maandag 15 december 2014

Droog naar huis

Een hele tijd geleden ( enkele jaren om precies te zijn ) , maakte ik voor Ginneke een zwemzak. Door omstandigheden in gewone katoen, en dat was geen goed idee. Natuurlijk niet, zeker niet voor de kleinste hier in huis, die nogal nonchalant kan zijn. Om het duidelijk te stellen : zij trok na elke zwembeurt zo ongeveer een spoor van het zwembad naar  school. Om dan de doorweekte zak in haar boekentas te proppen. Met handen en voeten heb ik uitgelegd dat ze haar badpak in de handdoek moest draaien, en dan in het kleine zakje steken. Maar toch slaagde ze er elke week in om haar boekentas op woensdag vochtig te krijgen ....
Dus ... nieuwe zwemzak maken! Ze wou er één als haar vriendinnetjes - na korte ondervraging bleek het om een schoudertas te geen. Dus kocht ik bij Bobby een stuk tafelzeil , met het doel om een schoudertas met flap te maken.
Thuisgekomen bleek dat ik beter wat meer had gekocht, en dat het moeilijk verwerkte. Met haar nonchalance in mijn achterhoofd besloot ik dan maar geen flap te gebruiken, uit schrik dat die na één zwembeurt af zou scheuren.
En dus werd het dit ....


Met brede schouderband ...


En diepe rits ... 


En een klein zakje voor haar tramabonnement. Zij gaat met de tram naar het zwembad, en ik moet zeker geen tekeningetje maken hoe dat abonnement er zou uitzien na één zwembeurt gewoon los in de zak ...

Ik stikte een stuk elastiek vast in het zakje, met een grote ring eraan. Rond de schouderband maakte ik een rood lint vast met een haakje. Zo kan het zakje gemakkelijk losgemaakt worden. 

De zwemzak werd gevoerd met een zalig zacht stofje van Froy&Dind. Met vliesline. Na het eerste gebruik was de binnenzak uiteraard nat, maar geen spoor te zien! Misschien hadden de kabouterkes het zwempak wel uitgewrongen voordat het in de zak ging ... 


2 opmerkingen:

  1. Geslaagd!
    Er is duidelijk over nagedacht om hem volledig op maat van je dochter te maken. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen