Voor Lieke

Lieke, 11 jaar, broekenmadam. Geen discussie. Broeken. Skinny. Of nog smaller.
Tegenwoordig is ze zo smalletjes, dat ik amper broeken voor haar vind. Of ze zijn lang genoeg, maar dan zakken ze op haar knieën als ze springt. Of ze passen mooi, en dan zijn ze te kort. Gelukkig toch een merk gevonden dat haar past ....
Dus , als Lieke ergens een mooi kleedje ziet, krijgt ze dat. Dat gebeurt gemiddeld één keer per seizoen. En aangezien ze vorig seizoen geen mooi kleedje tegenkwam, maakte ik er een ander na ...
Gebaseerd op de Candydress van La Maison Victor, maakte ik een recht kleedje met zakjes en aangeknipte mouwen.
Eenvoud siert, less is more ....

Eerst in het zwart .... en zonder levend  model erin....

Het viel in de smaak, maar werd ondertussen wat kort. Klaar dus voor volgend exemplaar .... een lichtere kleur, met de lente in aantocht ... 

Gisteren vond ze een schoontje in het winkeltje hier in 't dorp, dus kreeg ze er weer eentje ...zelfde model : recht naar beneden, geen tralala. Less is more, zei ik al ....

Een wintercandydress voor Lieke

Eindelijk nog eens tijd gehad om te naaien. Ein-de-lijk.
Er lagen verschillende projectjes geknipt klaar, al een tijdje. En deze week maakte ik wat tijd vrij, wat  me-time. Joepie ....
Het eerste projectje was voor Lieke bestemd. Zij is een broekenfan, nog steeds. Gekochte broeken, welteverstaan. Laat daar geen misverstanden over bestaan .... gekochte broeken!
In de zomer maakte ik haar twee candydresses uit La Maison Victor, en die vielen in de smaak. Vooral het laatste, omdat het zo kort was.
Dus haalde ik het patroon terug boven (heerlijk, patroontjes meermaals gebruiken) en verknipte een zalig mooi mintkleurig glitterstofje .... Heel mijn naaikamertje blinkt en schittert nu,  maar dat trekken we ons eventjes niet aan.
Een eenvoudig modelletje, geen tralala...

Ik zette er wel een hoger kraagje op, omdat mijn dametjes een hekel hebben aan sjaals, mutsen en dergelijke winterspullen... 

Wel korte mouwen, want binnen is Lieke dan weer warmbloedig.
Het cobineren met een zwart vestje vond ik eerst (voor de pasbeurt) nogal gewaagd, maar het past perfect bij de nieuwe look van Lieke; de ik-word-een-beetje-groot-look, en dus de ik-wil-geen-kinderachtige-kleren-meer-look. Tja, mama moet ook meegaan met haar tijd, en met de tijd van haar grootwordende kinders.... Combineren met zwart is een goeie truc...
Hoe smal Lieke is, wordt hier weeral duidelijk; maatje 128 is heel ruim voor mijn 10-jarige. Volgend exemplaartje wordt smaller getekend!

Maar het is goedgekeurd, het kleedje. Oef, missie volbracht. Vanavond noemde ze het zelfs haar lievelingskleedje.... blink blink! 

Eenvoud en comfort

Lieke zou liefst van al alle jurkjes en rokjes uit haar kast bannen. We hebben al een overeenkomst ; als ze turnt of zwemt op school, mag ze een broek aan. De andere dagen doet ze een jurkje aan. En dat werkt wel. Meestal.
Nu heeft ze al wat voorkeur, mijn 9-jarige. Zwierkleedjes, daar is ze te groot voor geworden. Liefst zo aanpassend, dat ze amper nog kan ademen. Maar daar doet mama uiteraard niet aan mee. Ze speelt nog heel graag, en we fietsen af en toe. En op de speelplaats loopt ze graag met de vriendinnetjes. Dus moet ze wat kunnen bewegen in haar jurkjes.
De gulden middenweg tussen strak en zwier vond ik met dit jurkje. En later maakte ik deze. Zalig comfortabel, en klaar in een wip. En, heel belangrijk, helemaal goedgekeurd door Lieke zelf.
Dus maakte ik het opnieuw. Framboosroze de buitenstof, warm groen voor de voering.

Ik kocht een metertje van de stof, meestal is dat voldoende. Ik weet niet waar het misliep ( ik denk eigenlijk dat de stof stevig gekrompen is tijdens het wassen ) , maar ik moest stevig puzzelen om alle delen uit dat metertje te krijgen. De kraag wou ik eigenlijk helemaal in het rood, maar dat lukte niet meer. 

Ik knipte de "binnenkraag" net iets ruimer dan de buitenkraag, zodat het groen overal een beetje komt piepen. 

Ook de mouwen moest ik aanpassen. De onderkant wou ik in elk geval heel aanpassend, veel smaller dan de bovenste delen. Maar ook daarvoor geen rode stof meer. Ik waagde het erop. Heel vertwijfeld knipte ik het onderste deel van de mouwen ook uit het groen, en het bleek een goed plan. 

Ook het binnenkleed is net iets langer dan het buitenkleed, waardoor er een klein groen randje te zien is. Maar dat kreeg ik niet op foto vastgelegd. Lieke deftig op foto krijgen is een hele onderneming ... 

De achterkant lukt net iets beter ;-) 

Ondertussen heb ik nog een ander jurkje voor haar gemaakt, een echt feestexemplaartje ... Wordt vervolgd! 

Voor mezelf

Eind juni kriebelde het weer. De drukte van de eindtoetsen was voorbij, de rust hier een beetje weergekeerd. Ik had nog wat stofjes liggen die ik recentelijk had gekocht, onder andere eentje om een simpel kleedje voor mezelf te maken. Ik hou wel van die modelletjes zonder mouwen met een elastiek in de taille. Snel klaar, zou je denken. Tot je het stofje uit de kast haalt, en bedenkt dat het toch een ietsje meer mag zijn. En als je dan denkt aan dat ene gekochte jurkje waar je zoveel complimentjes over kreeg, tja, dan wordt het dat ietsje meer.
Ik nam het gekochte exemplaar, legde het op patroonpapier en tekende het over. Een V-hals, en op de rug net dezelfde uitsnijding. De voorkant had wat details ter hoogte van de buik ( beetje verdoezelen van niet meer zo strakke zones kan geen kwaad ) , die wou ik proberen na te maken. Het leek of er 3 horizontale overlappingen waren. Dat imiteren lukte me echter niet, en leverde heel wat denk- en prutswerk op.
Ondertussen begon ik te beseffen dat snel-klaar-jurkjes in volwassen formaat niet echt bestaan. Om de randen mooi af te werken, werkte ik met een voering.
Keren bleek ook onmogelijk , omdat de rugpand één patroondeel is ; uiteindelijk heb ik de achterpand gewoon doorgeknipt en na het keren terug aaneen gestikt. Gelukkig was het tricot ...
Het buikstuk loste ik op door in de zijnaad te rimpelen, en in het midden van de voorpand smockelastiek te zetten ( om te voorkomen dat het op een zwangerschapsjurk zou lijken, want dan hebben we het niet meer over verdoezelen natuurlijk ... ).
Het snel-klaar-projectje nam veel meer tijd in beslag dan gedacht, maar ik was er wel heel tevreden over.

Na een strijkje ging het mee de valies in richting Zuid- Frankrijk ... 

En het kwam terug tevoorschijn toen we een dagje Cannes deden. 

Na het mislukken van de broek, nu een heel geslaagd jurkje. Dat deed deugd, dus begon ik aan een volgend. Wordt vervolgd ...

Niet wat het moet zijn ...

Het zat in mijn hoofd. Een inktblauw jurkje met een feloranje boord tussen bovenstuk en rokje. Ik vond de ideale stofjes in Kapellen. Blauwe tricot, met een soort wafeltje erin. En bijna-fluo oranje tricot.
Ik ging nog maar eens voor een A-lijntje. Lang geleden, en voor Ginneke kan dat nog wel. En omdat de oranje boord genoeg zou opvallen, verder geen fantasietjes. Ik gebruikte dezelfde oranje tricot voor de voering.
Ik knipte het al een week of twee geleden, en begon het  gisteren ineen te zetten. Overdag, terwijl de meisjes boven speelden. Het duurde veel langer dan wanneer ik het op een rustige avond zou ineenzetten, maar ik had er zin in. Want in mijn hoofd zag het er fantastisch uit.
Vanmorgen paste ze het. En oei, wat een ontgoocheling. Veel te breed. En omdat de blauwe stof nogal zwaar is, leek het alsof er een hoepel in verwerkt zat. Dus nam ik het in, en tekende de A-lijn minder uitlopend. Het is nog niet wat het moet zijn. Ik denk dat ik ook het bovenste stuk moet innemen. Of wachten tot Ginneke breder wordt ...

Zij vindt het wel oké, en wil het niet uitdoen. Misschien als het gedragen is, en wat soepeler valt, dat het wat beter wordt ...
Al lijkt het zittend wel helemaal goed!

Een oranje vestje heeft ze, maar het is de verkeerde tint. Dus, als ik het kleedje in orde krijg, maak ik haar nog een oranje t-shirt in dezelfde tricot. Als ...

Ginneke met Jacob en Charlie in sprookjesland

Op het einde van de zomervakantie zette ik me nog eens achter mijn naaimachine en gebruikte twee van m'n favoriete patronen : Charlie en Jacob.  Ik gebruikte ze al enkele keren. Niet te ingewikkeld en een mooi resultaat.
De Jacob tekende ik gaf wat smallere pijpen, en friste het groen op met rode stiksels en een rode paspel aan de zakjes.

Ginneke houdt wel van fopperijtjes, dus de nep-gulp vond ze geweldig.
Voor Charlie had ik bij Bobby Sewing de Lillestof met sprookjesfiguren gekocht.

Ginneke was er helemaal weg van. Ik combineerde met stevige rode tricot aan de buitenkant en frisgroene , iets dunnere tricot, aan de binnenkant.

Als je daar een enthousiast kindje in verstopt, krijg je dit ...

En om op te warmen, verkoopt ze wat show ...

( Als er iemand is die me kan vertellen hoe ik ervoor kan zorgen dat m'n foto's groter worden als je erop klikt ... graag wat uitleg! Ik werk mat Flickr )

Omkeerbare kaptrui

Soms maak ik iets, en denk ik: "klaar."
Soms maak ik iets, en denk ik: "Wauw, klaar!"
En soms maak ik iets en denk ik: " Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuw, dit is een prachtstukje.
En soms maak ik iets, en zeg ik al op voorhand, tijdens het maken " Dit wordt een meesterstukje."
Tja, je moet jezelf wat bevestiging geven, als je aan een moeilijke klus bezig bent ...
Zo'n meesterstukje vind ikzelf deze.

De kaptrui uit SVDHZ. Wat me meteen aansprak , is het feit dat ze helemaal geassembleerd kan worden met de overlock. Klinkt als " snel klaar". 

Bij de opening van Bobby Sewing ging ik op zoek naar een mooie tricot. De wasbeertjes vond ik schattig en tegelijkertijd een beetje stoer. Zo heeft Lieke het graag. De stof was nogal dun, te dun eigenlijk voor een trui. Dus kocht ik er ook nog fleece bij, om de trui van een voering te voorzien. ( het was nogal koud die dag, dus mijn verstand stond nog op wintermodus ).

Ik was eigenlijk van plan om gewoon twee truien te maken en die aan elkaar te stikken. Gelukkig kwam ik net op tijd deze fantastische handleiding tegen, en besefte ik dat het net iets ingewikkelder zou worden. Durf-het-zelf ... 

Tegen dat ik de stof begon te knippen, was het buiten al wat aangenamer, en bedacht ik me dat ik de fleece toch beter niet gebruikte. Ik dook in mijn voorraad en diepte koningsblauwe tricot op. Niet de perfecte combinatie, maar uiteindelijk zie je de twee stofjes niet samen. Voor de kap gebruikte ik een souspulletje dat nog zo goed als nieuw was, maar  lag te wachten op recyclage wegens "in de mouw geknipt". 

Het ineenzetten ging vlot, dankzij de heldere uitleg en foto's . 

Het resultaat ... mag er zijn, vind ik ...

De mouwen zijn aan de lange kant, maar die kunnen we omplooien. Voor de rest past de trui perfect. Zelfs niet te breed voor mijn smalle dochter!

Alleen de kap paste ik een beetje aan. Ik had gehoord dat die wel erg groot uitvalt volgens het patroon, dus die tekende ik wat kleiner. Maar nog ruim genoeg! 

Vandaag was ik terug bij Bobby, samen met Ginneke. En zij zag daar een nijlpaardentricot, waar ze helemaal weg van was. Dus ... binnenkort de tweede versie van de omkeerbare kaptrui! 

Foutje, foutje, juist.

Sinds enkele weken heb ik een overlock, dus sloeg ik een voorraad tricot in. Met bloemen, met paddestoeltjes,  nijlpaardjes,  kikkertjes.
En ik had wat goed te maken.
Dus liet ik haar een tricotje kiezen. Ze  ging resoluut voor de paddestoeltjes.
In de Ottobre van afgelopen zomer stond een raglan T-shirt. Zag er eenvoudig uit, dus zette ik me eraan. Alles ging vlotjes, heel leuk! Mouwen erin, dan de zijnaden dichtstikken. Even bekijken ... tiens ... hier klopt iets niet ... Ik heb heel smalle kinders, en zelfs zij zouden er niet inpassen ... Terug het patroon erbij ... Dedju! Ik gebruikte de mouwen als voor- en achterpand, en de panden als mouwen ...
Heel voorzichtig naast het stiksel geknipt , en juist dichtgestikt.
En dan de zomen. Aan de hals zette ik een effen rode boord, maar dat wou ik niet aan de onderkant en de mouwen. Beetje bang dat het wat op een pyjama zou gaan lijken ...
Dus ging ik nog eens in mijn digitaal geheugen zoeken, en kwam bij deze gouden tip terecht.
Fluitje van een cent, dacht ik zo. Ja, als je natuurlijk de mouw niet helemaal dichtstikt ... ( Kieke! )
Dus weer losmaken, en opnieuw ...
Het gemakkelijke modelletje duurde dubbel zo lang dan normaal ...
Maar ze was er wel mee in de wolken.

Zo, de zwemzakfout is gepardonneerd.
( oplettende lezers zullen een andere fout zien, die ik echter niet kon rechtzetten ... )

Tricotjes

Een hele tijd geleden zag ik bij Elisanna een zelf-teken-patroon voor tricotrokjes. De stofjes heb ik kort nadien gekocht, maar ik had schrik van de tricot ... 
En een week of twee geleden begon ik eraan. Ik vond op mijn machien een stretchsteek, en die heb ik meteen uitgeprobeerd ... en geprezen!
Ze liggen al een tijdje klaar, maar foto's trekken lukte niet. Tot gisteren, voor het bad ... alles uit, rokjes aan, en op de foto!

Persoonlijk vind ik de tailleband te breed ( of hoog, hoe je het ook beziet ) , dus bij volgende exemplaren moet die wat verfijnd worden. Ze hebben ze vandaag aangehad, en vonden ze heel leuk zitten! Dat smaakt naar meer ...