Sterrendekentjes

Geroutineerde lezers kennen Ayco ondertussen al wel.
Ik heb iets met haar, en ik grijp elke gelegenheid om haar iets cadeau te doen. Dus ook vorig weekend, toen ze haar 7de verjaardag vierde. Niet zomaar een verjaardag, dat lees je hier. De ouders hadden een wens voor Ayco : samen met familie en vrienden haar 7de verjaardag vieren in hun lievelingsvakantieplekje, Villa Rozenrood in De Panne. Zij kregen  hulp van enkele wensfeeën van Make-a-Wish, en vierden afgelopen zaterdag hun droomfeest. Ook wij mochten erbij zijn. Ze vroegen geen cadeautjes, liever een gift voor Make-a-Wish. Maar niets geven, terwijl het eigenlijk een uitgelezen gelegenheid was om nog eens iets voor haar te maken ...
Dus repte ik me donderdag nog naar m'n favoriete stoffenwinkeltje, kocht enkele meters fleece en twee stukjes sterrenstof. De paspel die ik oorspronkelijk ook in m'n hoofd had, liet ik maar achterwege wegens tijdsgebrek en te veel stress - mijn hele klasinboedel moest nog verhuisd worden ... Ik vertelde daar wat ik wilde maken, en Bobby rekende alles netjes uit, stelde mooie kleurcombinaties voor en knipte de lappen op maat . Zo hoefde ik niet na te denken  en moest ik alles alleen maar ineenzetten.
Eén dekentje maakte ik voor Ayco, het andere dekentje heb ik aan Villa Rozenrood gegeven.

Mama en papa kozen de turkooize versie , Villa Rozenrood was heel gelukkig met de rode deken.

Ik maakte dekens van anderhalve meter op één meter, lekker groot.

En ik kreeg het weer lekker warm vanbinnen ...

Hoe zot kunt ge zijn ...

Gisteren nog eens Zot gaan doen ... Voor mij was het eventjes geleden. En hoewel ik hier nog meerdere dingen op mijn dringend-to-do-lijstje heb staan, was ik weer bezig voor het goede doel ... de school deze keer. Binnenkort schoolfeest, en de allerkleinsten van onze school gaan de French Concon doen. Maar dan moeten ze natuurlijk zo'n witte poefbroekjes hebben. En natuurlijk heeft niemand er zo 8 ( gelukkig maar 8, en geen 28 ... ) van in zijn kast liggen. En natuurlijk kan ik dan niet weigeren als ze me vragen om mee te helpen. En natuurlijk denk ik dan na het tweede broekje " waar ben ik nu weer aan begonnen ... "
Maar ik had hulp ingeschakeld ; ik tekende het patroon op karton, de juf van de kleinsten knipte de stof, ik stikte de broeken ineen. Met een afschuwelijke afwerking ; niks zigzaggen, niks netjes en nauwkeurig. Uiteindelijk staan die kindertjes een drietal minuutjes op het podium, en worden die broekjes amper enkele seconden getoond.
Ik heb er geen foto van, want een mede-zotteke woont naast mijn collega. En die collega gaat de zoomkes locken en de fronskes smocken. Waarvoor dank. En de laatste in het rijtje, ook een juf van de allerkleinsten, gaat de rekkers in de broekskes steken. Als dat geen samenwerking is ...
En volgende keer bedank ik als ze me nog eens zoiets vragen. Tenzij ik een doos pralines krijg. ( en anders waarschijnlijk ook niet ... het is zo fijn je medemens te helpen, ook al is het met een kiekejobke ... )

Voor Poekie

Als het gaat over zieke kinderen, heb ik een heel week hartje. En als ze dan een oproep doen om knuffels te haken, kan ik niet anders dan in gang schieten ...
Wie woont er in dit appeltje?

Een beest? Hellup!

Oh, het valt mee, een slakje ...

Vooral Ginneke heeft zich hier al mee geamuseerd ; in en uit de appel, zo'n 100 keer na elkaar ...

En daarna haakte ik dit vlindertje. De onderdelen liggen hier al lang te wachten, en gisteren zette ik me eindelijk aan het grootste prutswerk ; alles aan elkaar zetten.

Als ik hem zo zie, ziet hij er nogal gruwelijk uit ... ik zal toch iets aan z'n oogskes moeten doen ...

Hopelijk vinden ze ergens een nieuwe, warme thuis!

Wij gaven Van Katoen !

... op Zot Van Antwerken. Resultaat : 11 zakken !

Niet slecht hé! Voor een volledig verslagje kan je altijd hier eens gaan kijken!