Groen met een vleugje goud ...

... perfecte combinatie voor de feestdagen, dacht ik zo. En ja hoor, Ginneke kreeg een mooi feestjurkje. Maar de tijd ontbrak me -weeral- om het te bloggen.

Weer een eenvoudig modelletje; bovenstukje van SVDHZ, en een licht uitlopend rokdeel. Zo heeft ze het het liefst. En het staat haar. Ze wordt wat groter, mijn kleine meid, en danpassen we onze modelletjes een beetje aan. Geen brede rokjes meer. Smal. Maar nog net breed genoeg om de speelsheid en de huppeldepup van mijn kleineke niet te beperken ...

Toen waren de botjes nog netjes, de kniekousen deed ze drie minuten later uit ....

Het jurkje heeft een beetje een open ruggetje, en ik ging weer voor de luie-wijven-sluiting (om mijn knoopsgatenfobie te ontwijken) : een kamsnapje! 

Als je op de foto klikt, zie je het gouden motiefje. 

Het vestje past er qua kleur perfect bij ; goudkleurig met een glittertje erin ... heerlijk feestelijk. Ik kocht het, net als de kniekousen, hier , "bij ons in Boechout ". Allen daarheen als je een leuke, mooie winkel zoekt met supervriendelijke verkopers/verkoopsters! 

Elanden van Soft Cactus

Het kleedje is al lang gelden gemaakt, maar geraakte niet op mijn blogje ...
Ginneke blijft fan van zelfgemaakte kleedjes, en dat vind ik natuurlijk super.
Vandaag ging ik met haar soldekes doen, kleedjes kopen ( geen broeken mama, geen broeken!). ZE paste drie prachtige jurkjes, er was er maar eentje waar ze echt mooi mee stond. Dat heeft ze gekregen, ook al vond ik het nog heel erg duur. Maar ze was er instant verliefd op (en ikke ook beetje als ze het aanhad). Af en toe mag het kind ook eens iets krijgen ....
Soms vindt ze een stofje niet echt super, maar als ik er iets mee maak, is ze altijd blij.

Ook met dit kleedje. In een soft cactusje. Ze vroeg wel om smallere rokjes te maken, de zwier is er wat uit aan 't geraken. Dus het vertrouwde bovenstukje met een A-lijnrokje eronder. Eenvoudiger kan niet!

Toch nog genoeg bewegingsruimte voorzien, niet te smal dat rokje! 

Het jurkje is gevoerd met een lichtblauw stofje, een lakentje uit de kringwinkel. De rits is dezelfde kleur als de elanden... 

Een simpel jurkje, techttoe, rechtaan. Gemakkelijk om te strijken, dat valt ook weeral mee. 

Beste wensen!

Elanden in de sneeuw

Het heeft lang geduurd voordat ik stoffen met fotoprints echt mooi begon te vinden, maar tegenwoordig vind ik er mijn goesting wel in. Vorige winter maakte ik Ginneke dit kleedje, en ik vind haar er nog steeds heel mooi mee staan.
Dus liet ik me ergens in september verleiden tot een nieuwe versie van de stof. Ik kocht nogal zuinig, en heb daarbij geleerd dat ik volgende keren geen 70 maar 80 cm moet kopen. Tja, zelfs mijn kleine aap groeit ...
Ik hou niet van patronen overtekenen, dus als ik er eentje heb dat goed past, blijf ik het tot in het oneindige gebruiken. Met hier en daar eens een kleine aanpassing, dat wel.
Bovenstukje uit SVDHZ, alweer, en een iets-of-wat-rimpelrokje. Niet teveel zwier, want daar is ze geen fan meer van. Maar Ginneke is nog zo huppeldepup, dat ze nog veel bewegingsruimte nodig heeft in het rokdeel. Niet te smal dus ...

Het vestje is een beetje te licht, maar ondertussen doet ze er al  een donkerder vestje op aan. En kousenbroeken weigert Ginneke. Blote benen, en liefst ook blote armen. Maar ooit zal het toch eens echt beginnen winteren, denk ik zo. Dus kocht ik haar mooie kniekousen. Grijze met blinkjes. Zo'n fijne kousen ....Maar manman, wat een gezeur! Mama, ik wil die niet aan! Dat jeukt! En kijk hoe schoon ze zijn.... 

Het kleedje is al aan de korte kant (zelfs een zoompje lukte niet meer; ik overlockte de onderkant, plooide die naar binnen en werkte mooi af door er een biaislint op te zetten). Volgende keer dus 80 cm kopen! 

Dat vestje bleef niet lang aan, zelfs buiten niet! 

Achteraan sluit het jurkje met kamsnaps. Ik deed zelfs geen poging om de print te laten doorlopen, maar lette wel op dat er geen elanden onthoofd werden. Er komen er wel een paar van achter het hoekje piepen ;-)

Over de versie van vorig jaar ging een bus blauwe verf in de klas, dat kon ik jammer genoeg niet redden. Maar deze versie is een volwaardige vervanger! 

Voor een klein ukkiepukkietje

Mijn zus vroeg me in augustus een vlinderdekentje te maken voor een vriendin. Die zou in september bevallen, maar het moest niet per se voor de geboorte klaar zijn. Ik wou me laten inspreren door het geboortekaartje, maar de mini-preview die ik kreeg, was niet echt verhelderend. Tot zus zei dat de aanstaande mama houdt van feetjes en bloemetjes en zo van die romantische dingen. En het mocht ook wel heel roos zijn.
Dus ging ik op jacht, en in de herfstvakantie zette ik me eraan. Nu maakte ik al zoveel van die dekentjes, dat het een fluitje van een cent is geworden om het ineen te zetten. Ik weet al waar de moeilijke stukken zijn, dus ik ben helemaal voorbereid. Op minder dan een uur zat het ineen ( lag al langer geknipt klaar hoor! ). En moest ik nog een eigen kindje op mijn verlanglijstje hebben staan, dan had ik het dekentje gewoon gehouden ....

Zo zalig babyroos ... 

Ik wilde eigenlijk de grote versie maken, maar door te tetteren tijdens het knippen, knipte ik de buitenstof ondersteboven ... vloekvloek .... Ik had nog net genoeg overschot om een kleine versie in de juiste richting te knippen. Oef !

Nog zeker groot genoeg voor de eerste maanden! 

Slaap zacht, kleine Ulrike! 

Herfstjurkje voor Ginneke

Voor Ginneke maakte ik ook nog een jurkje, in een heerlijk Soft Cactusje. Ik blijf grote fan van deze stofjes!

Weer het bovenstukje van SVDHZ, het blijft scoren hier. Alleen armsgaten tekende ik wat groter, want haar kleedjes van vorige herfst worden wat krap. En aangezien Ginneke nog geen t-shirtjes onder haar kleedjes aan wil (veel te warm, mama!), voelt zo'n krap armsgat heel vervelend.

Ook dit kleedje lag al even geknipt klaar, dus werd het tijd om het ineen te zetten. Ik vond echter geen lange rits in m'n voorraad die mooi bij het stofje paste. Alleen korte exemplaren. Geen nood, mijn warmbloedje kan tegen een beetje blote rug ... Korte rits onderaan en bovenaan een kamsnap...

Het rokje wou ze niet te breed. Geen gezwier meer ... 

Ik legde een stolpplooi in het voorpand, het achterpand loopt gewoon breder uit , zonder plooikes. Het rokje is zo  nog wel breed genoeg om te kunnen ravotten.

Na de fotosessie binnen klaarde het helemaal op .... dus deden we buiten nog wat verder van fotookes trekken .... 

Met haar Kibbie, die een camouflagepakje aan lijkt te hebben ...

En eitjes rapen!

Een wintercandydress voor Lieke

Eindelijk nog eens tijd gehad om te naaien. Ein-de-lijk.
Er lagen verschillende projectjes geknipt klaar, al een tijdje. En deze week maakte ik wat tijd vrij, wat  me-time. Joepie ....
Het eerste projectje was voor Lieke bestemd. Zij is een broekenfan, nog steeds. Gekochte broeken, welteverstaan. Laat daar geen misverstanden over bestaan .... gekochte broeken!
In de zomer maakte ik haar twee candydresses uit La Maison Victor, en die vielen in de smaak. Vooral het laatste, omdat het zo kort was.
Dus haalde ik het patroon terug boven (heerlijk, patroontjes meermaals gebruiken) en verknipte een zalig mooi mintkleurig glitterstofje .... Heel mijn naaikamertje blinkt en schittert nu,  maar dat trekken we ons eventjes niet aan.
Een eenvoudig modelletje, geen tralala...

Ik zette er wel een hoger kraagje op, omdat mijn dametjes een hekel hebben aan sjaals, mutsen en dergelijke winterspullen... 

Wel korte mouwen, want binnen is Lieke dan weer warmbloedig.
Het cobineren met een zwart vestje vond ik eerst (voor de pasbeurt) nogal gewaagd, maar het past perfect bij de nieuwe look van Lieke; de ik-word-een-beetje-groot-look, en dus de ik-wil-geen-kinderachtige-kleren-meer-look. Tja, mama moet ook meegaan met haar tijd, en met de tijd van haar grootwordende kinders.... Combineren met zwart is een goeie truc...
Hoe smal Lieke is, wordt hier weeral duidelijk; maatje 128 is heel ruim voor mijn 10-jarige. Volgend exemplaartje wordt smaller getekend!

Maar het is goedgekeurd, het kleedje. Oef, missie volbracht. Vanavond noemde ze het zelfs haar lievelingskleedje.... blink blink!