Lieke is jarig!

Eigenlijk al eind augustus, maar haar vriendinnenfeestje was vandaag. Heel de middag hebben we aan het koken geweest, en als afsluiter lekker alles opgesmuld.
Uiteraard kregen de meisjes allemaal een aandenken mee naar huis ...

Ik maakte hen allemaal een fleurig schortje. 

En ik deed dat niet alleen ...

Lieke tekende de schortjes, naar een modelletje dat we hier hebben hangen ... 

En ze knipte ze ook ...

 Een strijkapplicatie maakte de schortjes helemaal af... 

We maakten tomatensoep 

met zelfgedraaide balletjes uiteraard 

en we maakten groentetaarten, maar die staan niet op foto ; 

als dessert maakten we bananentaart met ( chocolade )cake, veel slagroom , bananen en discobolletjes

Omdat ik niet met 8 kinderen tegelijk in de keuken kon bezig zijn, nam ons papatje een deel van het entertainment voor zijn rekening ; 

de dametjes versierden cupcakejes ( er waren pareltjes bij! ) 

en cakepops 

en ze maakten een placematje , dat ik nog snel lamineerde

Ze smulden hun buikje vol ( ik hoorde geen enkele keer "ik lust dat niet" ) ,

en  gingen heel content naar huis. 

Iedereen gelukkig. Ik ook, het was een rustig feestje ( op het eetmoment na ... ) 

Een Feestweekendje!

We hebben heel wat afgefeest hier! Donderdag een verjaardagsfeestje van een nichtje, ze was heel blij met haar tas.
Vrijdag rustig thuis, althans overdag. Want zaterdag trouwde een vriendin, achttien jaar na " de eerste kus" ... Ik bood mijn hulp aan bij het aankleden van de tafels, en zij ging graag in op dat aanbod. Dus vrijdagavond trok ik samen met haar naar het zaaltje, en we dekten de tafels. Een licht tafelkleed, met daarop frisgekleurde lopers. De tafels stonden in U-vorm, en daarom vond ik het een goed idee om de lopers niet recht, maar diagonaal te leggen. Alles was op voorhand goed overdacht. Dat diagonale zou het "refter-effect" verbreken. En jawel, dat deed het zeker. Maar wat een prutswerk ... Letterlijk op mijn knieën ben ik gegaan, om alles netjes afgemeten te krijgen.
Ze vroegen geld voor de trouw, want uiteraard hebben ze hun hele inboedeltje al. En toen ik vrijdag naar de zaal reed, bedacht ik me dat ik nog geen cadeautje had.  Mijn brein begon te draaien en te ratelen... Ik had in de laatste Flow wel een leuk ideetje gezien ; een boekje in een luciferdoosje. Toen de vriendin even niet keek, moffelde ik snel twee servietjes weg in mijn handtas, en 's avonds knutselde ik dit nog snel in elkaar ...

De geschreven kaartjes hebben dezelfde achterkant als de buitenkant van het doosje.
Zaterdag stonden we goed op tijd op, en maakte ik de dametjes des huizes klaar. Hun jurkjes hangen al een tijdje in de kast te wachten, en ik zocht in hun bestaande kleerkast een passend vestje. Ook ging ik heel gericht op zoek naar de juiste accessoires. Een goede inoefening voor het Lentefeest van Lieke binnen een klein jaar...
We waren heel op tijd bij het gemeentehuis, waar de fotograaf van dienst ( zijnde mijn eigenste zus ) ook al stond te wachten. En ja, dat was een beetje berekend. Dan kon zij mooie foto's maken van mijn meisjes in hun schitterende jurkjes ( manman, wat ben ik er fier op ) . 
Die foto's heb ik nog niet toegekregen, maar ik kan al wel een klein voorproefje geven ( let niet op de kreuken van de jurkjes , voor het feest waren ze uiteraard netjes opgestreken! )

Het was een geweldig feest. De bruid straalde in een prachtig paars kleed ( Ginneke vond haar bijna zo mooi als Sneeuwwitje in haar trouwjurk ) , de bruidegom zag er ontzettend knap uit in zijn nette pak, hun zoontjes blonken ook in hun mooie outfit. 

We babbelden, lachten, leerden nieuwe mensen kennen, de kindjes speelden buiten en staken een heuse  show in elkaar , we aten lekker en vooral .... we genoten ten volle van deze prachtige dag.  

Kerst, feest, cadeautjes ...

Eigenlijk ben ik niet zo'n kerst-mens. Te veel stress op voorhand. Altijd op het laatste nippertje nog de laatste pakjes gaan kopen, dagenlang nadenken over wat we zullen eten, om de drie jaar ( zo ook dit jaar ) veel te veel volk ontvangen ( zo groot wonen we nu ook weer niet, maar we krijgen wel 16 mensen te eten morgen ... ). Veel te drukke tijden, van het ene feest naar het andere; de kindjes die uit hun doen geraken, en op de duur overal cadeautjes verwachten ... Neen, niet aan mij besteed. Ik ben dan ook blij dat we dit jaar oudjaar thuis vieren, met ons viertjes. Op tijd bed in, en 's anderendaags fris en monter, om het grote pakjesfeest bij mami en papi te trotseren. Zonder kater ( papa ) en zonder wallen ( ikke ).
Wat ik dan weer wel heerlijk vind aan deze tijd van het jaar ... de kerstkaartjes. Ik vind het zalig de kaartjes te krijgen, te lezen, op te hangen, en liefst ergens waar ze goed in het oog springen. Wij krijgen er elk jaar zo'n 50 à 60 ; we versturen er dan ook minstens evenveel. Heerlijk! Ik zoek een mooie foto van ons meisjes ( dit jaar maakte ik een collage , en de achtergrond van de teksten zijn stofjes die ik vorige kerst kreeg, en komende lente verwerkt zullen worden ), en stuur die heel België rond .... en nu dus ook de hele wijde wereld ...
Ginneke maakte op school een heel mooi kerststuk, dat gisteren de tafel mocht opfrissen. Heel eenvoudig, maar zo mooi! En fier dat ze was ... Een leuk detail : het sterretje maakte ze zelf, maar de andere figuurtjes maakten andere kindjes. Zo kregen andere kindjes ook een sterretje van haar. Mooie gedachte vind ik dat!

Afgelopen woensdag ging ik nog eens Zot doen. En het was kerst daar. Ieder bracht een zelfgemaakt cadeautje mee. Onze kleine Secret Santa.  Ik nam een piramidetasje voor kapitaalkrachtigen mee. Ik maakte het gewoon veel groter, niet voor uw kleingeld, maar voor uw groot geld ... Leuk om te maken, leuk om te geven. En hopelijk leuk voor Pippelotje om te krijgen ( vullen zal ze zelf moeten doen ).

Wat ik kreeg, kan ik niet meer tonen. Lekkere, zelfgebakken koekjes met chocolade en hagelslag erop ... Hmmmm ... Ook de dochters vonden het lekker ( dju! ).
En dan is er het moeilijkste cadeautje van het jaar ... Met mijn familie worden er altijd lijstjes - en voor sommigen lijsten - gemaakt. Dus weten we meestal wel wat kopen. Maar sinds een jaar woont mijn grootmoeder terug in België, en zij viert uiteraard mee nieuwjaar. Probleem : zij heeft geen lijstje. Ze woont in bij mijn ouders, en vindt dat het schoonste cadeau dat ze kan krijgen. Vorig jaar haakte ik haar een lekker warme col, maar dit jaar had ik geen inspiratie - en nog minder tijd. Ze had me een paar bollen katoen gegeven die ze nog had liggen, en daarmee haakte ik een drops-mandje. Oorspronkelijk wilde ik daar dan een lekker ruikende douchegel en iets dergelijks insteken. Maar daarna kwam papatje met het idee haar een abonnement op een frans roddelblaadje te geven. Maar omdat ze van de zomer terug naar Frankrijk wil voor enkele maanden, was dat niet zo praktisch. Daarom verzamelde ik kleingeld, en verpakte het in kleine papieren zakjes. Ik zag het ideetje hier. Per zakje kan ze een roddelblaadje kopen, of een koffietje drinken. Ik stak er ook een groot exemplaar bij, met briefjesgeld. Daar kan ze eens een mooi boeketje mee gaan kopen. En dan ga ik nog pralines halen. Die zal ik dan in dat gehaakt mandje steken .... En zo zal ook ons bonneke tevreden zijn!

En nog feest voor Lieke ...

... met de vriendinnetjes. We hielden het op een "gezellig feestje" : de twee zusjes, en twee vriendinnetjes. We knutselden samen ( een juwelenkistje beplakken met zijdepapier en uiteraard glittertjes ) , aten pannenkoeken, en speelden een spelletje.

Op een zelfgemaakt ganzenbord. Of iets dat ervoor kan doorgaan. Ik plooide een oude handdoek dubbel, stikte daar een ( lelijke ) stevige stof op. Uit restjes knipte ik cirkels, en zette die vast door de heerlijke techniek "wildstikken". Als pionnetjes gebruikte ik badeendjes.






Wie uit was, kreeg een stuk van een puzzel, die verklapte waar een schat verborgen lag. En in die schat zat geen snoep ( of toch, een pak koekjes ), maar wel voor ieder meisje een klein zakje zoals deze dame ons leerde .
Met daarin een ( gekocht ) halssnoertje van houten pareltjes. Meer moet dat niet zijn voor lieve, kleine meisjes!

De meisjes genoten met volle teugen van het feestje, en ik ook. Alleen Lieke vond haar feestje wat kort. Maar ja , zo gaat dat met leuke dingen ... die gaan veel te snel voorbij ...

Een nieuwe keuken voor 100 euro

Het lijkt wel de titel van één  of ander programma, waar verbouwen en veranderen van interieur vanzelf en zonder kosten gaat ... Waar ze op 3 dagen tijd een heel huis een totale make-over geven. Of zelfs op 60 min een kamer omtoveren tot droomplekje ... Vroeger stelde ik me al heel wat vragen bij de betrouwbaarheid van deze programma's , en dat is er alleen maar op verergerd na zelf onze keuken onder handen te hebben genomen ...

Zaterdagavond kwamen we thuis van vakantie, zondag heel de dag uitgepakt en de eerste ladingen was weggewerkt, en maandag begonnen aan de keuken ...
Onze keuken was helemaal opgeleefd. Oude, eiken kasten, gele muren ( ooit was dat dé kleur voor je interieur ), mottige tegeltjes met nog mottigere tekening tegen de muur, zware , donkere balken tegen het plafond ... Een donker hol ...

Samen met mijn papa vloog ik erin ... we dachten het in enkele dagen helemaal te klaren . Ik durf zelf niet op een ladder, dus de hoge stukken waren voor papi. De balken tegen het plafond kregen drie stevige lagen, en de spleten tussen balken en plafond werden helemaal opgespoten met siliconen.
De rest nam ik voor mijn rekening : de keukenkastjes, deur naar de gang, die naar de kelder, de bakstenen stukken, de tegeltjes ... alles kreeg een fris kleurtje.
Vijf dagen lang schilderden we. De kindjes waren gelukkig bij mami ( zonder hen gaat alles tien keer zo snel vooruit ), ik schilderde elke avond tot laat verder.
En het resultaat, daar ben ik best trots op. En de papi ook. En de mami en papatje hebben hun goedkeuring gegeven. Alsook de meisjes.

Nieuwe handgreepjes van Ikea maken het allemaal af ...

Alsook de groene bloempotjes ...

Eén muur hebben we nog niet gedaan. Die moet in het groen komen, maar eerst moet de verwarming verlegd worden. Dat wordt iets voor in de novembervakantie denk ik.

Maar ik moet zeggen dat mijn koffietje 's morgens eens zo goed smaakt in mijn frisse, nieuwe keuken!

De buit van vorige week ...

Vorige week ging ik halsoverkop op zoek naar gele stof om Lala te maken. Ik vond iets geschikts in een winkel van een Marokkaanse dame in Berchem. Als je op zoek bent naar een speciaal stofke, moet je daar zeker langsgaan. Stoffen die eruit zien als voile, zijde en andere dure dingen, zijn daar spotgoedkoop. In haar etalage zag ik 2 rollen stof staan, allesbehalve Marokkaans ... Rood met witte stipjes! Twee varianten : grote en kleine stipjes. Jiehaa! Kopen! ( een bescheiden meterke van elk, we houden het sober! ). Wat ik daarmee maakte, lees je in een volgende post - moet nog klein detailke aanpassen.

Ik vroeg haar wél Nederlands sprekende zoon of man of neef of ... of ze ook jersey hadden voor kinderen, maar dat was niet het geval.

Maar aan de overkant had ik nog een stoffenwinkel gespot ... en daar hadden ze wel leuke jersey. De prijs was heel wat anders, maar ja. Het kan niet altijd feest zijn ... Ineens ook boordstof gekocht, om zomerrokjes te maken voor de meisjes ...

En toen werd het weekend. Ik had in de zomer een lieve vriendin een bongobon "Zoete Zonde" cadeau gedaan, onder voorwaarde dat ik hem mee mocht opsouperen. We maakten er een leuk dagje Antwerpen van met eerst heerlijk smullen ( snoepen ) in de Quetzal Chocoladebar ( ik krijg de zever al terug in de mond als ik eraan denk ) en gezellig bijbabbelen, zonder de kindjes erbij ( hoe rustig ... ). Daarna gingen we nog verder naar Julija's. Daar wilde ik zeker het volprezen Japans naaiboekje kopen waar Emma en Mona een hele collectie kleertjes uit hebben. Het boekje was uitverkocht, maar er lag een nieuwe lading aan de douane in Brussel te wachten. Ik heb een boekje gereserveerd, en vandaag kreeg ik bericht dat het in Antwerpen is geraakt ... Joepie!

Natuurlijk kon ik het niet laten om stofjes te kopen ...

Cake en een leuk vooruitzicht

We hadden een rustig weekend. Niet veel uithuizige plannen, dus veel tijd voor rust. En voor leuke, lekkere, gezellige dingen ... Daarom wandelde ik vanmorgen met de meisjes naar Hugo, onze plaatselijke "kruidenier", om eitjes te halen.
En vanmiddag bakten we daarmee samen lekkere cake. Hartjescakejes, cakejes in gekleurde cupjes en een lange platte. Ons huisje rook heerlijk naar frisgewassen kindjes en versgebakken cake. Heeeeeeeeeeeeeerlijk! Morgen geven ze ieder een hartjescakeje aan hun juffen, want ze hebben ieder de allerliefste juffen van heel de wereld!




En dan mijn leuk vooruitzicht ... Nu ik terug tot de werkende mensen behoor, geniet ik weer van andere dingen ... bijvoorbeeld van een extra vrije dag. Morgen moet ik eigenlijk werken, maar we hebben een facultatieve vrije dag op school. En omdat ik in mijn vorige thuisperiode de belofte aan mezelf ( per thuisweek één ik-dag ) al moest verbreken, heb ik mezelf morgen een ik-dag beloofd. Ik ga heel de dag het gezelschap van mijn Witteke ( zo hebben we mijn naaimachine gedoopt ) opzoeken. En ik heb een hele lijst te doen : eindelijk rokje voor mezelf, iets voor in de klas, kleingeldzakje voor papi, broche voor lieve collega die me deze mand schonk , zakje voor jarig-geweeste vriendin van zus ( een verzoekske dus ). Tja, ik vrees dat ik het lijstje niet ga kunnen afwerken, maar ik kijk er wel enorm naar uit!

Weekendje weg

 

                                                

Afgelopen weekend er even tussenuit geweest. Met de kindjes, mami, papi en tanteke. In een heerlijke chalet, met prachtige kamers, een warme gezelligheid, en heerlijk eten. De pletsregen hebben we er maar bij genomen... De kindjes genoten ook met volle teugen!
Dat smaakte naar meer ...

Onze tuin

Gisteren heerlijk genoten van onze tuin. Niet in het zonneke met een glaasje wit, wel met een "spin" ( rijf ) en kruiwagen, om alle afgevallen bladeren op te ruimen. De meisjes hebben me zeker vijf volle minuten geholpen, maar dan waren ze het al beu. Geen probleem, ik was blij dat ze buiten wilden spelen, en dat ze plezier beleefden aan het speeltuig ...

En de traditie in de tuin wil, dat er eikelsoep gemaakt wordt ... Reeds in de zomer vonden ze eikels in onze tuin, en speelden er uren en uren mee. Ginneke wil ook elke keer als ze in de tuin speelt , met water spelen. Dus ook gisteren. "Nee, Ginneke, het is veel te koud om met water te spelen. Alleen als het zonnetje in de zomer heel hard schijnt, mag je water hebben". Na wat gemopper druipt ze af, maar een tijdje later heeft ze toch water in haar emmertje. Dat was er gewoon in gekomen ( bij Ginneke is alles tegenwoordig "ewoon, mama" ). Waar het water vandaan komt, weet ik nog steeds niet, maar volgens mij vindt zij zelfs in de Sahara water ...