Minimutsje

Baby Anna werd geboren, enkele weken terug.
Ik haalde mijn haakspullen terug boven, en zette me aan een innieminnie mutsje en poncho'tje. Warmrood en frisgroen.
Omdat ik zelf geen baby's in huis heb, paste ik de spulletjes op de Babybornpoppen van de meisjes.

Het mutsje is een beetje te groot voor de pop, maar gisteren gaf ik het presentje aan kleine Anna, en het mutsje past bijna perfect ...
Welkom op de wereld, kleine Anna!

Wie heeft er op mijn kop gepoept ?!?

Een geweldig leuk boek, waar elke kleuter plezier aan beleeft ...
Ook echt de humor van ons kleineke hier ... Vandaar ...
Wie zit er verstopt?
( De muts bestaat uit twee delen : het bovenste, naar aloud patroontje, en daaraan een boord )

Inderdaad, de plezantste thuis ...

Maar is die muts niet veeeeeeel te groot?
Jawel, maar ze is voor onze papi. Hij kreeg vorig jaar een muts, voor als hij de kou trotseert samen met Spikkel, de hond. Maar hij is ze kwijt. Heeft ze in het wasmachien gestoken, en daarna niet meer gevonden. Vreemd, zeer vreemd. Maar bijna pakjesfeest. Dus .... haken maar!

Zullen we deze dan maar zelf eerst even wassen?

De truc met het vergrootglas

Bij haar gevonden hoe ik mijn foto's scherp kan krijgen ... Bedankt Mie!

En zo hopelijk een scherper beeld van de muts !

Laat de koude maar komen!

Hier in huis geen mutsenkinderen. En ook geen sjaal-kinderen. Ze hebben het altijd warm, ook al krijg ik het al koud als ik ze nog maar zie rondlopen. 

En toch kan ik het niet laten om ze te voorzien van warme wintertoestanden. 

Voor Ginneke kocht ik onlangs een mooie, rode anorak. Haar muts van vorig jaar was te klein, dus beloofde ik haar een nieuwe. Maar welke kleur past bij knalrood? 

Wit? Misschien, maar Ginneke en wit, dat gaat niet samen.

Grijs? Zeker, maar grijs past niet bij haar persoontje.

Oker? Ja, oker, dat wordt het! 

Ik kocht lekker zachte katoen, en ging aan de slag. Ik wou een muts in ananassteek, da's zo eens iets anders.  Maar toen ik wou beginnen, beseft ik dat ik begot niet weet hoe je meerdert met zo'n speciale steek. Uiteindelijk een paar avonden zitten experimenteren met katoen en haakpen, en er kwam een leuk, frivool mutske tevoorschijn. 

Voor de sjaal gebruikte ik stokjes , met af en toe een rij ananasjes. En aan de uiteinden een randjessteek...

Voordat ik dit bericht kon  plaatsen, moest ik eerst nog vechten met de meneren van blogger, want die vonden dat het tijd werd dat ik eens ging betalen om foto's op hun gratis blog te zetten. Ik herinnerde me dat er onlangs iemand anders met hetzelfde probleem worstelde, en vond daar dan ook een oplossing. Dus vanaf vandaag Flickr ik ook, ben alleen benieuwd hoe dat er op de blog zal uitzien ...

Voor Poekie

Als het gaat over zieke kinderen, heb ik een heel week hartje. En als ze dan een oproep doen om knuffels te haken, kan ik niet anders dan in gang schieten ...
Wie woont er in dit appeltje?

Een beest? Hellup!

Oh, het valt mee, een slakje ...

Vooral Ginneke heeft zich hier al mee geamuseerd ; in en uit de appel, zo'n 100 keer na elkaar ...

En daarna haakte ik dit vlindertje. De onderdelen liggen hier al lang te wachten, en gisteren zette ik me eindelijk aan het grootste prutswerk ; alles aan elkaar zetten.

Als ik hem zo zie, ziet hij er nogal gruwelijk uit ... ik zal toch iets aan z'n oogskes moeten doen ...

Hopelijk vinden ze ergens een nieuwe, warme thuis!

Toch nog mutsen ...

En plots was er de vrieskou. En hadden de dametjes toch koude oortjes. En speelden we de mooie winterpet van Ginneke kwijt ( domdomdom! ). En was het totaal geen zicht, de mutsen die we toch nog hadden. Helemaal foute combinatie met hun jas ...
En had mama weer enkele dringende projectjes : mutsen haken! Vorig jaar haakte ik er ook al, maar ik deed ze naar de kringloopwinkel, omdat ze ook niet bij hun nieuwe jassen pasten. En ge kunt nu eenmaal niet alles bijhouden. Zeggen ze.
Dus ... voor Lieke een donkerpaarse. Ik haakte er flappen aan, om haar oortjes te warmen. En een gele bloem, want in haar paarse jas zitten gele spikkels.
Toen die af was, wou Ginneke er uiteraard ook één. Op zoek naar juiste wol ... gevonden ! Ik haakte grijze en lichtroze wol samen, wat een mooi effect geeft. Bij de eerste pasbeurt vroeg ze poeslief " oh mama, wil je el ook een bloem opzetten? Of nee, een haltje!". Kunt ge zoiets weigeren? Ikke alleszins niet ...
Haar muts is meer een helmachtige. Met er bovenop, in plaats van een pompon, drie hartjes. Dolgelukkig is ze ermee. " Alle kindjes vinden mijn muts niet mooi, mama. Niet mooi, maal supelmooi!"
Voilà, iedereen tevreden...

Vijfde keer, goeie keer ...

Of was het de zesde ...
Een tijdje geleden ging ik naar een haakavondje bij een collega. Supergezellig! Een andere collega had daar een prachtige col aan. Heerlijk dikke wol, en lekker zacht. Omdat ik veel fiets, wilde ik er ook zo één hebben. Dus hop, naar de Veritas om wol.
En daar ging ik. Die collega had me gezegd ( of dat had ik verstaan, zo bleek achteraf ) dat ze de draad dubbel nam en met een pen 15 haakte. Dus dacht ik, enkele wol en pen10. Ik haakte stokjes, maar was niet echt tevreden met het resultaat. Dus probeerde ik de volgende rij eens dubbele stokjes, en dat gaf een "opener" resultaat. Alles afgetrokken en opnieuw begonnen, pen 10 en dubbele stokjes. Weer niet wat ik wilde. Opnieuw. Volgende poging vond ik te vast, en ik bleef uittrekken en opnieuw beginnen. En schafte me een pen 15 aan.
Uiteindelijk was ik tevreden. Ik denk dat ik vijf keer een hele bol ( en 't was een dikke ) ophaakte, en terug aftrok ... En eigenlijk duurde het amper een dik uur om de col klaar te hebben.
Hij is heerlijk zacht en zaaaaaalig warm. Ik heb er al plezier van gehad de laatste dagen ...

Kerstkleertjes en een sneeuwvrouwtje

Heel lang geleden maakte ik het kerstkleedje voor Lieke ( ergens in november denk ik ) , en knipte ik de kerstbroek voor Ginneke ( nog maar eens een Japanse broek ) . Ik gebruikte een gordijn van de kringloopwinkel, en een felroze voering. Het biaislint onderaan de broek van Ginneke maakte ik zelf ( met enig gefoeter weliswaar ), om de broek een beetje op te fleuren. De grote vraag was wel welk t-shirt en welke kousenbroek daarbij passen ... Tot ik in een leuk winkeltje hier in het dorp de perfecte t-shirtjes vond. Alles werd netjes bewaard tot het familiekerstfeest .... en , tot groot contentement van mezelf, werden de kerstkleertjes door de voltallige familie goedgekeurd .... Lieke mopperde zelfs niet dat zij een jurk aanmoest, terwijl haar zus een broek aanmocht. Daar zal de kleur wel voor iets tussenzitten!

En de foto is getrokken ... jawel ... in één van de nieuwe kamers boven. Ondertussen zijn ze geschilderd en ligt de vloer. Verwarming en plintjes zijn er nog niet, maar dat houdt de meisjes niet tegen om er te gaan spelen in hun eigen persoonlijk paradijsje!
Ondertussen heb ik weer een tussendoortje gehaakt, in de vorm van een sneeuwman. De meisjes liggen wat later in hun bed, dus is het 's avonds niet de moeite om mijn stikmachien open te zetten. Haken kan gelukkig wel gezellig in de zetel.

Zijn hoedje viel wat groot uit ( een toer teveel gemeerderd ) , dus rijgde ik er een stukje wol door, om het wat aan te trekken. Strikje erin, en hup, we hebben een sneeuwvrouwtje. Haar neus is ook heel lang, en redelijk niet-oranje, maar laat ons dat creativiteit noemen ...
Gisteren via het heerlijke net nog haakboekjes besteld, om knuffels te haken; kan niet wachten tot ze in de brievenbus vallen!

Fijn tijdverdrijf ...

Tegenwoordig kom ik er nog amper toe om te naaien. Te veel werken, te weinig tijd om alles open te zetten en eens door te werken. Maar wat wel zo tussendoor kan, is haken . Ik kreeg van een collega het patroontje van paddenstoelen, en vond ergens op een leuke blog datzelfde patroontje en de kleinere versie. Schattig, vind ik zelf, zo'n drie paddenstoeltjes bij elkaar.

En toen ging ik op zoek naar een patroontje van een Sinterklaaske. Het www afgeschuimd, maar slechts twee patroontjes te vinden, en niet echt mooi genoeg naar m'n zin  .... tot ik op dit Sinteke stootte .... Prachtig, toch? Vicarno's mama vroeg of iemand geïnteresseerd was in haar patroontje, en zette het op het net na één positieve reactie ... die van mij! Dankjewel daarvoor! Ik kon niet wachten, en begon eraan. Het houten popje waar zij de kledingsstukjes op zet, heb ik hier niet, maar een kurken stop, een theelichtcupje en wat vulsel doen goed werk ...

Hier zijn ze dan ...

... de foto's ...

Piekeboes voor jarige vriendinnen ; gerecykleerd ; de gele stof die komt piepen, was een zomerjurkje van de kringloopwinkel ( laat ons die maar KLW noemen vanaf nu ) ; de roze ruitjes die komen piepen waren eerder een mannenhemd uit de KLW en de buitenstof was een tafelkleed , ook van de KLW. Beide dames waren er blij mee, ik heb ze zelfs al in een onbewaakt momentje in de handtassen zien zitten! Joepie!

Oeioei, deze foto vergat ik te draaien ... jammer, maar zo mooi is hij toch niet. Pst ook in het rijtje van "Ik Recykleer" ; een gigantische nachtpon van oma van de KLW werd mini-ponnetje voor Lieke. Aangezien haar buikje hierin wordt afgetekend (' terwijl ze helemaal geen buikje heeft, in tegenstelling tot haar kleine zus ) , zal het ponneke snel in de jongste haar kast liggen ... Lieke laat ook eventjes het geweldige gat in haar mondje zien, dat ondertussen al netjes terug volgegroeid is ...

Piekeboes voor de juffen van Ginneke. Kregen ze toen mijn kleineke 4 werd. De groene bollen en stippen herkent u wellicht ... jawel, beddengoed van ons allerbeminde Ikea. In de rechtse piekeboe piept een retrostofje ; ooit een kussensloop van .... inderdaad ... de KLW. Ik vind de rode knopen erop een fijn detail dat alles nog wat meer opfleurt. Ook de juffen waren er blij mee ( of ze kunnen goed doen alsof ... )

De andere kant van de juffenpiekeboes. Schoon retrooke hé!

Klein intermezzo : de Sint brengt hier binnenkort een uniek stuk ; stapelbedjes voor de poppen, zelfs drie boven elkaar. Een lieve vriend heeft ze speciaal voor de meisjes gemaakt , ik ben bezig aan het beddengoed. Lakentjes in dit stofje. Ben er een beetje verliefd op ... Verder in deze fotoreeks volgt mij favoriet popje in close-up!

Zakjes voor de kinderen van de klas. Om hun flitskaartjes in te steken. Allemaal van restjes stof. Ze mochten zelf hun zakje kiezen. Volgens een mama was de dochter gewoon weg van het gekozen zakje. Schitterend, toch? Misschien vinden ze het dagelijks drillen van die vreselijke oefeningetjes nu net iets minder afschuwelijk ...

De spuuglelijke scoutsbroek van Lieke ; na één keer ben ik op strooptocht gegaan om haar toch een andere te kopen. Te lelijk om aan te doen ...

Nog een foto vergeten te draaien. Deze kersjes ging ik eventjes snel haken voor de kindjes die naar het feestje van Ginneke kwamen. Uiteindelijk meer dan een uur per koppeltje kersjes bezig geweest .... maar ze zijn wel schattig. En de kindjes content.

Stofje voor ander lakentje ( je kan toch niet op drie beddekes hetzelfde lakentje leggen ! )

Hét favorietje. Schattig toch!

Ginneke maakte de grote paddenstoel in de klas. Als je het deurtje opendoet, komt een kaboutertje piepen. Geweldig! De andere paddenstoeltjes zijn van mijn hand. Patroontje kreeg ik van een collega. Ondertussen weet ik waar zij het vond. Binnenkort zal er hier wel eens een link naar die blog komen, want ik heb daar nog leuke dingetjes gezien die ik wil maken.

Feestkleedje voor Lieke. Foto doet het kleedje zeker geen eer aan. Eigenlijk een gordijn van de KLW, gevoerd met felroze stof. Achteraan een knooplint in die felle voeringstof, net als het ceintuurtje. Als Lieke het eens aandoet, trek ik nog een foto. Hopelijk komt het beter uit dan.

In augustus sloot ik een deal met Pippelotje. Ze was weg van mijn slabbers die al een paar keer op de blog verschenen, en zij maakt graag stempels. En deze kreeg ik in ruil voor twee slabbers. Ze heeft erop gezwoegd, verschrikkelijk. Maar deze ( de zesde versie denk ik ) vind ikzelf prachtig. Bedankt!!!!!

  

In 2008 kochten wij ons huisje. Het middelste op de foto. Klein, eigenlijk heel klein, maar perfect om te starten. In 2003 bouwden we aan de achterkant uit , maar dat zie je niet op de foto . Het huisje werd een huis ...



En dat is het nu. Onze buurman stierf ondertussen drie jaar geleden, wij konden zijn huisje kopen, en begonnen te verbouwen. Zuchten, kreunen, vloeken, een aannemer die zelfs zijn kat niet meer stuurt, die niet reageert op telefoons, berichten op de  voice-mail, mails, ... Veel geduld, bloed, zweet en ja, heel wat tranen later ( en bijna twee jaar zwoegen ) , ziet de geven er zo uit. De aannemer moet nog één keer terugkomen, maar is dat blijkbaar niet echt van plan. Ik lig er niet meer van wakker. Papa en papi werken hier ontzettend hard om binnen alles in orde te krijgen. En binnenkort kan ik de nieuwe kamers beginnen schilderen ... Pasen 2010 begonnen we het huis te strippen, Pasen 2012 hoop ik de langverwachte house-warming te kunnen doen ...

Deze groene kader wordt door de ene afschuwelijk gevonden, door de andere speciaal. Wij vinden hem gewoon geweldig.

( voor meer details over het maak-proces : lees gewoon mijn vorige berichten even door ... )

Feest!

Ginneke werd 4. Jaja, 4 al ... wat gaat het snel ( vreselijke cliché, maar een waarheid als een koe! )
En een verjaardag gaat hier samen met feest, nog een feest, een feestje en binnenkort nog eentje.
Afgelopen zaterdag kwam de familie van papatje. Een heerlijke zomerdag, dus vierden we in de tuin ... zalig gewoon!
Dinsdag was de echte feestdag, en was Ginneke het feestvarkentje in de klas. Wat een heerlijke dag had de juf ervan gemaakt! Ginneke werd geschminkt in een vlindertje, was het sterretje van de dag, kreeg een mooie kroon. Klaspop Jules mocht een nachtje komen logeren, en ze kreeg van ons een hondje dat kan stappen, blaffen en "wenen". In de wolken was ze daarmee!
Ze koos voor avondeten in de Quick, en viel daarna ( en eigenlijk daarvoor ook al ) voldaan in slaap.
In de klas tracteerde ze  met cake en fruitsap. Alle kindjes kregen een klein doosje waar mini-koekjes in passen ( het ideetje pikte ik hier ).
En omdat Ginneke geen geheimen kan houden, had ik haar op voorhand niks gezegd over de uitdeelcadeautjes. Toen we maandag naar huis fietsten , vroeg ze wel of ze aan elk kindje een pakje mocht geven. Ik vertelde dat ik voor elk kindje zo'n  klein doosje had gekocht. Lichtjes ontgoocheld ( maar oh zo eerlijk en schattig ) zei ze " dat zullen de kindjes niks leuks vinden, zo alleen maar een doosje". Toen ik  voorstelde om er dan kleine koekjes in te doen, voelde ik hoe ze achter m'n rug in haar stoeltje glunderde ...
Voor de juffen maakte ik piekeboes ; de ene van een min of meer retro kussensloop ( ik recykleer dus echt wel ) , de andere van een Ikea-kussensloop, van het u welbekende bollekes-beddengoed. De juffen waren er tevreden mee !
Toen Lieke jarig was, kregen de meisjes die op haar gezellig feestje waren, een knikkerzakje mee naar huis. Ik zag het niet zitten om er zo nog 6 te maken ( temeer omdat die van Lieke en Ginneke hier eerder rondslingeren dan gebruikt worden - en omdat mama dat van Lieke dan maar gebruikt om haar stick in te steken ), dus dacht ik eens diep na waarmee ik 4-jarigen zou kunnen plezieren. En toen had papatje een helder moment ... "waarom haak je niks voor hen ...". Geweldig! Ik had van een collega het patroontje gekregen van kersen. Prachtig, en ik dacht dat eens snel te doen.... Even snel bleek een uur per kersenkoppel ... Maar ze waren schattig en mooi, en de meisjes waren er content mee. Morgen zullen er heel wat kersjes aan boekentasjes hangen ...

En nu ik toch bezig ben ...
Ik maakte in september nog twee piekeboes, voor jarige vriendinnen. Echt gerecykleerd. De ene van het klassieke karrookeshemd, de andere van het spuuglelijke jurkje. Ik gebruikte het tafelkleed met bloemekes voor de afwerking.
Ook deze dames waren er blij mee.

En dan zouden er nu een hele reeks foto's moeten komen. Maar neen, dat houdt u tegoed.
Mijn speeltje is nog steeds niet terug. En ik vrees dat ik hem nog enkele weken zal moeten missen. En alle pogingen om vanop deze computer foto's op de blog te zetten, mislukken ...

Wordt uiteraard vervolgd...

Cadeautje voor Fran

Fran was ( samen met haar papa, mama en broertje ) mee met ons op vakantie. Uren speelde samen met ons kindjes.
Een weekje later werd ze 4 , en vandaag kreeg ze haar cadeautje ...

Een schoon zakske, want dat vindt ze wel leuk, zakskes en zo.

Met een gehaakte bloem erop, want ik leerde haar mama bloemekes haken op verlof. En het bloemenhartje is een knoopje dat ik in Frankrijk kocht - een klein stukje van de buit.

En in dat zakske zat het één en ander. Een portepapjee, zoals ik voor ons meisjes maakte.

Omdat ze zo graag kleurt.

En een stiftenrol, maar een praktischer exemplaar dan de potloodjesrol van de meisjes. Ene met een flap, zodat de stiften er niet uit kunnen vallen ...

En voor kleine broer, die zo vertederend is , maakte ik een t-shirt. Zomaar, omdat ik het niet kon laten ...

En omdat hij zo schattig "koekie!" zegt ... vandaar het opschrift " Lars hartje koekies".

Klein koekiemonstertje! 

Lieke is bijna jarig ...

... toch in de klas. Ze verjaart in de zomervakantie, en daarom wordt haar verjaardag volgende week in de klas gevierd. De juffen vroegen de laatste tijd uitdrukkelijk om geen uitdeelcadeautjes meer mee te brengen ( meestal waren dat zakjes met "vettige snoep" ). Wie echt iets wou geven, mocht altijd een klascadeautje geven. Ik stelde voor om poppekleedjes te maken, en de juf vond dat een heel leuk idee. Dus kwam er een pop mee naar huis, de doos met overschotjes werd uit de kast gehaald, en ik begon te meten, tekenen en naaien.

Een rokje met elastiek in de taille , het t-shirtje is pure recyclage. Ik nam een t-shirtje van de meisjes, waar op de mouwen vlekken waren. De halsuitsnijding behield ik, alsook de drukknoopjes op één schouder. Daardoor kunnen ze het gemakkelijk aan en uit doen, zonder te moeten wringen aan de armpjes. Voor de rest hetzelfde principe als het snel-klaar-slaapkleedje van Lieke. De mouwkes en onderkant werden gewoon met een zigzag afgewerkt, maar het is best wel netjes en mooi.

Dan een eenvoudig A-lijntje ( patroontje tekende ik zelf ), met op de rug een heel lange sluiting, ook om gemakkelijk aan en uit te kunnen doen. Ik maakte het jurkje omkeerbaar. Dat zorgde voor heel wat geknoei ; op een gegeven moment had ik panden aan elkaar gezet, maar leek het eerder op een salopetje en had ik nog panden over ... Maar uiteindelijk toch mooi gelukt ... Ook hier alles netjes afgewerkt met een zigzagsteek. Om echt zomekes te leggen, vond ik het te petieterig ...

Toen het popje mee naar huis kwam om te meten en te passen, had het een afschuwelijk lelijk, gebreid onderbroekje aan. Dat kon ik zo niet laten ...

Het is een pampermodelletje, met klittenband te sluiten. Uiteraard twee exemplaren gemaakt, voor in geval van accidentje ... 

En dan ook nog een muts en een sjaal, voor de barre wintermaanden ...

Het mutsje was gewoon een klein model van mijn wintermutsen , en het sjaaltje is eigenlijk de basis van een roos uit dit boek.

Alles ligt klaar, volgend weekend bakken we samen cakejes om op te smullen in de klas, en dan kan het feestje beginnen!

Bloemen en een schoon dozeke

Vorige week ging ik eens langs bij Talent in de Buurt. En daar kocht ik een schoon dozeken ( in blik eigenlijk )

Ik ben gewoon verliefd op dat tekeningske ...
Ik kocht het niet zomaar doelloos, neen, ik was eigenlijk op zoek naar een doosje om mijn haaknaalden in te stoppen. En wat een geluk, nu kunnen er zelfs wat bolletjes garen mee in ...

De laatste tijd was het nogal druk op school, en zat ik 's avonds wat langer te werken. Daardoor was het steeds te laat om mijn naaimachine nog boven te halen. Maar tv kijken, daar word ik zo onrustig van ... dus haalde ik terug mijn haakgerief tevoorschijn. Een tijdje gelden kreeg ik van twee lieve dametjes , die hier eens een avondje waren komen haken, een leuk boek cadeau : 100 bloemen om te haken en te breien. Ik probeerde de afgelopen dagen een patroontje uit. Eerst in één kleur, het laatste exemplaar in twee kleuren. Ik leerde heel wat bij, en stelde mezelf niet tevreden met half-goed-werk. Neen, ik begon meer dan eens opnieuw, en las meermaals de instructies ... Ondertussen kan ik zonder probleem clusters haken ...

Op naar het volgende modelletje! ( en naar een bestemming voor alle bloemetjes die ik reeds haakte - iemand een ideetje wat ik ermee kan doen? )



Mutske en prutske

Telkens de papi zag dat ik weer een muts klaar had, zei hij dat hij er ook één wilde. Niet in turquoois of fuchsia, en ook niet met een bloem. Uiteraard. En vaster gehaakt dan de andere exemplaren. Jaja, hij wist goed hoe hij ze wilde. Maar toch hadden zus en ik onze bedenkingen ... Onze papi  met een gehaakte muts ...
Maar ik kocht een bolleke donkerblauwe wol, en begon te haken. Tussendoor, ook een keer in ons naaiclubke. Bij de eerste pasbeurt werd ze veel te klein bevonden. Nog zeker 6 rijen erbij. Tweede pasbeurt : nog te kort ( zijn oren waren niet helemaal bedekt ). Derde pasbeurt : een rij te lang! Dus ... een rijtje steken aftrekken.

Vierde pasbeurt : perfect! Voor de foto was papi niet meer in de buurt, en papa had geen zin om met een muts op een blog te verschijnen. Dus maar zelf op de foto ... en het is duidelijk zichtbaar dat het een lange muts is!
In elk geval kan papi nu met warme oren met Spikkel gaan wandelen! En ik kan een item van mijn lijstje schrappen!



En dan nog een prutske.
Regelmatig vind ik op één of andere blog een leuk ideetje, een eenvoudige tutorial, ... Soms wordt dat geprint, soms op een papierke gekribbeld. En dan komt alles in een doos terecht.
Maar ik ben zo'n ontzettend stroef en gestructureerd persoontje, ik kan niet tegen rommel ( alhoewel dat aan mijn bureau soms niet te merken is).
Dus ik was al een tijdje aan 't bedenken dat ik voor die losse patroontjes een gestructureerde oplossing moest vinden.

En toen kreeg ik van een collega een superschattig kaartje.
Om me succes te wensen op mijn eerste werkdag.

Ik vind het zo schattig, dat ik het niet weg wil doen ... Dus ... Denk, denk, wat kan ik ermee doen, zodat ik het nog regelmatig tegenkom? Verwerken in een schrift / kaft waar ik al mijn losse flodders in kan bewaren!
Op naar Hema dan maar, ik dacht daar wel een fleurige schrift te vinden. Maar nee ; de fleurige exemplaren waren ingebonden - die zouden na een tijd openscheuren, als ik er ook vb stofjes in kleef.


Toen zag ik deze. Een stevige kaft met pochetjes in.
Niet bepaald kleuren om vrolijk van te worden, maar de streepjes kaft bleek een pochetje te zijn met een ingeschoven streepjesblad. Dus ... meenemen!
Thuisgekomen een beetje geprutst met gekleurd papier en ziehier ...

Mijn patroontjesschrift!
Mooi, niet?