Voor Lieke

Lieke, 11 jaar, broekenmadam. Geen discussie. Broeken. Skinny. Of nog smaller.
Tegenwoordig is ze zo smalletjes, dat ik amper broeken voor haar vind. Of ze zijn lang genoeg, maar dan zakken ze op haar knieën als ze springt. Of ze passen mooi, en dan zijn ze te kort. Gelukkig toch een merk gevonden dat haar past ....
Dus , als Lieke ergens een mooi kleedje ziet, krijgt ze dat. Dat gebeurt gemiddeld één keer per seizoen. En aangezien ze vorig seizoen geen mooi kleedje tegenkwam, maakte ik er een ander na ...
Gebaseerd op de Candydress van La Maison Victor, maakte ik een recht kleedje met zakjes en aangeknipte mouwen.
Eenvoud siert, less is more ....

Eerst in het zwart .... en zonder levend  model erin....

Het viel in de smaak, maar werd ondertussen wat kort. Klaar dus voor volgend exemplaar .... een lichtere kleur, met de lente in aantocht ... 

Gisteren vond ze een schoontje in het winkeltje hier in 't dorp, dus kreeg ze er weer eentje ...zelfde model : recht naar beneden, geen tralala. Less is more, zei ik al ....

Een wintercandydress voor Lieke

Eindelijk nog eens tijd gehad om te naaien. Ein-de-lijk.
Er lagen verschillende projectjes geknipt klaar, al een tijdje. En deze week maakte ik wat tijd vrij, wat  me-time. Joepie ....
Het eerste projectje was voor Lieke bestemd. Zij is een broekenfan, nog steeds. Gekochte broeken, welteverstaan. Laat daar geen misverstanden over bestaan .... gekochte broeken!
In de zomer maakte ik haar twee candydresses uit La Maison Victor, en die vielen in de smaak. Vooral het laatste, omdat het zo kort was.
Dus haalde ik het patroon terug boven (heerlijk, patroontjes meermaals gebruiken) en verknipte een zalig mooi mintkleurig glitterstofje .... Heel mijn naaikamertje blinkt en schittert nu,  maar dat trekken we ons eventjes niet aan.
Een eenvoudig modelletje, geen tralala...

Ik zette er wel een hoger kraagje op, omdat mijn dametjes een hekel hebben aan sjaals, mutsen en dergelijke winterspullen... 

Wel korte mouwen, want binnen is Lieke dan weer warmbloedig.
Het cobineren met een zwart vestje vond ik eerst (voor de pasbeurt) nogal gewaagd, maar het past perfect bij de nieuwe look van Lieke; de ik-word-een-beetje-groot-look, en dus de ik-wil-geen-kinderachtige-kleren-meer-look. Tja, mama moet ook meegaan met haar tijd, en met de tijd van haar grootwordende kinders.... Combineren met zwart is een goeie truc...
Hoe smal Lieke is, wordt hier weeral duidelijk; maatje 128 is heel ruim voor mijn 10-jarige. Volgend exemplaartje wordt smaller getekend!

Maar het is goedgekeurd, het kleedje. Oef, missie volbracht. Vanavond noemde ze het zelfs haar lievelingskleedje.... blink blink! 

Zomerrust

Soms lijkt het hier of ik geen winterslaap doe, maar een zomerslaap ... Elk jaar in juni denk ik hetzelfde ; deze drukke maand doorkomen, en dan is het vakantie en heb ik zeeën van tijd om te naaien. En elke zomer hetzelfde liedje ; de naaimachines staan zielig te wachten tot ze nog eens mogen werken ...
Ook dit jaar zo. Weinig genaaid in de zomer. Te veel andere , leuke dingen te doen. Op verlof gaan bijvoorbeeld. Van ons eigen tuintje en terras genieten .... Speeltuinen afschuimen ... En lezen, heel veel lezen.
Eind juni, toen het schoolwerk achter de rug was, en ik echt even tot rust moest komen, maakte ik een eerste Candydress uit La Maison Victor.  Klaar op 1-2-3. Of toch bijna.

Helemaal zoals het patroon uitgelegd werd. Netjes volgens het boekje. Met zakjes, een tunnel en een koordje dat uiteraard oorspronkelijk iets netter was. 

De mouwen en halsuitsnijding gaf ik , zoals voorgeschreven, enkel een " verstevigend stiksel". Al weet ik niet goed of een verstevigend stiksel niet meer is dan dit ... 

Lieke vond het jurkje mooi en plezant om te dragen. Omdat het zo snel klaar was, maakte ik er nog eentje, gemakkelijk voor op verlof. De tijd was beperkt , dus liet ik de zakjes weg. 

Maar ik zette er wel een beter afgewerkt mouwtje in. 

En ik werkte de halsuitsnijding af  met een boordje uit dezelfde stof. 

En zo heb ik een modelletje gevonden dat Lieke heel mooi staat, en dat ze ook aanwil. De jacht naar wintertricot is geopend .... 

JBC-inspiratie

Toen ik eens ( één van de vele keren) in JBc was, zag ik een mooi jurkje voor Lieke. Koningsblauw, met een schuine rits. Ze paste het, maar ik vond het te kort. Waarschijnlijk was het een heel kort modelletje, want Lieke is klein van was, maar ik vond het echt té kort. Maar het was een eenvoudig modelletje, dus kon ik thuis beginnen prutsen met mijn standaardpatroon.
Ik nam weer het zelfgetekende bovenstukje met aangeknipte mouwtjes, en knipte de voorpand schuin door. Een licht uitgaand rokdeel, door een tailleband gescheiden van het bovendeel. Simpel, zo leek het. Heel eventjes dan toch. Tot ik de rits er netjes in moest zetten? Niet eenvoudig, ik tornde het rechtse deel tot 3 keer toe los. Het leek telkens of er een stuk uit de bovennaad was gebeten ... Maar mijn geduld werd beloond ... vierde keer goeie keer ( gelukkig, veel langer had ik het niet volgehouden! )

Lieke koos voor een knalgele voering, maar ik ging wel voor een okerkleurige rits. Net iets meer winterachtig . De achterpand werd met de buitenstof gevoerd. 

Ondertussen heeft ze het al enkele keren aangehad, en eindelijk maakte ik foto's met het niet-zo-gewillige-model erin ...

Carnaval

Jaarlijkse kost ... carnaval ...
Ik heb er eigenlijk een hekel aan, aan verkleden en al die toestanden. Lieke is er niet scheutig op, dus zij verkiest meestal een sober kostuum. Maar de kleinste, die doet niet liever. Hoe zotter, hoe beter. Zo staat ze ook in het leven ...
De juffen deden een kleine oproep om de kinderen in iets zelfgemaakt te steken. Het ontbrak me echter aan tijd dit jaar, dus had ik oorspronkelijk gezegd dat ze iets uit de verkleedkast moesten aandoen. Maar na het succes van het ei en het theezakje van vorig jaar, kon ik het niet laten ... Dus dinsdag begon ik te zoeken op Pinterest, Google, oproepje op FB voor een snelklaarcarnavalidee ...
Ik kwam uiteindelijk uit op M&M's ... echt eenvoudig. Met fleece van Zeeman en een restje vilt kom je er vanzelf.

Naar 't schijnt zijn de blauwe M&M's de grootste deugnieten ....

Op woensdag, toen de M&M's nog in m'n hoofd zaten, en dus nog niet gemaakt, was het bij mij op school carnaval. Een collega naast me wees me een meisje aan : "Kijk, Wiske, kei-schattig."

Mijn creatief brein schoot in gang ... Wiske ... wit jurkje ... rood randje ... rood strikje .... check! Dat moest nog lukken! 

Ik kocht in Zeeman naast de M&M-dekentjes ook 2 witte t-shirts : één in Liekes maat ( voor het bovenstuk ) en één XXL. Van dat laatste knipte ik de bovenkant af , net onder de mouwen. Zo hield ik dus een rokdeel over, met een kant-en-klare zoom. Plooikes erin, zodat het aan het bovenste t-shirt paste , de overlock erop en ... wit jurkje! Nog een rood lint onderaan het kleedje ( aan de kassa van Zeeman lagen rode Valentijnslintjes ... waarschijnlijk speciaal voor mij ;-) )  en klaar! 

Ik zocht in de poppenvoorraad naar dat ene kleintje, maakte een mini-jurkje ( afwerking beneden alle peil, maar wie ziet dat? ) , en een nieuw Schanulleke was geboren. 

Lieke was er blij mee. Ze ging enkele weken geleden met de klas naar het Suske en Wiskemuseum, en sindsdien is ze wel geïnteresseerd in de strips. 

Hèhè , dat heb ik weer overleefd. 

En nu moet ik me dringend aan de bruidskleedjes zetten van de meisjes ... En het Lentefeestjurkje voor Ginneke .... 

Warmte en liefde ....

Kersthertjes

Ergens in september of oktober kocht ik twee mooie metertjes bij Bobby Sewing. Niet gewoon mooi, maar prachtig. Zo mooi dat ik er moeilijk de schaar in kan zetten.
Maar vorige week deed ik het toch, in één van de twee metertjes.
Met de feesten in zicht ging ik eens door Liekes kleerkast. Broeken genoeg, gewone kleertjes genoeg, maar geen feesteditie. Dus ... werk aan de winkel!
Het stofje is zo mooi, dat het een eenvoudig patroontje vraagt. Niet te veel tralala. Zoiets dus ...

Ik nam het bovenstukje van SVDHZ , dat ik de laatste maanden al enkele keren gebruikte voor jurkjes voor Ginneke. Ginneke heeft meer volume dan Lieke, dus ik kon gewoon dezelfde maat nemen. Gemakkelijk!
Ik koos voor een onderstuk dat lichtjes uitloopt onderaan, voor een beetje bewegingsvrijheid.

Ik wilde tijd besparen en dus de rits omzeilen. Daarom tekende ik aan het achterpand aan elke middennaad 3 cm bij, om een knopenpad te kunnen maken. Voor kamsnaps, welteverstaan. 

Na de eerste pasbeurt bleek de achterkant van het bovenstuk veel te breed. En omdat de stof niet heel soepel valt, was dat niet mooi. Alles lostornen was geen optie ( tijdsgebrek ) , dus legde ik er neepjes in. Waarschijnlijk niet volgens de regels van de kunst, maar die regels lap ik wel meer aan m'n laars. 

Ik maakte het bovenstukje overdag, en bedacht me dat er niks bijpassends in haar kast hangt. Even geleden had ik al wel goudkleurige kousenbroeken bij H&M gespot. En goudkleurige vestjes bij JBC. Dus, na het avondeten nog snel naar het Shopping Center. Nog nooit deed ik het Shopping Center tegen zo'n tempo denk ik ... Het vestje was er niet in JBC, maar we vonden ergens anders iets anders ... nog mooier, denk ik nu ... Wit met een zilveren "biezeke", zoals wij dat hier noemen. 

Kijk eens hoe schoon ... 

Een feestelijk ensembletje, niet? 

En nu kriebelt het enorm om dat tweede metertje , goud met witte stippen, ook te verwerken ... 

Eenvoud en comfort

Lieke zou liefst van al alle jurkjes en rokjes uit haar kast bannen. We hebben al een overeenkomst ; als ze turnt of zwemt op school, mag ze een broek aan. De andere dagen doet ze een jurkje aan. En dat werkt wel. Meestal.
Nu heeft ze al wat voorkeur, mijn 9-jarige. Zwierkleedjes, daar is ze te groot voor geworden. Liefst zo aanpassend, dat ze amper nog kan ademen. Maar daar doet mama uiteraard niet aan mee. Ze speelt nog heel graag, en we fietsen af en toe. En op de speelplaats loopt ze graag met de vriendinnetjes. Dus moet ze wat kunnen bewegen in haar jurkjes.
De gulden middenweg tussen strak en zwier vond ik met dit jurkje. En later maakte ik deze. Zalig comfortabel, en klaar in een wip. En, heel belangrijk, helemaal goedgekeurd door Lieke zelf.
Dus maakte ik het opnieuw. Framboosroze de buitenstof, warm groen voor de voering.

Ik kocht een metertje van de stof, meestal is dat voldoende. Ik weet niet waar het misliep ( ik denk eigenlijk dat de stof stevig gekrompen is tijdens het wassen ) , maar ik moest stevig puzzelen om alle delen uit dat metertje te krijgen. De kraag wou ik eigenlijk helemaal in het rood, maar dat lukte niet meer. 

Ik knipte de "binnenkraag" net iets ruimer dan de buitenkraag, zodat het groen overal een beetje komt piepen. 

Ook de mouwen moest ik aanpassen. De onderkant wou ik in elk geval heel aanpassend, veel smaller dan de bovenste delen. Maar ook daarvoor geen rode stof meer. Ik waagde het erop. Heel vertwijfeld knipte ik het onderste deel van de mouwen ook uit het groen, en het bleek een goed plan. 

Ook het binnenkleed is net iets langer dan het buitenkleed, waardoor er een klein groen randje te zien is. Maar dat kreeg ik niet op foto vastgelegd. Lieke deftig op foto krijgen is een hele onderneming ... 

De achterkant lukt net iets beter ;-) 

Ondertussen heb ik nog een ander jurkje voor haar gemaakt, een echt feestexemplaartje ... Wordt vervolgd! 

Verjaardagsshoot bij Swieties

In oktober was Ginneke jarig. Een drukke periode op school, en dan bezorgt die verjaardag me soms nogal wat stress. Zeker als ik dan nog een bende vriendinnetjes over de vloer ga krijgen ...
Maar dit jaar werd ik gered...
Via facebook kreeg ik een bericht van een kennis die onlangs op een feestje mijn twee dochtertjes had gezien.  Hij stelde me voor een keertje deel te nemen aan een verjaardagsshoot, een van zijn nieuwe concepten.  Ik nodigde een heel beperkt groepje uit ( ik moest ze wel rustig zien te houden, maar dat bleek geen enkel probleem!  ) , en gaf ze een lijstje van spulletjes die ze moesten meebrengen naar de shoot.
We begonnen in pyjama ....

Ze brachten een mooie feest-outfit mee ....

Soms gingen ze per twee op de foto ... 

en ieder kreeg een eigen shoot ... 

We deden mooie zusjesfoto's ....

en ook de andere zusjes die erbij waren ... 

Het moest gelukkig allemaal niet te serieus zijn .... 

En het boos kijken lukte heel even ....

We deden ook pakjes open ... 

En dan  nog efkes goe zottekes ... 

En op het einde gooiden we alle kinders op een hoopje !

Wil je ook graag zo'n leuke fotoshoot? 

Surf dan naar www.swieties.be , en bekijk de andere prachtige shoots! 

Twee schaapjes in huis.

Ergens, ooit, las ik een blogpost over kussenslopen van Zeeman die werden omgetoverd tot heerlijke kledingstukken. Dus ... hop daarheen, op zoek naar nog een exemplaar. En dat was niet het enige dat ik vond. Ook een heerlijk bont-achtig fleecedekentje. Zo met wat langer haar, heerlijk zacht. Dat smeekte me bijna om verwerkt te worden tot ... tja ... tot .... giletje?
Ik nam een patroon uit m'n kaft, knipte het voorpand doormidden, zette het in elkaar en ... halfuurtje later ... een schapevestje!

Ik dacht dat ik na oneindig veel gevoerde jurkjes wel een vestje kon maken zonder mijn "werkvolgorde" die ik ooit op een gebruikte omslag schreef. Maar neen hoor, ik miste ergens een stap en kon het vestje niet meer keren ( je mag de mouwen van binnen- en buitenvest niet als eerste aneenstikken, natuurlijk niet! ) . Dus het werd wat gepruts, maar het kwam goed. 

Het kind ziet er wat verwilderd uit, maar ze had net een gevecht geleverd met een schaap, niewaar ;-)

Toen ik het vestje maakte, wist ik nog net voor welk zusje het zou zijn. Het viel nogal klein uit, dus was het voor Ginneke. Het volgend exemplaar tekende ik wat groter , en hupsa, een kwartiertje later ( echt maar een kwartiertje, dankzij het volgen van het stappenplannetje op de bovenvernoemde omslag ) nog een schaapje in huis .....

De schaapjes waren zelf verwonderd dat er een bloemmotiefje in hun vestje zat ...

Stoere schaapjes ... 

En gibberen maar ...