Voor één dagje 9 jaar

Lieke verjaart in de zomervakantie, en daarom trakteert ze op het einde van het schooljaar. We zoeken altijd een "originele" snoeperij voor in de klas. Uitdeelcadeautjes, daar houden ze zo niet van, bij ons meisjes op school. Dus doen we extra ons best voor de feest-cake. Uiteraard gaf Pinterest ons weer  heel wat ideetjes, en met deze verrassingscake in ons achterhoofd gingen we aan de slag. Ik dacht - gelukkig - eerst na over transport naar school ( slagroom leek me niet zo'n best idee dan ) , over de bakvormen die ik heb ( en leende er snel nog eentje extra van mami ) , en over de inhoud ( smarties , njammie!!! ) .
We startten met het bakken van 3 cakes van verschillende grootte ( Lieke deed dit bijna zelfstandig, al moest ik bij het eieren breken wel vragen om rustigaan te doen ) , en toen wachtte ik geduldig tot de match van de Rode Duivels begon, om in m'n eentje de cake af te werken.

Cake uithollen en opvullen met M&M's ... 

dichtdoen, insmeren met chocoladeglazuur en spikkeltjes laten regenen ...

Aan de buitenkant laat niets vermoeden dat je een vloedgolf veroorzaakt, als je de cake opensnijdt. Benieuwd of Lieke gaat kunnen zwijgen tot de taart wordt aangesneden ;-) 

En voor de juf zette ik me aan mijn machine. In mijn walhalla , heerlijk gewoon. Ik maakte het tasje in stukken, want door de einde-schooljaar-drukte had ik altijd maar een heel klein beetje tijd om verder te doen. Maar het geraakte af ... Een Léonieke uit "Mijn tas" . 

Ik gebruikte een Petit Panneke, mijn lievelingsstofjes .... 

Jammer genoeg had ik niet de juiste vliesline , en de bovenste flap is daardoor wel heel stug. Ik hoop dat  hij wat vlotter zal vallen, als het tasje gedragen en gewassen wordt ... 

Vandaag kocht ik dan wel de juiste fournituren om een volgend exemplaar te maken. Voor ons vakantievriendinnetje dat binnenkort jarig is. Zij zal een nog betere versie krijgen. Tja, al doende leert men, nietwaar? 

Voor een mooie nazomer.

Nu de zomer zich toch van zijn beste kant heeft laten zien, vind ik dat we hem moeten blijven uitdagen, om nog niet te vertrekken. Daarom maakte ik ( nogmaareens) een zakske. Een heel vrolijk exemplaartje.

Op Pinterest had ik dit al een tijdje gevonden, en vond het een heel mooi modelletje. Ik had geen zin om op zoek te gaan naar een patroontje, dus probeerde ik het zelf te tekenen.

Ik nam een sacosj met goede afmetingen, en tekende daar heel ruw rond. Daarna wat verfijnen, aanpassen, meten, mikken, gokken, ... 

Et voilà! 

Slechte foto, inderdaad. Maar zie, de details zijn oké.

Gevoerd met polkadotjes, die doen het bij zowat elk stofje goed!

In de voorkant twee stolpplooitjes. Niet aan de achterkant, anders ziet ge uiteraard niet meer waar de voor- en waar de achterkant is. 

Ik ben content, zowel van het patroontje uittekenen als van het resultaat.

Nu nog de dochters in het oog houden, want ze vinden het allebei heel mooi. Lieke ging er al van uit dat het haar zakje is ...

Een paar dagen geleden won ik deze give-away met mijn lijfspreuk " spaar uzelf".

Geweldig, ik kreeg deze kaartjes in de bus ...

Favorietje:

Smarties alom

Onze vakantie in Frankrijk zit er al eventjes op, maar we genieten nog volop na.
We waren samen met vrienden, die ook twee kindertjes hebben. F werd vorige week 5 , en dat gaan we komende donderdag vieren. Dus .... cadeautjes-time!
Op vakantie kocht ik een tafelkleed van toile-cirée, ineens twee meter lang, met de bedoeling om het thuis ook op de tuintafel te kunnen gebruiken. Het kleine broertje van de vrienden vond het tafelkleed ( met 1000-en smarties op ) geweldig, en elke keer als hij kwam buurten bij ons, of voordat hij terug naar zijn eigen terrein ging, deed hij een gulzig monstertje na. Heerlijk om te zien. Het idee begon toen al te borrelen, om er een cadeautje mee te maken. Ik ging op zoek naar nog een half meterke, maar vond niks meer.  Het idee bleef echter spelen in mijn hoofd ( en kreeg meer en meer vorm ) , en kijk .... ik had geluk ... de madam had scheef geknipt, en het paste thuis net niet.
Dus ... knippen maar!
Voor jarige F een zakje, gevoerd met aardbeitjesstof ( lust ze graag! ).

En voor broertje ( die krijgt ook graag cadeautjes natuurlijk ) een grote slabber , met achteraan kersenstof ( het minst meisjesachtige stofje in mijn collectie ...

En nu heb ik nog zo'n anderhalve meter over ... 

Drukdrukdruk!

Amai, wat heb ik het druk. Einde schooljaarstress ... stapels toetsen liggen hier. Ondertussen verbeterd, in de dossiers ingegeven, en op de rapportjes gezet. Nog twee dagen, en alles is klaar.
De laatste weken geen tijd meer gehad om te naaien, maar ook geen plaats. Mijn livingtafel lag vol stapeltjes werk. Maar al die kleine stapeltjes is ondertussen één grote stapel ; KLAAR!
Alleen vorige woensdag maakte ik nog snel iets. Lieke is jarig in de zomer, en dus mag ze deze week in de klas trakteren. En omdat de juf zo'n knap werk heeft geleverd dit jaar ( ze leerde Lieke niet alleen schrijven en rekenen, maar kon ook haar schelpje openen en het pareltje binnenin vinden ) , vond ik dat ze iets moois verdiende. Een mooie tas. Want een juf kan niet genoeg mooie tassen hebben.

Lieke koos zelf het stofje, en riep heel spontaan "wauw!" toen ze de afgewerkte tas zag.
Als model koos ik ( alweer) voor dit heerlijke patroon, maar maakte de schouderbanden van keperband ( zit in de ondernaad ingestikt ) en maakte aan één kant - de voorkant dus - een zak, die vastgestikt is onder de keperband. Ik gebruikte ook vliesline om de zak wat steviger te maken. Jaja, niks teveel voor de juf!
De kleur van de voering is net dezelfde als de hartjes van de bloemetjes.
Lieke wou zelfs met de zak poseren. Maak dat mee!

" Ik ben onderweg naar school! " zei ze plechtig terwijl ze haar pose aannam.

Let vooral niet op haar rattennestje ...
Nu nog bedenken wanneer ze de zak zal geven. Ze zou eigenlijk donderdag tracteren, maar haar juf is ziek. En ze wil zo graag haar verjaardag vieren met haar eigen juf ...

Nog een omkeerbare tas...

Deze keer voor een jarig nichtje. Ze vroeg eigenlijk een DVD of CD van Jabaloe , maar die waren niet voorradig. Dus werd het een bon.
In een schone zak welteverstaan. Een omkeerbare.

Kijk maar.

Ik vind het een geweldig modelletje; mooi, praktisch formaat, gemakkelijk ineen te zetten en snel klaar. Zo hebben we ze graag!
Deze week kreeg ik van enkele collegaatjes een bedankje hiervoor.

Mooi toch?
De danseresjes schitterden in hun broekjes. Echt vertederend!

En tot slot ...
Ik ging vanmiddag uiterst dringend op zoek naar schoenen, voor de trouw van een vriendin, nu zaterdag. Ik passeerde een krantenwinkel, en kocht deze.

Nog nooit eerder gekocht, maar hier en daar lees ik erover op blogs. Ik ben benieuwd ... Morgen met een tasje koffie ... 

Zes handjes op één buik.

Al sinds de eerste weken dat Ginneke naar school gaat, is ze dikke vriendjes met L en P. Een identieke tweeling, zo op het eerste zicht. Ik zie het verschil niet, maar hun maniertjes zijn wel heel verschillend. En Ginneke ziet blijkbaar het verschil tussen de twee blondinetjes wel heel duidelijk ...
Morgen geven ze hun feestje, ze worden 5 jaar. Al 10 dagen tellen ze samen af.
En omdat Ginneke met die twee zes handen op één buik is, zocht ik tijd om de cadeautjes zelf te maken.
Het zijn twee heel vrolijke meisjes, die kunnen gibberen als geen ander. Als ze hier zijn, schijnt het zonnetje in ons huis. Ze lachen, gibberen, maken plezier. Doen soms een beetje ( heel ) dwaas, maar dan doet Ginneke lustig mee. Jaja, ik heb ze hier graag in huis.
En wat maak je voor meisjes van 5? Een zakje of zo ...
Vorig weekend kwamen ze hier nog spelen, en ik liet ze een stofje kiezen. Ze vonden allebei hetzelfde mooi. Dus moesten ze nog een tweede keus geven. Ze snapten er niks van , en ik weet ook niet of ze zich morgen zullen herinneren dat ze de stofjes zelf kozen. Ze hadden het toen ook zo druk met spelen en plezier maken ...
Het werden vereenvoudigde Meninatasjes. Ik maakte dit tasje al meermaals, en wist dus waar de pijnpunten zitten ( de rondingen aan de handvatjes zijn wat moeilijker, en de paspel vraagt wat extra tijd - tijd die hier tegenwoordig uiterst kostbaar en gelimiteerd is ).
Resultaat ...

Ze kozen alletwee een bloemetjesstofje, maar ik vond geen gepast voeringstofje voor het kleurrijke exemplaar ... Tot ik eens in de kringloopschatten ging rommelen. Daar lag nog een kinderkussensloop . Ik gebruikte die dan als buitenkant , en puzzelde tot ik aan de voor- en achterkant een andere tekening kreeg. En doordat ik de handvatjes tussen de binnen- en buitenzak vastzette, kunnen de tasjes binnenstebuiten ook perfect gebruikt worden. 

Kenners herkennen deze meisjesprulletjes wel ... Wat zouden we beginnen zonder onze Hema ...

En zo krijgen L en P morgen een tasje vol meisjesspulletjes ...

Gelukkige verjaardag, lachebekjes!

Cadeautje voor Fran

Fran was ( samen met haar papa, mama en broertje ) mee met ons op vakantie. Uren speelde samen met ons kindjes.
Een weekje later werd ze 4 , en vandaag kreeg ze haar cadeautje ...

Een schoon zakske, want dat vindt ze wel leuk, zakskes en zo.

Met een gehaakte bloem erop, want ik leerde haar mama bloemekes haken op verlof. En het bloemenhartje is een knoopje dat ik in Frankrijk kocht - een klein stukje van de buit.

En in dat zakske zat het één en ander. Een portepapjee, zoals ik voor ons meisjes maakte.

Omdat ze zo graag kleurt.

En een stiftenrol, maar een praktischer exemplaar dan de potloodjesrol van de meisjes. Ene met een flap, zodat de stiften er niet uit kunnen vallen ...

En voor kleine broer, die zo vertederend is , maakte ik een t-shirt. Zomaar, omdat ik het niet kon laten ...

En omdat hij zo schattig "koekie!" zegt ... vandaar het opschrift " Lars hartje koekies".

Klein koekiemonstertje! 

YesYesYes ... Twee onschuldige kinderhandjes...

YesYesYes ... het lukt me terug om iets te posten ...

Twee onschuldige kinderhandjes wilden me wel helpen met het verloten van het Meninatasje. En de één wel, de ander niet, dat pakt hier niet! Daarom schreef ik de deelnemers op kleefbriefjes en plakte deze op de kast ...

En om beide onschuldige handjes een taakje te geven, mochten ze om beurt een plakkertje wegnemen ( ze kunnen geen van beide lezen, dus ook niet foefelen ) .
En het laatste kaartje dat bleef hangen, is ...

Maarnietvangrijs!
( mail je je gegevens naar vicky.vdvelde@hotmail.com ? )
Hopelijk beleef je er veel plezier aan!

De laatste weken ben ik veel creatief bezig geweest, maar steeds met dingen die ik cadeau ga geven. Dus kon ik het niet uitgebreid op de blog zetten.
Hier alvast voorsmaakjes ; meer foto's volgen keer per keer, als het cadeautje gegeven is!

Give away !

Eén van de leukste dingen aan het volgen van allerlei blogs, vind ik de give-aways. Dus wil ik er ook wel eens ééntje doen. Een kleintje om te beginnen.
Een hele tijd geleden maakte ik twee Meninatasjes om in een klein winkeltje te verkopen. Gisteren ging ik erlangs, en ééntje was verkocht , het tweede niet.
Ik bracht het terug mee naar huis, en besloot om het weg te geven. Door het miezerige weer geen mooie foto buiten, maar wel deze ...

Wit met roze stipjes. En een effen roze voering.
Minimini, maar er past wel een drinkbus en koekendoosje in.
Wie het graag heeft, laat uiteraard een berichtje achter, en volger worden mag ( dat streelt mijn ego ).

De give-away loopt tot woensdag 17 augustus ; op 18 augustus trekt één van mijn meisjes de winnaar.

Een grooooooooooooooooooooooooooote zak!

Bij het dagelijks lezen van het blognieuws, kwam ik hierop terecht. Aha, dat zag er leuk uit! En lekker groot! Geweldig als strandzak, zoals ze zelf zegt. En ik had hier nog een dekbedovertrek liggen die ik in de kringloopwinkel kocht.
Van die overtrek ( die me 3.5 eurootjes kostte ) maakte ik een vuillinnenzak voor Lieke, om op bosklassen te gaan. Gewoon, recht modelletje met een strop. Geen foto van genomen ...

Moeder

 

dochter




En ook een strijkplankovertrek ( ook getipt op vershillende blogs - al is mijn resultaat het minst mooie. Maar soit, het gaat over een strijkplank, en daar moet je natuurlijk niet mee over straat paraderen. )
Diezelfde dag tikte ik ook zo'n mini-strijkplankje op de kop. Toen ik het hoesje wilde vervangen, bleek dat de mousse eronder gewoon helemaal verduurd/verpulverd was ... Zo'n klein exemplaartje is handig om kleine strijkjes te doen ; je moet dan niet je grote gevaarte boven halen.
Daarna had ik dus nog een heel groot stuk over ( het was een dubbele overtrek ). En ik maakte me ook zo'n strandzak. Geweldig, wat een inhoud! Kijk maar mee ...

Wat zit daar in?

een been ...



een arm ...




een driejarig kind!

En voor wie denkt dat er alleen maar een klein driejarig kind in past ...

Fout gedacht! Er past ook een bijna-zesjarig kind in!

( en toen vertelde paptje dat we helemaal geen strand zullen hebben op vakantie, we zitten in het binnenland ... )

De Boutersemtas

Een tijdje geleden gooide ik het op een akkoordje met een vriendin. Zij had op een stoffenspektakel mooie stof gekocht ; een paarse en een groene variant. Als ik uit één van de twee lappen een tas voor haar maakte, mocht ik de andere lap hebben. Daar moest ik niet over nadenken ...

Als basis gebruikte ik het patroon van mijn Colruytzak, maar probeerde een iets elegantere versie te maken. Daarom geen zijpanden, wel diepte gecreëerd door een brede bodem. Geen grote opzetstukken aan de buitenkant , wel twee mooie zakjes met een stolpplooike.
Op de binnenkant zette ik wel een groot opzetstuk over de hele breedte van de zak, maar ik maakte er een verdeling in dmv biaislint. Dus alle kleine rommeltjes kunnen netjes in de kleinere vakjes.











Er was nog veel stof over. En ik had zin om nog iets extra te maken. Ik had eerder deze week ( maand? ) op andere blogs ritstasjes zien verschijnen die ik wel mooi vond.
Maar omdat mijn Engels niet al te best is, en ik geen idee heb van de lengte van een inch, begon ik te "gokken" naar de afmetingen. De foto's in de tutorial waren duidelijk genoeg, en uiteindelijk is het niet zo'n moeilijk modelletje.

Alleen jammer dat de stof nogal dik is, en dat ik de hoogte een beetje mis heb ingeschat. Ik had de bedoeling om op de binnenvoering twee kaarten-zakjes te zetten, maar dat is een beetje de mist ingegaan ( tenzij je ergens kaarten vindt die maar half zo hoog zijn als een gewone bankkaart ... ).
Al bij al wel een leuk resultaat, al is het maar om bijvoorbeeld wat potloodjes in te stoppen als de vriendin op stap gaat met haar dochtertje ...

De grote tas en het ritstasje gaan dit weekend richting Boutersem .... de Boutersemtas dus.
Hopelijk is de vriendin er blij mee!

Japanse broekjes - en elfjes

Door het volgen van haar blog kreeg ik de Japanse microbe al snel te pakken. Steeds schreef ze hoe gemakkelijk de patroontjes waren, hoe snel alles in elkaar zat ... En dat is mijn ding : gemakkelijk, snel en toch schoon ... Vooral op deze broek was ik op slag verliefd. Na een hele tijd kon ik het niet meer houden, en ging ik naar Julija's om een Japans boekje. Daar was het niet binnen, maar het lag aan de douane te wachten om ons landje in te mogen ... en enkele dagen later zat het in mijn brievenbus.
Mijn eerste Japans stukje zou dé broek worden. In stof van Julija's. Maar omdat ik de maten niet goed kende, maakte ik de broek eerst in een teststofke ... gelukkig maar!

Ik knipte de patroondelen, maar ze leken me veel te groot. De eerste broek zou ik voor Lieke maken ( strategisch gedacht : als ze dan te klein is, kan Ginneke ze aan). Dus legde ik op de patroondelen een mooi passende broek van Lieke, en nam de broek enkele ( jawel, meerdere ) centimeters in. En wat bleek, toen ik ze paste? Net een centimeterke te smal. Maar wel te lang. Ginneke haar poep paste er net in, dus heb ik maar een stuk van de pijpen geknipt, en ze voor Ginneke afgewerkt.
Ik beloofde Lieke dat ik er voor haar ook één zou maken ( ach ja, ze is op een goed uur af , waarom zou ik het niet doen? ). Dus 's anderendaags de tweede editie. Toen die ineen stond, trokken de pijpen echter helemaal scheef ... niet te geloven. Ik vrees dat ik de recht-van-draad te veel aan m'n laars gelapt heb ... de stof lag al heel lang in de kast, ik had ze al gebruikt voor voerigen van zakjes, dus er waren serieuze happen uit. En ze was verkreukt toen ik ze verwerkte ... Al die nonchalance is stevig afgestraft moet ik zeggen ... Ik had de moed niet om ze uiteen te tornen en te zien of ik ze kon redden, dus maakte ik er een shortje van ( weggooien kon ik ook niet, ik vond de vlindertjes op de achterzakken zooooooo ontzettend geslaagd ... )
Uiteindelijk hebben ze vandaag ieder hun exemplaar mogen passen - en showen. Ik ben er in elk geval tevreden mee!

De zoom onderaan de broek van Ginneke heb ik netjes afgewerkt met biaislint. Flink van mezelf ... Op hun achterzakjes stikte ik bloemekes en vlindertjes, kleine details die het geheel toch opfrissen ...
En de pijpen die ik er bij Lieke afknipte, recycleerde ik tot handtasje. Met als draagriem hetzelfde biaislint als de zoom van Ginneke ... Netjes toch?

Volgende vrijdag hebben de meisjes "elfenontbijt" op school. De juffen vragen om de kinderen verkleed als elfje naar school te brengen, maar geen zotte kosten te doen ... Dus doet deze mama kosten in de kringloopwinkel.
Ik kocht er een flanelleke waar ik een leuke slabber van kan maken, roze gordijnstof waar ik direct een mooie winterjas in zag, en volgend allegaartje, waar ik elfjes uit tevoorschijn ga toveren ...
Het wordt een roos en een blauw exemplaar, en die witte dingen zijn babykussensloopjes met "kant". Voor de vleugeltjes. Want vlak voor mijne neus pikte er iemand twee grote ( lees : gigantische ) stukken ideale voile weg ... Vloek-vloek-vloek - die lag op mij te wachten!

zakskes op bestelling

Een tijdje geleden ging ik kleding binnenbrengen in een tweedehandswinkeltje. De kleertjes van de meisjes die ik bij had, interesseerden de eigenares niet, wel mijn "Colruytzak" die ik toen mee had ...

Ze vroeg of ik er niet een paar wou maken om haar etalage op te fleuren ... Maar dat was amper een paar dagen voordat ik terug begon te werken, en dat zag ik niet echt zitten. Wel wilde ik een paar kleinere zakjes maken, eerder op kinderformaat. Dat vond ze ook een goed idee. Als het maar zomers en fris oogde ...

Een tijdje geleden knipte ik de stof, en vorige week zette ik me eraan. Zaterdag ging ik met de meisjes knoopjes kiezen ( Lieke vond dat heel leuk - zou ze onze naaigenen hebben? ) , en zette ze er gisteren op. Morgen breng ik de zakjes naar de winkel ... Benieuwd wat daarvan komt!

Schoon Bollekes

In een vorige post schreef ik over mijn stofjesbuit, en dat ik iets met bollekes aan 't maken was. Wel, hier is het. In solden kocht ik een patroontje van "een zakske" bij Koekepeertje ( eigenlijk bij zijn zusje ). En toen vroeg zus om een zakske te maken voor een jarige vriendin. En aan zus, die hier regelmatig komt babysitten, of de kindjes eens meeneemt op stap, of hen bij haar te slapen legt, kunnen we niet veel weigeren ( oeioei, ik maak het mezelf lastig, want ze leest mee ... ).
Dus ... knipknip, stikstik, torntorn, stikstik, klaarklaar! Zus is tevreden met het zakske, hopelijk de vriendin ook .

En toen ik toch bezig was met mijn Witteke, deed ik maar ineens even verder. Al een maand of twee beloof ik de papi een geldbeugeltje. Hij gaf me het ideale modelletje mee, dat ik kon namaken. Ik tornde het originele voor de helft los, en nam de maten over. Ik vond ergens in mijn persoonlijk stoffenspektakel een niet-meisjesachtig stofje dat best kon dienen.
Leuk projectje, want snel klaar en schattig resultaat. Gisteren moest papi wel lachen, toen hij zag hoe ik zijn originele geldbeugeltje had opengeprutst - tot hij besefte dat het nog een goed exemplaar was, en geen versleten ( dat had ik dus fout begrepen ). Ik heb hem beloofd toch de rits te recupereren ...

Liefste meter ...

... zo begon Lieke haar nieuwjaarsbrief voor haar meter. Maar dat kon je zelf ook wel raden ...
Maar die liefste meter heeft wel geweldig gescoord met haar cadeautje!
Lieke had aan de Sint een fototoestel gevraagd. Maar de Sint vond het te duur ... Dan vroeg ze het onder de kerstboom ... maar mama en papa wilden iets geven waar ze samen mee konden spelen ( anders is het "nee, da's van mij!" als de een iets van de ander neemt ... ).
En toen vroeg de liefste meter van Lieke wat ze graag wilde hebben ...

We moeten toegeven, het is een geweldig speeltje. Je kan er niet alleen foto's mee maken, maar ook filmkes. En foto's vervormen, of er een mooi kaderke rond zetten. En spelletjes op spelen.
Uiteraard is er al om gevochten, maar nadat ik er zelf even mee "gespeeld" had ( slechte foto's eraf gehaald om geheugen te sparen en verschillende functies uitgeprobeerd) , begreep ik dat vechten wel!
Natuurlijk moeten we voor zo'n speeltje extra zorg dragen ... Er wordt al een doos voorzien om alles in te steken, zodat er niks verloren gaat ( er zit oa een koptelefoon bij - goed idee! ) en natuurlijk vindt mama het uitermate belangrijk dat dat toestel in een schoon zakske zit ... En hoewel ze al zakskes met hopen hebben, was er geen enkel dat paste ...
Dus een duik in de stofjeskast, wat teken-, tel-, puzzel- en stikwerk later, heeft Lieke een uniek zakje om haar toestelletje in op te bergen.

Uiteraard een roze exemplaar. De fleecestof is een overschotje dat ik nog terugvond. Een jaar of twee geleden kochten we een dubbele buggy, en ik wilde er een trappelzak in aan de kant van Ginneke. Maar zo'n trappelzakken zijn ( vind ik ) verschrikkelijk duur, en uiteindelijk zou hij niet lang dienst moeten doen. Dus kocht ik op de markt roze fleece en daarbij wat blauwe vilten spullen om hem wat op te fleuren.
De buggy is ondertussen verkocht, en de trappelzak lag al ver in een schuif. Ik heb hem opgediept en de blauwe spulletjes eraf gehaald. Recyclage heet dat zeker?
Lieke was er in elk geval blij mee! ( al ziet ze er weer wat moe en verwilderd uit op de foto ... )