Van babycadeautjes en zomerkleren ...

Net geen jaar is het geleden dat ik mijn laatste berichtje postte ... Ondertussen weinig genaaid, veel te weinig. Bitter weinig... Maar ja, het is nu zo. Andere dingen slorpten mijn tijd en energie op. En als er dan eens tijd was om te naaien, was er zeker geen tijd om het te posten.
Maar ik doe een inhaalmanoeuver.
Hier gaan we.
In het voorjaar waagde ik me toch, ondanks het gebrek aan naaitijd, aan een zeker-niet-snel-klaar-project. Een salopetje voor Ginneke. Ze weigert ondertussen broeken of kousenbroeken aan te doen, maar wou zo graag een salopet voor de zomer.

Aangezien Lieke alleen maar skinny broeken wil dragen, en zelfgemaakte kleren maar niks vindt, wordt er zelden voor haar genaaid.  Dus maakte ik nog een jurkje voor Ginneke. Weer zo eentje in een stofje vol verrassingen; ideaal om een saai momentje in de klas op te vullen ;-). Een onderwaterwereldjurkje ... 

Bovenstukje uit SVDHZ , mijn favoriet, nog steeds. En een smal rokje eronder. Want Ginneke houdt tegenwoordig van smalle rokjes. 

De halsuitsnijding is niet diep, daar hou ik wel van.... 

Voor de achterkant ging ik op zoek naar een snel-klaar-oplossing ; geen rits, dat is teveel gedoe. En een beetje bloot mag wel, want Ginneke ziet binnen de kortste keren mooi bruin ... Dat mag gezien worden! 

En toen was het juni, en moest Ginneke een spreekbeurt doen. En ik was zo ontzettend druk bezig met schoolwerk, en had zoveel stress, en werd zo onrustig vanbinnen, dat het hoge tijd was om nog eens achter de naaimachine te kruipen - mijn persoonlijke therapie. We koppelden het nuttige aan het aangename en visten het koalastofje dat al enkele weken in de kast lag te wachten, uit de stapel. Om er een snel t-shirt van te maken. Patroontje uit La Maison Victor ... 

Lieke is jarig in de zomervakantie, en het is traditie dat ze op het einde van het schooljaar (als ik helemaal over mijn toeren draai van de stress) trakteert én de juf een cadeautje geeft .... Dus moest dat ook afgelopen schooljaar zo zijn. Maar ik zette haar mee aan het werk! Ze koos voor haar hippe juf een zwart-wit-stofje om een tas van te maken. We kochten wat extra, zodat we twee exemplaren konden maken : eentje om te geven, eentje om te houden. 

Lieke stikte mee, ik genoot ervan om samen met haar aan de zakken te werken! 

En toen werd het zomer, en genoten we vooral van het buiten-zijn .... er werd niet veel genaaid. Tot eind augustus ; toen moest ik dringend beginnen aan geboortecadeautjes voor die vele boelekes die in de (verre) vriendenkring geboren werden ... Ik maakte pamperzakjes bijna aan de lopende band, in heel verschillende stofjes. 

Voor Babette .... 

Voor Lenn ...

Voor Nyka....

Voor Roos (ik merkte pas toen het af was dat de vogeltjes op hun kopje staan ... )

En deze vakantie zette ik me ook nog eens aan mijn machine. Voor nog meer geboortekleinigheidjes ...

Voor Lenn

en voor Thor ....

Want een zakje waar enkele pampertjes en een klein pakje natte doekjes inpassen, komt altijd van pas! 

Een Strass-hack ...

In de solden kocht ik hier een heel simpel maar oh zo mooi kleedje voor Ginneke. Ik had wat meer kleedjes uit het rek gehaald, maar in geen van allemaal stond ze mooi. Behalve in dti Strass-kleedje. Ik negeerde het prijskaartje, maar spelde haar wel de les dat ze er heeeeeeel zuinig op moest zijn. Ze vindt het superleuk om te dragen, en ze staat er mooi mee .... wat doen we dan? Namaken ....

Het idee van het namaken zat heel ver in mijn achterhoofd, tot ik bij Madeline stevige,  koningsblauwe tricot zag. Ginnekes lievelingskleur .... Ik gokte op een goeie meter en voelde het meteen kriebelen om eraan te beginnen.

Ook hier vertrok ik van het bovenstuk van SVDHZ, maar tekende de voorpand twee keer. Dan plooide ik de twee delen tot ze mooi overlapten. Ik tekende er een tailleband aan, en een rokdeel. De mouwen gebruikte ik van de Jackie-jas, omdat die goed ruim zitten. 

Mijn gok voor een goeie meter bleek fout; ik kreeg de jurk eruit, met kortere mouwen, maar voor het beleg was er niet meer genoeg stof over. Gelukkig had ik nog zilveren blinkende sweaterstof over van een ander project. De voering van de overlappende delen en van de mouwen is dus zilverkleurig... een frisse combinatie.

Foto's met Ginneke erin, zijn er niet. Ze wil het wel aandoen , maar foto's maken .... Neeee, mama, da's zo saaaaaaai! Tja.... 

Groen met een vleugje goud ...

... perfecte combinatie voor de feestdagen, dacht ik zo. En ja hoor, Ginneke kreeg een mooi feestjurkje. Maar de tijd ontbrak me -weeral- om het te bloggen.

Weer een eenvoudig modelletje; bovenstukje van SVDHZ, en een licht uitlopend rokdeel. Zo heeft ze het het liefst. En het staat haar. Ze wordt wat groter, mijn kleine meid, en danpassen we onze modelletjes een beetje aan. Geen brede rokjes meer. Smal. Maar nog net breed genoeg om de speelsheid en de huppeldepup van mijn kleineke niet te beperken ...

Toen waren de botjes nog netjes, de kniekousen deed ze drie minuten later uit ....

Het jurkje heeft een beetje een open ruggetje, en ik ging weer voor de luie-wijven-sluiting (om mijn knoopsgatenfobie te ontwijken) : een kamsnapje! 

Als je op de foto klikt, zie je het gouden motiefje. 

Het vestje past er qua kleur perfect bij ; goudkleurig met een glittertje erin ... heerlijk feestelijk. Ik kocht het, net als de kniekousen, hier , "bij ons in Boechout ". Allen daarheen als je een leuke, mooie winkel zoekt met supervriendelijke verkopers/verkoopsters! 

Elanden van Soft Cactus

Het kleedje is al lang gelden gemaakt, maar geraakte niet op mijn blogje ...
Ginneke blijft fan van zelfgemaakte kleedjes, en dat vind ik natuurlijk super.
Vandaag ging ik met haar soldekes doen, kleedjes kopen ( geen broeken mama, geen broeken!). ZE paste drie prachtige jurkjes, er was er maar eentje waar ze echt mooi mee stond. Dat heeft ze gekregen, ook al vond ik het nog heel erg duur. Maar ze was er instant verliefd op (en ikke ook beetje als ze het aanhad). Af en toe mag het kind ook eens iets krijgen ....
Soms vindt ze een stofje niet echt super, maar als ik er iets mee maak, is ze altijd blij.

Ook met dit kleedje. In een soft cactusje. Ze vroeg wel om smallere rokjes te maken, de zwier is er wat uit aan 't geraken. Dus het vertrouwde bovenstukje met een A-lijnrokje eronder. Eenvoudiger kan niet!

Toch nog genoeg bewegingsruimte voorzien, niet te smal dat rokje! 

Het jurkje is gevoerd met een lichtblauw stofje, een lakentje uit de kringwinkel. De rits is dezelfde kleur als de elanden... 

Een simpel jurkje, techttoe, rechtaan. Gemakkelijk om te strijken, dat valt ook weeral mee. 

Elanden in de sneeuw

Het heeft lang geduurd voordat ik stoffen met fotoprints echt mooi begon te vinden, maar tegenwoordig vind ik er mijn goesting wel in. Vorige winter maakte ik Ginneke dit kleedje, en ik vind haar er nog steeds heel mooi mee staan.
Dus liet ik me ergens in september verleiden tot een nieuwe versie van de stof. Ik kocht nogal zuinig, en heb daarbij geleerd dat ik volgende keren geen 70 maar 80 cm moet kopen. Tja, zelfs mijn kleine aap groeit ...
Ik hou niet van patronen overtekenen, dus als ik er eentje heb dat goed past, blijf ik het tot in het oneindige gebruiken. Met hier en daar eens een kleine aanpassing, dat wel.
Bovenstukje uit SVDHZ, alweer, en een iets-of-wat-rimpelrokje. Niet teveel zwier, want daar is ze geen fan meer van. Maar Ginneke is nog zo huppeldepup, dat ze nog veel bewegingsruimte nodig heeft in het rokdeel. Niet te smal dus ...

Het vestje is een beetje te licht, maar ondertussen doet ze er al  een donkerder vestje op aan. En kousenbroeken weigert Ginneke. Blote benen, en liefst ook blote armen. Maar ooit zal het toch eens echt beginnen winteren, denk ik zo. Dus kocht ik haar mooie kniekousen. Grijze met blinkjes. Zo'n fijne kousen ....Maar manman, wat een gezeur! Mama, ik wil die niet aan! Dat jeukt! En kijk hoe schoon ze zijn.... 

Het kleedje is al aan de korte kant (zelfs een zoompje lukte niet meer; ik overlockte de onderkant, plooide die naar binnen en werkte mooi af door er een biaislint op te zetten). Volgende keer dus 80 cm kopen! 

Dat vestje bleef niet lang aan, zelfs buiten niet! 

Achteraan sluit het jurkje met kamsnaps. Ik deed zelfs geen poging om de print te laten doorlopen, maar lette wel op dat er geen elanden onthoofd werden. Er komen er wel een paar van achter het hoekje piepen ;-)

Over de versie van vorig jaar ging een bus blauwe verf in de klas, dat kon ik jammer genoeg niet redden. Maar deze versie is een volwaardige vervanger! 

Herfstjurkje voor Ginneke

Voor Ginneke maakte ik ook nog een jurkje, in een heerlijk Soft Cactusje. Ik blijf grote fan van deze stofjes!

Weer het bovenstukje van SVDHZ, het blijft scoren hier. Alleen armsgaten tekende ik wat groter, want haar kleedjes van vorige herfst worden wat krap. En aangezien Ginneke nog geen t-shirtjes onder haar kleedjes aan wil (veel te warm, mama!), voelt zo'n krap armsgat heel vervelend.

Ook dit kleedje lag al even geknipt klaar, dus werd het tijd om het ineen te zetten. Ik vond echter geen lange rits in m'n voorraad die mooi bij het stofje paste. Alleen korte exemplaren. Geen nood, mijn warmbloedje kan tegen een beetje blote rug ... Korte rits onderaan en bovenaan een kamsnap...

Het rokje wou ze niet te breed. Geen gezwier meer ... 

Ik legde een stolpplooi in het voorpand, het achterpand loopt gewoon breder uit , zonder plooikes. Het rokje is zo  nog wel breed genoeg om te kunnen ravotten.

Na de fotosessie binnen klaarde het helemaal op .... dus deden we buiten nog wat verder van fotookes trekken .... 

Met haar Kibbie, die een camouflagepakje aan lijkt te hebben ...

En eitjes rapen!

Een wintercandydress voor Lieke

Eindelijk nog eens tijd gehad om te naaien. Ein-de-lijk.
Er lagen verschillende projectjes geknipt klaar, al een tijdje. En deze week maakte ik wat tijd vrij, wat  me-time. Joepie ....
Het eerste projectje was voor Lieke bestemd. Zij is een broekenfan, nog steeds. Gekochte broeken, welteverstaan. Laat daar geen misverstanden over bestaan .... gekochte broeken!
In de zomer maakte ik haar twee candydresses uit La Maison Victor, en die vielen in de smaak. Vooral het laatste, omdat het zo kort was.
Dus haalde ik het patroon terug boven (heerlijk, patroontjes meermaals gebruiken) en verknipte een zalig mooi mintkleurig glitterstofje .... Heel mijn naaikamertje blinkt en schittert nu,  maar dat trekken we ons eventjes niet aan.
Een eenvoudig modelletje, geen tralala...

Ik zette er wel een hoger kraagje op, omdat mijn dametjes een hekel hebben aan sjaals, mutsen en dergelijke winterspullen... 

Wel korte mouwen, want binnen is Lieke dan weer warmbloedig.
Het cobineren met een zwart vestje vond ik eerst (voor de pasbeurt) nogal gewaagd, maar het past perfect bij de nieuwe look van Lieke; de ik-word-een-beetje-groot-look, en dus de ik-wil-geen-kinderachtige-kleren-meer-look. Tja, mama moet ook meegaan met haar tijd, en met de tijd van haar grootwordende kinders.... Combineren met zwart is een goeie truc...
Hoe smal Lieke is, wordt hier weeral duidelijk; maatje 128 is heel ruim voor mijn 10-jarige. Volgend exemplaartje wordt smaller getekend!

Maar het is goedgekeurd, het kleedje. Oef, missie volbracht. Vanavond noemde ze het zelfs haar lievelingskleedje.... blink blink! 

Zomerrust

Soms lijkt het hier of ik geen winterslaap doe, maar een zomerslaap ... Elk jaar in juni denk ik hetzelfde ; deze drukke maand doorkomen, en dan is het vakantie en heb ik zeeën van tijd om te naaien. En elke zomer hetzelfde liedje ; de naaimachines staan zielig te wachten tot ze nog eens mogen werken ...
Ook dit jaar zo. Weinig genaaid in de zomer. Te veel andere , leuke dingen te doen. Op verlof gaan bijvoorbeeld. Van ons eigen tuintje en terras genieten .... Speeltuinen afschuimen ... En lezen, heel veel lezen.
Eind juni, toen het schoolwerk achter de rug was, en ik echt even tot rust moest komen, maakte ik een eerste Candydress uit La Maison Victor.  Klaar op 1-2-3. Of toch bijna.

Helemaal zoals het patroon uitgelegd werd. Netjes volgens het boekje. Met zakjes, een tunnel en een koordje dat uiteraard oorspronkelijk iets netter was. 

De mouwen en halsuitsnijding gaf ik , zoals voorgeschreven, enkel een " verstevigend stiksel". Al weet ik niet goed of een verstevigend stiksel niet meer is dan dit ... 

Lieke vond het jurkje mooi en plezant om te dragen. Omdat het zo snel klaar was, maakte ik er nog eentje, gemakkelijk voor op verlof. De tijd was beperkt , dus liet ik de zakjes weg. 

Maar ik zette er wel een beter afgewerkt mouwtje in. 

En ik werkte de halsuitsnijding af  met een boordje uit dezelfde stof. 

En zo heb ik een modelletje gevonden dat Lieke heel mooi staat, en dat ze ook aanwil. De jacht naar wintertricot is geopend ....