Recyclage

Nog niet zo lang geleden maakte ik voor Ginneke een nieuwe zwemzak. Helemaal zoals ze hem wou. Ze was er content mee. En fier op. En ze ging er heeeeeeel zuinig op zijn. Maar hoe hard ze ook haar best doet, ze verslijt dingen bij de vleet. T-shirts die haar zus twee jaar heeft gedragen, zonder één vlek, worden na één dagje door haarzelf gebrandmerkt.  Tegenwoordig dragen de twee zussen dezelfde maat van kleren, maar die van Ginneke herken ik aan de vlekken of de inktstrepen, of de gaatjes erin ...
Zo verging het ook haar mooie zwemzak. Na drie zwembeurten was het nieuwe eraf. De naden onderaan waren helemaal gescheurd, het stiksel van de schouderband was doorgescheurd en ook bovenaan, waar binnen- en buitenzak aaneengezet zijn, begon het te begeven. Niet te geloven ...
Voordat de buitenzak helemaal om zeep was, haalde ik alles uiteen. Kwestie van nog enkele stukken te kunnen recupereren voor mini-projectjes.
De binnenzak was nog intact, dus die kon ik gewoon hergebruiken.
Even ging ik op zoek naar gelamineerd katoen, dat leek me meer geschikt dan het nogal stugge tafelzeil. Maar ik vond niet direct iets dat bij Ginneke in de smaak viel. En toen ontsproot er een beter idee in mijn creatief hersendeel ... Zo'n grote tassen die je tegenwoordig in elke supermarkt kan kopen, die zijn waterdicht. Dus keek ik een tijdje rond om zo'n mooie zak te vinden. Maar de zoektocht liep op niks uit.
Tot ik in mijn eigen voorraad boodschappentassen iets tegenkwam. Een zakje van bij de Zeeman, dat ik ooit eens kocht omdat ik niets anders bijhad, en geen plastieken zak wou kopen. Zo'n klein draagtasje met een heel fleurige foto op. Het tasje in mijn voorraad was al wat geschalodderd door het vele gebruiken, maar bij Zeeman hadden ze nog andere , leuke exemplaren. Onder andere eentje met cupcakes.
Ik haalde de oorspronkelijke handvatten eraf, maakte een volledig waterdichte binnenzak van toile ciree die ik nog had liggen ( geen mooie, maar je ziet hem toch niet ) en bevestigde die waterdichte zak tussen de cupcakejeszak en de gerecycleerde binnenzak. Ook de draagriem recycleerde ik.

Zeeman en Froy&Dind gaan perfect samen ! 

Diepe rits .

Voilà, benieuwd hoelang dit exemplaar zal meegaan ... 

Dobus

Ons reisgenootje werd vorige week 4.
En in de zomer vertelde hij dat zijn Dobuspyjama te klein was, en tot op de draad versleten en een beetje scheefgewassen. Maar dat hij geen andere wou.
Dus ... omdat het niet gemakkelijk is om voor een jongetje een gepast cadeautje te vinden, stelde ik aan de mama voor om de pyjama te recycleren. Ik kreeg hem in augustus, en de dag voor de verjaardag begon ik eraan ( redelijk last-minute ... ) .
Het lukte ; ik knipte de afbeelding uit het t-shirtje, en de lettertjes die onder de tekening stonden, knipte ik ook los.
En huphupfloep, alles op een t-shirtje en boxershortje van den Hema.

Tiens, waar zijn die letters?

Op de achterkant, jawel. Past helemaal bij dat klein zotteke! Kijk maar ...

En ziet hoe content hij is ... 

Gelukkige verjaardag, klein zot venteke! 

xxx

Verjaardagscadeautje voor zus

Zus was vorige week jarig. En morgen vieren we dat. Morgen, omdat ik gisteren jarig was. Dus ... dubbel feest!
Ik vroeg of ze een lijstje had, maar kocht er niets van. Want ik wist al langer wat ik zou maken.
Ze vraagt letterlijk al jarenlang of ik haar een lappendekentje wil maken. Van overschotjes van mijn stofjes. Maar ik begon er nog nooit eerder aan, omdat het zo'n titanenwerk is.
Toen ze afgelopen zomer aankondigde dat ze ging samenwonen, flitste het even door m'n hoofd, dat zo'n dekentje een leuk samenwoon-cadeautje zou zijn. Maar de tijd ontbrak me.
Enkele weken geleden dwong ik mezelf om me er toch aan te zetten. Mijn stoffenkast geraakte niet meer toe, dus die moest eens uitgerommeld worden. Zus wil al lang een lappendekentje, en een collega vroeg overschotjes om haar nieuwjaarsbrieven te maken. Drie vliegen in één klap.
Ik rommelde en sorteerde stofjes op grootte.
Alle stofjes die terug de kast ingingen, werden met een "mal" opgeplooid en gesorteerd ( hele lappen, versneden lappen, fleece, zomer, windter, blink, effen, bedrukt, ... ) - een foto volgt nog!
Ik bezorgde mijn collega enkele kilo's restjes, en streek de lapjes die nog groot genoeg waren, voor het dekentje.
Twee avonden knippen later, had ik dit ... iets meer dan 150 lapjes van 10x15 cm.

Nog een avond later zette ik alle lapjes aan elkaar - geen twee dezelfde lapjes naast elkaar!

En nog een avond ( en een bezoekje aan Kapellen )  later , was het dekentje klaar.

Ik geraak er niet op uitgekeken ... 8 jaar naaien in één dekentje samengevat ...

Elk lapje heeft zijn verhaal. Van elk lapje kan ik nog vertellen wat ik ervan maakte!

Stiekem hoop ik dat ze het niet mooi vindt, dan kan ik het gewoon voor mezelf houden. Maar dat zal niet lukken ...

Een late kerst

Vorige week vierden we nog laat Kerst in ons naaiclubke. Een klein feestje, met bubbels en chips, en zelfgemaakte cadeautjes. Iedereen gaf iets, iedereen kreeg iets.
Niet eenvoudig, iets verzinnen waar iedereen blij mee zal zijn ... Dan maar iets praktisch ...
Uiteindelijk kwam ik op het idee een keukenschort te maken. Op zoek in de stoffenkast kwam ik dit tegen, een kringloopschatje ...

Een rond tafelkleed met leuke popjes en bloemetjes ...

Na wat knip- en denk- en stikwerk, zag het er zo uit ....

Maar omdat ik een schortje alleen wat pover vond, deed ik er nog wat prulletjes bij : 

een omslag, gemaakt van een blad uit een sprookjesboek ( ook van de kringwinkel ; ik kon het alleen over mijn hart krijgen om erin te knippen, omdat ik hem al zelf had )

Met daarin een stukje van het sprookje 

waar ik twee strijkapplicaties opkleefde

en  nog een metertje lint , wat kleine opnaaiapplicaties en drie velletjes knutselpapier. 

Gertje was heel blij met het cadeautje, en beloofde spontaan heel veel te gaan kokerellen in 2013 ... 

Zelf kreeg ik een heel mooi theelichthoudertje ( waar ik even geen foto van heb ).

Verder won ik de afgelopen weken twee give-aways ( altijd fijn schrikken als je je eigen naam plots bij de uitslag ziet verschijnen ) ; een col met paddestoeltjes en een pennenzakje. Wat een cadeautjesmaand! 

Van kostuumvest naar boodschappentas ...

Al heel lang geleden zag ik dit op Pinterest. En dat zag er zo stijlvol en eenvoudig uit.
Mijn grootvader stierf twee jaar geleden , en sindsdien woont mijn grootmoeder terug in België. Dus is ze er met alle feestjes heel graag bij. Maar wat geef je een grootmoeder, die eerst bij haar kinderen inwoonde , en nu een eigen stekje heeft, met haar eigen meubeltjes uit haar vertrouwde huis in Frankrijk?
Tja, ik wist het ook niet. Tot ik nog eens door al m'n pins zweefde .... Ik zou die zak voor haar maken.
In de kringwinkel vond ik een kostuumvest die heel erg leek op de vest die vava vroeger had. Ik kocht de vest, en begon te tekenen en te knippen. Zag er eenvoudig uit, maar dat was het allesbehalve. Ik wou de voering van de vest recycleren, en de zak heel netjes afwerken. Beide details niet zo gemakkelijk ....
Na het knippen bleef het allemaal een beetje liggen. Faalangst? Beetje wel ... Maar vorige week moest ik me eraan zetten.
Het resultaat lijkt in de verste verte niet op het oorspronkelijke , maar ik ben dan ook geen professional, zal ik maar denken.
Het werd dit :

De voor- en achterkant van de zak knipte ik uit de voorpanden van de vest, en de zakken werden gewoon behouden.

De zijkanten van de zak zijn geknipt uit de mouwen. De knopen op de mouwen zorgen voor een mooi detail. Maar dat maakte het wel moeilijk. Ik heb de voering aan de mouwen laten hangen, en de "binnenzak" daaraan vastgenaaid. Dus niet gewoon een buitenzak en een binnenzak aaneengezet, want dan zou ik de voering van de mouwen ook moeten losmaken.

De binnenzakken in de vest zijn ook intact en kunnen dienen voor het opbergen van haar bril bijvoorbeeld. Het labeltje van de vest hangt er ook nog in.

Het vastzetten van de voering aan de effectieve zak is met veel kunst-en vliegwerk én truuken van de foor gebeurd, maar al bij al is het goed gelukt.
De verhoudingen zijn anders dan bij het voorbeeld, maar in mijn versie kan veel meer in.
En ze was er blij mee, ons bonneke. En heel de familie dacht dat ik hem had gekocht, de zak. En als ik dat ontkende, dachten ze dat hij van de vest van vava gemaakt is.
Dus ... opzet gelukt.
Ik ben blij, het jaar met een schoon stuk begonnen.

Een emo-dekentje.

Als er iets is wat ik niet kan, dan is het wel weggooien. Dus de dagen dat ik een opruimwoede voel opkomen, laat ik dat geschieden, en rij dan zo snel mogelijk naar de kringloopwinkel, om daar dingen in te leveren ( en soms met andere dingen terug te komen, maar dat geheel terzijde ). Als dat dan eens gebeurt, ben ik ontzettend trots op mezelf en blij. Uiteraard.

Zo had ik flanellen pyjama's . Versleten tot op de draad, niet meer fris te krijgen, eigenlijk een beetje te veel gewassen. Maar weggooien, neen, dat kan niet. Want ze hebben alledrie een emotionele waarde. Tja, ik ben nu eenmaal een emokip ... 

Ze liggen al een jaar of twee in de stofjeskast, te wachten op een nieuw leven. En veel plaats in te nemen. En zo'n halfjaar geleden wist ik het . Ik zou er een dekentje van maken. Lekker zacht, lekker warm, en lekker emotioneel ... 

Vorige maand zette ik me eraan op een avondje hier . Allemaal stofjes van 10x10 cm. Meer dan twee uur was ik aan het knippen... 

 Ik wist dat ik nog "teddystof" in mijn eigenste stoffenspektakel had liggen. Ooit gekregen van iemand, denk ik. En naar de Veritas voor een paar meter paspel ...
Vorige woensdag begon ik te stikken, en gisterenavond werkte ik het af. Alle naden komen netjes overeen ( wat ik zelf wel mooi gedaan vind ) , en ik lette erop dat er geen twee ijsbeertjes naast elkaar kwamen.

En het resultaat ziet er heerlijk warm en gezellig uit!
Vanavond haak ik verder aan een sjaal en muts voor Ginneke. En niet onder een gewoon fleeceke van Ikea, maar wel onder heel veel herinneringen ...

Snel-klaar-projectjes

Gisteren liet ik m'n soldekes van Ikea zien ... Welnu, dit is wat ik ermee deed. 

Ik geef het toe, het is niet zo stijlvol als deze en deze, maar wel reeds goedgekeurd door de jongste dochter ...

En omdat ik dan toch bezig was met snel-klaar- projectjes, of misschien beter gezegd " wegwerken van spullen die in de weg liggen" of " jobkes die al een hele tijd op het lijstje staan" , prutste ik gisteren maar ineens verder.
In de kringloopwinkel kocht ik onlangs een overtrek voor een babydonsdekentje, gisteren verknipte ik het en maakte er zakken van om de donsdekens in te stoppen ( joepie, eindelijk kunnen ze even de kast in ).

En van het laatste stukje maakte ik een zakje voor de wasknijpers. Nieuwe exemplaren,  die de meisjes niet mogen aanslaan als ze een kamp maken ...

Nu ben ik toe aan weer eens wat "echt werk".
Hier was ik verliefd op. En nu mag het heel mooi weer zijn, het kan hier snel verkeren, en frisser worden, zodat broeken geen overbodige luxe zijn. Dus zet ik me vanavond aan een Jacob. Felgeel. Als de zon dan binnenkort weer duikelt, heb ik tenminste een dochter met een zonnige broek...

Een fietstasje

Lieke wil echt al jarenlang fietstassen. Maar ze kreeg er nog geen, omdat haar fiets daar te klein voor is. Bij haar volgende exemplaar zouden we er ineens bijkopen. 

Tot afgelopen donderdag. 

Begin mei werd de jaarlijkse fietsdag aangekondigd. De kleinsten ( 1ste en 2de laarjaar ) zouden 20km gaan fietsen. Wauw, dacht ik toen, dat wordt een leuke dag! 

En begin vorige week kwam de brief met details. Frank en Sabine  hadden mooi, warm weer voorspeld, dus werd er gevraagd genoeg drinken en zonnecrème mee te geven. En een snelbinder werd benoemd als " handig om het rugzakje vast te maken op de bagagedrager". Ik las de brief en legde hem opzij. Tot donderdag, mijn vrije dag. Ik wilde alles klaarmaken voor haar fietstocht, en kreeg het plots benauwd. Een rugzakje met een snelbinder achter op de fiets ... zo'n kleine fiets ... Ik zag er al allerlei ongelukken mee gebeuren ... 

En wat doet deze mama dan? Holderdebolder een fietstas(je) maken ... 

Ik zocht allerlei spullen bij elkaar ...

( zoals de oranje linten van de grabbelpasjes, die konden dienen om de tas aan de bagagedrager te bevestigen, en de andere uiteinden als slot van het zakje ; en houten stokjes, in dit geval uit de verbouwingsafvalbak gevist, om het zakje te verstevigen, zodat het niet tussen de spaken kan geraken)

.... begon te rekenen en te tekenen ...

... en produceerde dit ... ( een donkere foto, want het was al echt donker tegen dat het klaar was ). Het ziet er wat scheef uit, maar ik had geen zin / tijd meer om het helemaal op te strijken. Na een dagje fietsen had het netjes de vorm van de inhoud aangenomen! 

Er kon net genoeg in : 2 drinkbussen, een brooddoos, 2 koekendoosjes en een mini busje zonnecrème. Zelfs een dun vestje kon er nog bij!

De voorkant : de clips gebruikte ik dus van de linten van de grabbelpasjes ( nu weet ik waar ik de volgende keer in de kringloopwinkel naar ga uitkijken ... linten met clips aan! )

En de achterkant : de andere uiteinden van de linten, om aan de bagagedrager te hangen , en het stuk lint dat overbleef gebruikte ik om er een handvatje aan te maken, dat ik vastzette onder een stuk dwarslint. Stevig gerief! 

Lieke was ontzettend blij met haar fietstasje. Ze wil het altijd aan haar fiets laten hangen. En haar kennende, zal ze wel altijd een goede reden vinden om het mee te nemen!

Een testkleedje

Een tijdje geleden zag ik dit jurkje verschijnen. Heel mooi. En later bleek, dat het in mijn geheugen gegrift stond. Want enkele weken later ging ik naar de stoffenverkoop van Strass en kocht deze stofjes. Omdat een vriendin binnenkort trouwt, en dan wil ik mijn meisjes in een pièce uniqueske steken. En vooral toen ik de bollenstof kocht, kwam dat jurkje steeds terug in m'n brein gefloept ...
Dus probeerde ik het patroon te pakken te krijgen ( heel erg bedankt, Katja! ) , en begon eraan. Maar het was helemaal in het Engels, en ik wist niet goed welke maat ik zou nemen. Dus drong een testkleedje zich op. Leve de kringloopwinkel, want daar had ik eens een dekbedovertrek op de kop kunnen tikken voor amper 2 eurootjes. En daar zitten wat meters stof in hé! Het resultaat ... een blij Lieke ( al mag het rokje nog meer zwieren van haar ) en een lichtjes ontgoocheld Ginneke , want zij dacht dat het kleedje voor haar was ...

Ik heb een beetje gespeeld met de maat ; de kleinste maat voor de breedte, maar wel enkele maten groter voor de lengte. En kijk ... het past perfect!
De achterkant van het jurkje moet eigenlijk gesmockt worden. Probleem, want dat lukt me niet met mijn machine. Maar geen paniek, zondag ga ik naar mijn eerste Stoffenspektakel ooit, daar zal ik wel een oplossing vinden denk ik ...

Voor de testjurk stikte ik gewoon elastiek in, maar echt heel netjes is dat niet ...

Het is een heel dun, soepel stofje, met heel fijne bloemetjes. 

Ik maakte er gelijk een haarlint bij, naar deze handleiding. Veel te groot, maar dat fiksen we wel. Blijkbaar hebben mijn kinders een klein hoofdje.

Die smile op haar gezichtje verklapt hoe blij ze ermee is. Ik heb haar letterlijk moeten dwingen om het uit te doen voor ze naar haar bedje ging...

Nu heb ik maar één vrees : dat ik te weinig stof kocht ... Morgen de patroondelen erop leggen, en hopen , hopen, hopen... Anders zal het stoffenspektakel mijn redding moeten zijn! 

Voor en na ...

Weer wat verbouwingsnieuws ...
Zowat een jaar geleden verhuisden we een grote kleerkast van de overloop naar de slaapkamer. Tijdelijk, want haar uiteindelijke staanplaats zou op de speelkamer zijn.
Een grote kleerkast waar m'n stofjes in liggen, en wol, en papier om de foto-albums van de meisjes te versieren. ( en dan heb ik het over pakken en pakken gekleurd papier in alle formaten, plus doosjes vol prullerijtjes om de bladzijden op te smukken ). Waar ook de reservejassen in hangen, en een bak met bloemschikgerief ( heb ik ooit eens een jaar gedaan, maar bleek niet echt mijn dada te zijn ), en dozen met allerlei spullen. Kan je je er al iets bij voorstellen?

Leeg,  op haar - waarschijnlijk - laatste standplaats ooit ...

Donderdag zou ik de kast leegmaken, zodat papa ze kon verhuizen naar de speelkamer. De manden met stofjes die niet meer in de kast konden, en zo op onze slaapkamer stonden, wilde ik nu toch ook netjes sorteren en opbergen ... een titanenjob, geloof mij!

Alles staat al in de juiste kamer, nu sorteren maar ...

 3, 2, 1, ... Start ...sorteren - dat kan ik  goed , om zo toch een klein beetje weg te doen ... Weggooien, dat kan ik niet ... En toch ...

Een bak om te recupereren : ritsen uithalen, knopen afhalen, ...

Om te recycleren : rokken die te groot zijn, heel grote hemden, waar ik kinderkleding uit kan maken, ...

De lapjes mand ...  

En dan was er zelfs een zak gevuld voor de kringloopwinkel én een zak voor de vuilbak . Die twee laatste zakken verdienen een applaus, vind ik zelf ... 

Het resultaat :

De favorietjes, en nog niet in geknipt ...

Ook lievelingetjes, maar al in geknipt, en nog mooie lapjes overschot ...

En  nog zo'n stapeltje ... 

met onderaan nog hele lappen, ongebruikt...

Allerlei, waaronder heel grote lappen zoals dekbedovertrekken. 

Nog meer allerlei, vooral om tassen te maken.

Gaatjes opvullen : oude flanellen pyama's, die ik wil recycleren tot overtrek voor de matras van het babybedje. Die matras zal op de speelkamer komen, om gezellig op te liggen, hangen, ...

Nog gaatjes opvullen, met stukken tricot, die misschien ooit nog eens van pas komen

Nu bedenk ik me dat ik geen foto heb van de mooie stukken tricot die ik nog heb ... 

Er is ook een stapeltje "blinkjes" ; voeringstoffen, zijde-achtige stoffen, ...

En dan is er nog ergens een doos met badhanddoeken, en enkele stukken flanel, bestemd om slabbers te maken. 

Manman, je krijgt wat bijeen als je creatief probeert te zijn ...

En toch rij ik volgende week naar Kapellen ....