Van babycadeautjes en zomerkleren ...

Net geen jaar is het geleden dat ik mijn laatste berichtje postte ... Ondertussen weinig genaaid, veel te weinig. Bitter weinig... Maar ja, het is nu zo. Andere dingen slorpten mijn tijd en energie op. En als er dan eens tijd was om te naaien, was er zeker geen tijd om het te posten.
Maar ik doe een inhaalmanoeuver.
Hier gaan we.
In het voorjaar waagde ik me toch, ondanks het gebrek aan naaitijd, aan een zeker-niet-snel-klaar-project. Een salopetje voor Ginneke. Ze weigert ondertussen broeken of kousenbroeken aan te doen, maar wou zo graag een salopet voor de zomer.

Aangezien Lieke alleen maar skinny broeken wil dragen, en zelfgemaakte kleren maar niks vindt, wordt er zelden voor haar genaaid.  Dus maakte ik nog een jurkje voor Ginneke. Weer zo eentje in een stofje vol verrassingen; ideaal om een saai momentje in de klas op te vullen ;-). Een onderwaterwereldjurkje ... 

Bovenstukje uit SVDHZ , mijn favoriet, nog steeds. En een smal rokje eronder. Want Ginneke houdt tegenwoordig van smalle rokjes. 

De halsuitsnijding is niet diep, daar hou ik wel van.... 

Voor de achterkant ging ik op zoek naar een snel-klaar-oplossing ; geen rits, dat is teveel gedoe. En een beetje bloot mag wel, want Ginneke ziet binnen de kortste keren mooi bruin ... Dat mag gezien worden! 

En toen was het juni, en moest Ginneke een spreekbeurt doen. En ik was zo ontzettend druk bezig met schoolwerk, en had zoveel stress, en werd zo onrustig vanbinnen, dat het hoge tijd was om nog eens achter de naaimachine te kruipen - mijn persoonlijke therapie. We koppelden het nuttige aan het aangename en visten het koalastofje dat al enkele weken in de kast lag te wachten, uit de stapel. Om er een snel t-shirt van te maken. Patroontje uit La Maison Victor ... 

Lieke is jarig in de zomervakantie, en het is traditie dat ze op het einde van het schooljaar (als ik helemaal over mijn toeren draai van de stress) trakteert én de juf een cadeautje geeft .... Dus moest dat ook afgelopen schooljaar zo zijn. Maar ik zette haar mee aan het werk! Ze koos voor haar hippe juf een zwart-wit-stofje om een tas van te maken. We kochten wat extra, zodat we twee exemplaren konden maken : eentje om te geven, eentje om te houden. 

Lieke stikte mee, ik genoot ervan om samen met haar aan de zakken te werken! 

En toen werd het zomer, en genoten we vooral van het buiten-zijn .... er werd niet veel genaaid. Tot eind augustus ; toen moest ik dringend beginnen aan geboortecadeautjes voor die vele boelekes die in de (verre) vriendenkring geboren werden ... Ik maakte pamperzakjes bijna aan de lopende band, in heel verschillende stofjes. 

Voor Babette .... 

Voor Lenn ...

Voor Nyka....

Voor Roos (ik merkte pas toen het af was dat de vogeltjes op hun kopje staan ... )

En deze vakantie zette ik me ook nog eens aan mijn machine. Voor nog meer geboortekleinigheidjes ...

Voor Lenn

en voor Thor ....

Want een zakje waar enkele pampertjes en een klein pakje natte doekjes inpassen, komt altijd van pas! 

Lente voor een zonnetje

Een jaar laat ze het zonnetje al schijnen in onze familie, kleine Sammiepammie. We mochten naar haar eerste verjaardagsfeestje en ik liet me uiteraard verleiden om nog eens iets zelf te maken. Met de geboorte maakte ik deze slaapzak, waar ze vanaf nacht 1 in sliep. Ik had eens op mijn zusje haar Pinterest rondgesnuffeld, en zag er een superschattig salopetje met fijne, kleine bloemetjes op verschijnen. Tingeling, dat ging het worden!
Het werd uiteindelijk een jumpsuitje (achteraf bekeken niet zo praktisch om pampertjes te verversen, maar laat dat nu niet mijn probleem zijn), in een heerlijk stofje van bij Madeline.
La Maison Victor beschreef het als gemakkelijk, dus begon ik eraan zonder overpeinzen. Stap twee stelde me al voor een probleem: een polosluiting. Nog nooit gedaan, maar de stappen stonden goed uitgelegd. De uiteindelijk twee pats overlappen niet perfect, maar dat weet ik nu voor volgende keer. Enkele stappen later ... twee knoopsgaten om het koordje door te halen. In principe omzeil ik elk knoopsgat door kamsnaps te gebruiken, want knoopsgaten zijn mijn Grote Angst. Over het algemeen maak je knoopsgaten in een afgewerkt stuk. En als ze dan mislukken, kan je je pronkstuk weggooien ... Dus zijn kamsnaps de perfecte oplossing. Maar uiteraard kan je knoopsgaten om een koordje door te trekken, niet omzeilen.... En wat bleek? De knoopsgatenfunctie van mijn oude Singer werkt niet meer. Keert niet terug. Dus, prutsen en brollen, maar gelukkig valt het niet op omdat het tunneltje gerimpeld wordt. Oef!

Het werd een prutswerkje, gewoon omdat het allemaal zo klein is. Maar het was leuk te maken, en het resultaat is fris en vrolijk. Alsook het kindje dat erin past ...

De polosluiting , hier wel met kamsnaps ;-)

En met zakjes, schattig toch? 

Kijk, het kleine zonnetje van de familie ... 

Dotje !!!! 

Speeldekentje voor Nelle

Een gepast cadeautje maken voor een jonge mama die ook heel graag naait, is niet zo evident. Mijn collegaatje/rechterhandindeklas/vriendin kreeg de naaikriebels een jaar of twee geleden te pakken, en sindsdien is ze een even grote autodidact als ik zelf. Op het net vind je alles ...
Al enkele keren trokken we er samen op uit om stofjes te scoren. Zij de eerste keren heel bescheiden en verantwoord, maar die zelfbehaarsing is ze -denk ik- ondertussen al een beetje verloren.
De laatste keer dat we samen op jacht gingen, wisten we dat ze een meisje verwachtte. Ze kocht wat stofjes die misschien wel voor de doopsuiker konden gebruikt worden. Ik probeerde de stofjes in mijn geheugen op te slaan, om later het juiste stofje te kiezen om haar cadeautje te maken.
Maar dat laatste was niet zo evident. Elk cadeautje dat in mijn hoofd opkwam, stond ook op haar eigen to do-lijstje.
Dus moest ik een speurtocht op het net beginnen. Ik wou graag een cadeautje geven dat niet op enkele weken te klein zou zijn .... iets blijvends ...
Leve pinterest ... ik vond er een leuk idee voor een speeldeken. Eentje om op verplaatsing mee te nemen, en waar je een paar nuttige spullen in kan opbergen. En dat je gemakkelijk mee kan nemen, zonder dat het een halve achterbank in beslag neemt ...
Et voilà ...

Een uurtje heerlijk rondneuzen, voelen, bij elkaar passen, nog andere combinaties uitproberen, .... bij Madeline Stoffenmadam ( net voor de brand die daar plaatsvond ) leverde een mooie, sobere combinatie op. Donker aan de onderkant, die meestal op een vloer zal liggen en dus sneller vuil wordt. En roze aan de speelkant. Tussen de twee lagen voorzag ik nog een laag fleece. Voor de warmte en de zachtheid ... 

Heel de rand is eigenlijk bedoeld om kleine spullen op te bergen; enkele pampertjes, billendoekjes , knuffeltjes en speeltjes.

De binnenkant van de rand is in een okerkleurige stof. Oker komt ook terug in de stipjes op de roze stof. Maar de hele rand in oker vond ik nogal hard .... 

En kijk, zo ligt er een heerlijk klein meisje op te slapen .... 

Het begon met een pin op pinterest, daarna tekende ik zelf het patroon ;-)

De bedoeling was eigenlijk om een rond dekentje te maken, maar ik waste de stof voor (gelukkig!) en één van de stoffen kromp nogal stevig. Dus was een cirkel niet meer mogelijk (of ik moest een heel kleine cirkel maken) - het werd een ovaal ...

En opplooien doe je zo ... 

Klaar!

Voor een klein ukkiepukkietje

Mijn zus vroeg me in augustus een vlinderdekentje te maken voor een vriendin. Die zou in september bevallen, maar het moest niet per se voor de geboorte klaar zijn. Ik wou me laten inspreren door het geboortekaartje, maar de mini-preview die ik kreeg, was niet echt verhelderend. Tot zus zei dat de aanstaande mama houdt van feetjes en bloemetjes en zo van die romantische dingen. En het mocht ook wel heel roos zijn.
Dus ging ik op jacht, en in de herfstvakantie zette ik me eraan. Nu maakte ik al zoveel van die dekentjes, dat het een fluitje van een cent is geworden om het ineen te zetten. Ik weet al waar de moeilijke stukken zijn, dus ik ben helemaal voorbereid. Op minder dan een uur zat het ineen ( lag al langer geknipt klaar hoor! ). En moest ik nog een eigen kindje op mijn verlanglijstje hebben staan, dan had ik het dekentje gewoon gehouden ....

Zo zalig babyroos ... 

Ik wilde eigenlijk de grote versie maken, maar door te tetteren tijdens het knippen, knipte ik de buitenstof ondersteboven ... vloekvloek .... Ik had nog net genoeg overschot om een kleine versie in de juiste richting te knippen. Oef !

Nog zeker groot genoeg voor de eerste maanden! 

Slaap zacht, kleine Ulrike! 

Voor Martha

Ik "ken" twee mannen zo van die ruwe bolsters met heel blanke pit ...
En één van hen werd een tijdje geleden voor de tweede keer papa. Van Martha.
Met een paar vrienden wilden we graag een cadeautje geven, een kleine attentie, omdat zij onze vereniging zo'n warm hart toedragen.
We gingen te rade bij hun mama, de lieve Oma van kleine Martha. En die zei dat Martha heel blij zou zijn met iets zelfgemaakts. Eender wat.
Dus zou ik een paar zakjes maken. Maar het werd zomer, en de naaitijd werd stevig gereduceerd. En kleine Martha groeide, en werd groter, en de tijd verstreek. En toen vond ik dat ik me er niet meer vanaf kon maken met een paar ritstasjes. Dus bladerde ik door "Mijn tas", en koos voor de Rosalie.
Ik vroeg naar de stijl van het geboortekaartje om toch een beetje een idee te hebben bij de stofkeuze. Romantisch, zo kon het best omschreven worden.
En zo kwam ik bij Bobby bij een prachtige vogeltjesstof aan. Gecombineerd met een mooi, fris, eenvoudig geel en blauw katoentje.
Ik ging aan de slag, en het Rosalieke zat prettig snel in elkaar.

Het blauw van de stof, het geel van de rits en de handvatten, het kon niet mooier bij elkaar passen ... 

De binnenkant in de gele versie van het blauwe katoentje ... 

De zijkant ook met vogeltjes.

Ik ben er zelf een beetje verliefd op ... 

Binnenkort gaan we naar hun try-out kijken, en nemen we het mee. 

Al zou ik het graag houden...

Kleine Sam deel 2 ...

... ofwel "verwend nesteke" ...
De slaapzak die ik cadeau deed bij de geboorte, bleek vanaf dag 1 al in gebruik te zijn. Hij is letterlijk dubbel zo lang als het boeleke dat er dan in verstopt wordt, en dat vond ik nogal zielig. Ocharme, dat kleintje had zelfs geen gezellig nestje om in te slapen ...
's Anderendaags kreeg ik het kaartje . Ik was er op slag verliefd op. Zo'n mooi geboortekaartje! Met zoveel mooie details ... de sterretjes op het jurkje, de blond-bruine haartjes, de madeliefjes,... En het felgroene, dat ook de themakleur van hun trouw was ... Dat drong het beeld van een gezellig slaapnestje op, met sterretjes en groen en zo ...
En huppakee, de naaikriebels werden ondraaglijk.

Het sterrenstofje lag al meer dan een jaar in de kast. Onbestemd, gewoon mooi te wezen. Groene fleece vond ik bij Bobby ( zo van die heerlijk zachte, langharige ). En het patroontje kon ik gewoon hergebruiken ; het vlinderdeken uit SVDHZ1. Zoals hier en hier en hier . 

Het madeliefje verwerkte ik in de kap ....

En in de knopen ( van in de Stoffenkamer in Gent )  ...

Ook deze keer een labeltje ...

Heerlijk slapen ... Zo'n schoon snuitje ...

't Is weer eentje op de groei ... 

Nu zet ik de babynaaisels eventjes in de wacht, want het wordt dringend tijd om aan Ginnekes lentefeest-outfit te beginnen! 

Kleine Sam

Mijn zusje trouwde vorige maand. Ze deed dat heel goed , hield het vol tot in de vroege uurtjes.
Begin mei zou ze bevallen. Omdat ze Fientje* als meter vroeg, wilde ik graag een heel speciaal cadeautje geven. Mijn zusje had iets met Fientje*, en ook iets met  giraffen, en zo werd de giraf een beetje "het diertje" van Fientje*.
Dus toen ik maanden geleden de paneelstoffen bij Bambiblauw zag verschijnen, wist ik het meteen : daar zou ik iets mee gaan doen.
Een week of zes geleden knipte ik een lentejasje voor Ginneke, maar zette het nog niet in elkaar.
Een week of vier geleden knipte ik een slaapzakje voor het ongeboren boeleke, maar zette het ook nog niet in elkaar. Geen tijd. Altijd maar werken ....
En dus begon ik vorig weekend het jasje ineen te zetten.
Tot ik zaterdagavond telefoon kreeg. Eigenlijk was ik van plan die avond de jas af te werken. Maar nee, ik kreeg de kans niet. Kleine Sam had besloten dat ze de wereld wou zien. Drie weken te vroeg, maar helemaal volmaakt.  Klein, lief, teer ... en hartveroverend!

Dus gisteren legde ik de halfklare jas weer aan de kant, en zette me aan het slaapzakje. Ik had , bij het knippen, gekozen voor maatje 80, 6 maanden. Jongens, wat bleek dat plots gigantisch, nadat ik dat kleine prutske in mijn armen had gehouden ...

Ik werkte door gisteren, tot laat, heel laat. Tot een kot in de nacht. Want ik wou het vandaag af hebben. Vanmorgen de laatste details , en vanmiddag overhandigd. Het is - al zeg ik het zelf - een pareltje geworden.

Het patroontje komt uit Zo Geknipt 2 . Het kostte me heel wat gepuzzel om alle delen uit het ene paneel te krijgen ( het achterpand van de slaapzak heb ik moeten doorknippen ) , maar het lukte. De grootste opdracht was nog om de zipper op de rits ( die ik aan de lopende meter kocht ) te krijgen - leve Youtube!
De okerkleurige voering komt van bij Bobby , net als de lange rits . Omdat het maat 80 is, zal de slaapzak  in het najaar passen. Daarom zette ik tussen binnen- en buitenstof nog fleece. Oorspronkelijk was de bedoeling om er wattine tussen te steken, maar een jong moederke vertelde me dat de slaapzak dan nogal stug zou worden. Daarom ging ik voor fleece. Het geheel voelt dan ook lekker soepel.
Een rits van 110 cm zorgt ervoor dat je vieze pampertjes gemakkelijk kan   verschonen zonder het baby'tje wakker te maken. 

Bovenaan gaat de slaapzak ook open. Dus je kan hem helemaal openflappen om het boeleke er in te stoppen. 

Gelukkig had ik passende kam snaps in mijn voorraadje. Die zette ik er vanmorgen op, om foutjes zoals hier te vermijden. 

De achterkant van de slaapzak is gemaakt uit de bovenkant van het paneel. Allemaal kleine giraffen. 

Toen ik de stof knipte, was ik helemaal vergeten hoe klein een pasgeboren boeleke is .... Sammeke zal stevig moeten groeien tegen het najaar! 

Op het kaartje schreef ik " tanteke en Ben, slaap maar op jullie twee  oren. 's Nachts waak ik over Sammeke" ... 

Welkom in ons hart, kleine Sam! 

Voordat ik verder kan doen aan de jas, moet ik een beetje puin ruimen ... Geen tijd gehad om op te ruimen ...