toen zag ik deze. Een stevige kaft met pochetjes in.
Niet bepaald kleuren om vrolijk van te worden, maar de streepjes kaft bleek een pochetje te zijn met een ingeschoven streepjesblad. Dus ... meenemen!
Thuisgekomen een beetje geprutst met gekleurd papier en ziehier ...

Mijn patroontjesschrift!
Mooi, niet?

Potskes

 

Dat heb ik dus gedaan tijdens mijn platte rust/ muts voor Lieke . Dan wou Ginneke er ook één - maar een blauwe. En dan nog één voor mama.
Tussen die drie haakte ik er nog een blauwe, maar die viel wel heel klein uit. Achteraf bleek dat ik gewoon een toer vergeten was - een toer waarin ik moest meerderen. Ik wou ze ooit eens aan een baby'tje cadeau doen, maar de kleinste profiteerde van de imobiliteit van de mama ( en van het schuldgevoel van mama omdat ze de dochters noodgedwongen " verwaarloosde" ) om het mutske te pikkedieven voor de popjes.
Ik haakte er ook ééntje voor het nichtje van een vriendin, en ééntje voor het dochtertje van een andere vriendin.
Daarstraks nog één voor de zus gehaakt, maar ik vrees dat die een beetje te groot zal zijn ...
En zo blijven we bezig ...
De zus mag ze trouwens pas hebben als ze me een foto bezorgt van de zak die ik voor haar verjaardag maakte.
De sjaal die Lieke op de foto aanheeft, is ook door mama gehaakt. Zij heeft nu een hele mamamaakt-winter-oufit : jas, poncho ( nog geen foto, want ze vindt op de foto gaan vandaag saai - al is dat er niet echt aan te zien ), muts en sjaal. Alles in 't roos uiteraard.

Volgende projectje is een lekker warme sjaal voor de bonnie die meer dan 25 jaar in het zuiden van Frankrijk woonde, en nu terug naar België komt. We zullen maar zien dat ze warme kleren heeft ...

Haakjes ...

Ben eventjes weg geweest ; niet naar zonniger oorden ( jammer ) , maar wel naar het land van"platte rust". En aangezien liggen en niks doen niet in mijn repertoire past, ben ik zelfs liggend creatief bezig geweest ...
Nog niet van alles een foto, maar volgende dingen kan ik jullie al meegeven :

 Deze muts bleek voor iedereen te groot, ze ziet er nu zo uit :

 Ik heb ondertussen 6 van die mutsen gehaakt , ik denk dat er binnenkort nog een zevende volgt . Foto's komen eraan ...








Met deze katoen haakte ik opbergmandjes. Het prototype haakte ik in wol, maar is nogal bruut. Daarom in katoen geprobeerd, een veel fijner resultaat. Er volgen er zeker nog, al dan niet in andere kleuren en formaten. Als ooit mijn naaikamertje af geraakt, wil ik het opfleuren met mandjes als deze.

En de bloemekes, die haakte ik als oefening. En omdat ik de kleurtjes zo fris vind. Wat ik ermee ga doen, weet ik nog niet ...

Tijdens de platte rust haakte ik ook een sjaal voor Lieke, één die mooi bij haar muts, jas en poncho past. Foto volgt ook nog ...

Mijn eerste give-away ...

De muts is af, en het bloemeke hangt er aan. En ze past ... of toch niet. Eigenlijk is ze een beetje te groot. Maar als eerste exemplaar mag ze er wezen, al zeg ik het zelf.
En omdat de hoofdjes van de kindjes hier uiteraard veel kleiner zijn dan dat van mij, en omdat Papa een muts met een bloem niet echt ziet zitten, zoek ik een goeie nieuwe thuis voor mijn muts. Ze zou perfect passen bij iemand met lang haar die een staart maakt ( dan heb je toch een grotere muts nodig hé! ) , of iemand met een groter hoofd dan ik.
Laat een berichtje achter, en ik loot wie de muts krijgt!
( ondertussen ben ik al aan dezelfde muts maar andere kleur bezig ... )

DE muts

De muts, waar ik achterstevoren aan breide, is klaar! Op voorhand wist ik niet voor wie ze zou worden ; nu weet ik het nog niet ; Lieke en Ginneke willen ze allebei, en mij past ze ook ...

 

Naaiclubke

Gisteren voor het eerst naar een naaiclubke geweest, ontdekt op deze blog ... Was best gezellig. Zelf vond ik de verhuis van mijn stikmachien wat te omslachtig, dus nam ik mijn halfklare muts mee in mijn zelfgemaakt zakske. De andere dames vonden die verhuis blijkbaar niet zo'n gedoe.
Ik heb goed doorgewerkt, al ontdekte ik na een tijdje dat ik achterstevoren was aan 't breien. Weet nog steeds niet hoe ik dat heb gedaan, maar ben dan terug van richting veranderd. Het mutske wordt dus een uniek stuk, dat is het minste wat ge ervan kunt zeggen ... Hopelijk geraakt ze ooit nog af ook.

Verder heb ik er wel wat ideetjes opgedaan voor de toekomst. Met wat zwangere vriendinnen komen geboortecadeauideetjes steeds van pas!