Zomerrust

Soms lijkt het hier of ik geen winterslaap doe, maar een zomerslaap ... Elk jaar in juni denk ik hetzelfde ; deze drukke maand doorkomen, en dan is het vakantie en heb ik zeeën van tijd om te naaien. En elke zomer hetzelfde liedje ; de naaimachines staan zielig te wachten tot ze nog eens mogen werken ...
Ook dit jaar zo. Weinig genaaid in de zomer. Te veel andere , leuke dingen te doen. Op verlof gaan bijvoorbeeld. Van ons eigen tuintje en terras genieten .... Speeltuinen afschuimen ... En lezen, heel veel lezen.
Eind juni, toen het schoolwerk achter de rug was, en ik echt even tot rust moest komen, maakte ik een eerste Candydress uit La Maison Victor.  Klaar op 1-2-3. Of toch bijna.

Helemaal zoals het patroon uitgelegd werd. Netjes volgens het boekje. Met zakjes, een tunnel en een koordje dat uiteraard oorspronkelijk iets netter was. 

De mouwen en halsuitsnijding gaf ik , zoals voorgeschreven, enkel een " verstevigend stiksel". Al weet ik niet goed of een verstevigend stiksel niet meer is dan dit ... 

Lieke vond het jurkje mooi en plezant om te dragen. Omdat het zo snel klaar was, maakte ik er nog eentje, gemakkelijk voor op verlof. De tijd was beperkt , dus liet ik de zakjes weg. 

Maar ik zette er wel een beter afgewerkt mouwtje in. 

En ik werkte de halsuitsnijding af  met een boordje uit dezelfde stof. 

En zo heb ik een modelletje gevonden dat Lieke heel mooi staat, en dat ze ook aanwil. De jacht naar wintertricot is geopend .... 

Een bloemenkleedje

Na dit testkleedje, maakte ik een nieuw testexemplaar om uiteindelijk tot dit te komen ...
Ik gebruikte een fris Soft Cactusje om snel snel te zien of de aanpassingen aan het eerste kleedje goed waren.

Maar snel-snel blijkt bij mij toch altijd net iets langer te duren, omdat ik dan plots weer kleine detailkes wil toevoegen ...
Zoals de mouwkes. Ik had geen tijd - goesting om het kleedje te voorzien van een voering. Dus snelsnel mouwkes erin om de armsgaten netjes af te werken ...

En een bloemenkransje aan de halslijn ... 

En bloemetjes om de knopen dicht te doen ...

En nog een fotooke met een lief kind erin ... 

Perfect jurkje om een triestige, regenachtige dag als vandaag af te sluiten ...

Het Grote Feest

De lentefeestkleedjes kregen jullie al te zien, de foto's van het feest nog niet ...
Een 10-tal dagen voor het feest schoot ik plots in een klein stresske. Een honderdtal ideetjes op m'n pinterestbord, maar nog niks concreets .... Dus zette ik me aan het selecteren en uitvoeren van alle plannetjes ...
Omdat Ginneke geen neefjes of nichtjes heeft van dezelfde leeftijd, kozen we ervoor om enkele vriendjes en vriendinnetjes uit te nodigen. Eerst speelden we een "beestig leuk spel" in het Fort , om daarna in de tuin te komen smikkelen en smullen. Tegen dat we in de tuin aankwamen, was de familie ook gearriveerd.
Voor de zekerheid zetten we een tent in de tuin , die uiteraard wat decoratie kon gebruiken. Ginneke had zelf een lichtjesslinger in blauwtinten gekozen, en daarop baseerde ik me om de tent aan te kleden.

De placematjes waren in dezelfde stijl als de uitnodigingen ; verschillende lettertypes en kleurtjes. 

Op de placemat stonden allerlei dingen die haar typeren. 

Ik maakte zelf taartschotels door borden op glazen potjes te kleven, en de borden te spuiten. Op de borden stonden diertjes. 

In de glazen potjes zaten snoepjes.

Van een lief vriendinnetje - dat ook kwam helpen in de keuken - mocht ik twee mooie kaders lenen, die overtrokken zijn met bordfolie. Daarop schreef ik het menu. En ik moet toegeven, ik heb me kostelijk geamuseerd met namen te bedenken voor de verschillende croques die we te eten gaven. Een crockinneke, een crockodil, een crockonijn en een crockameel. 

In mijn voorraad glazen bokaaltjes en flesjes koos ik een allegaartje van kleine flesjes ( oa een kruidenpotje ) , waar ik "streepjes" washitape rondkleefde. Met witte gerbera's erin, één van mijn lievelingsbloemen ...

Iedereen die een uitnodiging kreeg, kreeg ook een huiswerkje ( tja, ik ben een juf in hart en nieren ) : een wens voor Ginneke opschrijven. 

En kijk eens, de wensenpot werd goed gevuld! 

Toen mijn zus enkele maanden geleden trouwde, zette zij op haar avondfeest een snoepwinkeltje op. Ik was daar meteen verliefd op, en belde haar 's anderendaags met de vraag of we de houten kistjes en enkele grote potten mochten lenen. Mami zorgde voor mini-cakejes en ik haalde heerlijke snoepjes die hier normaal niet zomaar in huis komen ( af toch niet in die hoeveelheden ) .

Voor  ze naar huis gingen, mochten de kinderen even in het snoepwinkeltje passeren en een potje vullen. Potjes met, jawel, beestjes op ... in dezelfde kleuren als de taartschotels.

Een kinderfeest is natuurlijk geen feest als er geen lekker dessertje is. Ik bakte een heerlijke brownie ( met dank aan Jeroen Meus, mijn ridder in de keuken ;-) ). Niet al te netjes op een taartschotel leggen, poedersuiker erop, aardbeitjes ertussen en mikadostokjes erin .... heerlijk! 

Ik maakte ook Ginnekes lievelingstaart : ijsgekoelde chocolademoussetaart. Een receptje van Colruyt, dat we konden proeven bij een tante. Ik maakte er wel vele kleine taartjes van, in cakepapiertjes. 

En ik amuseerde me met spekjes en gesmolten chocolade en spikkeltjes ... 

En ja, inderdaad , ik had overdreven met de dessertjes. Echt wel. En als ik eraan denk hoeveel chocolade ik die zaterdag gesmolten en verwerkt heb, word ik gewoon misselijk. 

Maar wat was Ginneke blij met haar feest ... ze had de dag van haar leven! En ik ... ik genoot van de voorbereidingen, van het feest ( dankzij twee lieve vriendinnetjes die de crocjes bakten en nadien het puin in mijn keuken ruimden! ) , van Ginnekes heerlijke, stralende snoetje ... Daar doe ik het voor! 

Het lentefeestkleedje

Hier deed ik het hele verhaal van het testkleedje dat het echte kleedje werd - door tijdsdruk. Op donderdag werden de foto's getrokken, en op zaterdagavond ... kreeg ik weer kriebels. Bang dat het prachtige stofje in de kast zou blijven liggen, zette ik me eraan. En ik maakte het uiteindelijke lentefeestkleedje. Prachtig resultaat ...

Heerlijk stofje om mee te werken .... zalig kleedje om aan te voelen. 

Of het aan het patroontje ligt of aan het figuur van Ginneke, dat laat ik in het midden. Maar achteraan was het kleedje veel te breed. Zeker met het ceintuurtje erin, lubberde het langs alle kanten. Daarom legde ik er twee neepjes in. 

En een blinde rits ... hmm ... nog niet perfect ... blijven oefenen dan maar ...

Het kleedje is helemaal gevoerd. Met een zalig zacht babylakentje. De zoom van de rok gaf ik een siersteekje. 

Ik vond het niet zo evident om een vestje te kiezen dat erbij past ... wit is namelijk geen optie voor mijn kleinste ... Maar na wat surfen op sites van kinderkleding, zag ik dat het groen mooi combineert met zalmroze .

De stof is toch redelijk fragiel, en daarom heeft ze op haar grote dag toch maar het testkleedje aangedaan. Kwestie van dit jurkje toch enkele keren intact aan te kunnen doen ... 

Tussen het testkleedje en dit jurkje werd nog een tweede testkleedje gemaakt. Een bloemenjurkje. Dat komt binnenkort tevoorschijn! 

Lentefeest in een communiekleedje

Ginneke had gisteren haar Lentefeest. Wat keek ze er naar uit, naar haar dag! Ze telde letterlijk de dagen af. Ze genoot al lang op voorhand, en zal nog lang blijven nagenieten denk ik!
Uiteraard maakte ik het kleedje zelf.
Ze wou - tot mijn grote verbazing - een smal kleedje. "Zo smal, mama", zei ze vastberaden, haar handjes langs haar zij glijdend. " En dan één centimetertje breder, mama." Haar handjes over haar dijen, en ter hoogte van haar knietjes inderdaad één centimetertje breder. Oh hemel ....
Ik ging met haar naar mijn favoriete winkel en haalde daar alle mogelijke modelletjes uit het rek. Van smal ( supersmal negeerde ik per ongeluk ) tot heel breed. En er zat een jurkje tussen dat voor haar perfect leek. Ze wou het ineens meenemen en in de kast laten hangen tot haar feest, maar ik vond het te klein. En een maatje groter was er niet. Dus nam ik m'n lintmeter uit m'n handtas, nam alle maten over en krabbelde er nog wat details bij. Het jurkje was  in broderie anglaise gemaakt, en Ginneke was helemaal weg van de stof.
Dus ... start de zoektocht. Niet eenvoudig .... Bobby kon me niet verderhelpen, en online vond ik het ook niet ( in een andere kleur dan wit toch niet , en wit en mijn jongste gaan niet samen ) .
Toevallig kwam ik bij deze madam terecht. Prachtig winkeltje, heerlijke stofjes, echter geen broderie anglaise ...
" Maar ik heb wel twee andere schone stofkes voor communicantjes" , zei ze me. En inderdaad, ze toverde twee rollen tevoorschijn met echte pareltjes. Het ene wit - dus uitgesloten. Het andere mintgroen, met een reliefke. Prachtig, wonderschoon, ideaal. Maar ... de prijs .... slik .... " Tja, wel duur hé" , bevestigde madam. En dat vind ik dan sympathiek seh. Dat een verkoopster gewoon toegeeft dat ze 34 euro ook veel geld  vindt voor een meterke stof. Dus ging ik overstag. Ik liet me verleiden. Ik liet 70 cm afknippen ( zuinig zijn ! ) . En toen kwam m'n gezond verstand terug even naar boven. "Koop ineens een ander stofke om uw patroon - dat ge nog moet tekenen - te testen" , zei dat duveltje in mijn hoofd. Dat duveltje dat de volle stofjeskast thuis compleet negeert. En weer ging ik overstag. Nog 70 cm van een prachtig schoon stofke. Ikke blij als een klein kind naar huis, heel erg mijn best doende de rekening te vergeten.
En dus dacht ik het eens helemaal goed aan te pakken. Een patroontje over te nemen. Niet alleen het bovenstuk uit SVDHZ - dat ik al zo vele keren gebruikte - maar ook het rokdeel ( een A-lijntje ) . En die rok zou ik dus versmallen, met mijn krabbelbriefje van de JBC als leidraad. Dat kan toch niet misgaan!
De details , het gepruts ( tiens, die rok is te smal om aan dat bovenstuk te zetten, en ik nam nochtans dezelfde maten over ) , het passen ( oooh, nee, shitterdeshit, dat kleedje is gewoon veeeeeeeel te smal ) , het lostornen ( zucht en kreun ) , het aanpassen van de rok ( bovenaan een reep van ongeveer 20 cm moeten afknippen om hem breed genoeg te krijgen ; gelukkig had ik een gigantische zoom ingecalculeerd ), het opnieuw ineenzetten ( zweetpollekes van de stress ) en het opnieuw passen - dat verhaal bespaar ik jullie. Gelukkig was het maar het testjurkje.
Het resultaat show ik wel. Graag zelfs. Het jurkje is uiteindelijk heel kort ( maar we zullen het "pittig kort" noemen ) , maar het is zooooo schoon .... Bij de laatste pasbeurt zei Ginneke zelf " Dit is precies een communiekleedje, mama!"
Daarna maakte ik nog een tweede testjurkje , dat komt hier later wel eens tevoorschijn.
En toen was het plots ... anderhalve week voor het feest. Nog geen definitief jurkje, nog geen foto's, 1000 ideetjes in mijn hoofd, maar weinig concreets ... De stress bekroop me .... En ik hakte een grote knoop door. " Komaan, Ginneke, naar het Fort om foto's te trekken. In je testkleedje. En je echte lentefeestkleedje, tja, dat maak ik ... ooit ...." .
Ziehier het resultaat ....

Ik ben er echt fier op .... 

Een fijn, gouden lintje als riempje ...

Blinde rits ... ( daar moet ik echt nog op oefenen ) 

Labeltje ...

Mijn kleineke ... om op te eten is ze ....

Een heerlijk setje, ik kan er naar blijven kijken .... 

En het feest ... dat was perfect voor haar. En dus ook voor mij. Want Ginneke blij, is ikke blij. Zo simpel is het leven soms ... 

Kleine Sam deel 2 ...

... ofwel "verwend nesteke" ...
De slaapzak die ik cadeau deed bij de geboorte, bleek vanaf dag 1 al in gebruik te zijn. Hij is letterlijk dubbel zo lang als het boeleke dat er dan in verstopt wordt, en dat vond ik nogal zielig. Ocharme, dat kleintje had zelfs geen gezellig nestje om in te slapen ...
's Anderendaags kreeg ik het kaartje . Ik was er op slag verliefd op. Zo'n mooi geboortekaartje! Met zoveel mooie details ... de sterretjes op het jurkje, de blond-bruine haartjes, de madeliefjes,... En het felgroene, dat ook de themakleur van hun trouw was ... Dat drong het beeld van een gezellig slaapnestje op, met sterretjes en groen en zo ...
En huppakee, de naaikriebels werden ondraaglijk.

Het sterrenstofje lag al meer dan een jaar in de kast. Onbestemd, gewoon mooi te wezen. Groene fleece vond ik bij Bobby ( zo van die heerlijk zachte, langharige ). En het patroontje kon ik gewoon hergebruiken ; het vlinderdeken uit SVDHZ1. Zoals hier en hier en hier . 

Het madeliefje verwerkte ik in de kap ....

En in de knopen ( van in de Stoffenkamer in Gent )  ...

Ook deze keer een labeltje ...

Heerlijk slapen ... Zo'n schoon snuitje ...

't Is weer eentje op de groei ... 

Nu zet ik de babynaaisels eventjes in de wacht, want het wordt dringend tijd om aan Ginnekes lentefeest-outfit te beginnen! 

Jackie in de lente

Anorakken vind ik per definitie niet mooi. Maar de dochters hebben er elk één, voor op de fiets. En voor als het zo echt koud is.
Maar dus ben ik heel blij met het betere weer. Niet alleen omdat het zonnetje zo'n deugd doet, maar ook omdat de meisjes dan eindelijk terug een mooie jas aankunnen.
Voor Lieke maakte ik twee winters geleden een Jackie in de winteruitvoering, maar na drie keer aandoen weigerde ze hem nog te dragen. Een stomme jas, volgens haar. Gelukkig is de kleine zus meer mamamaakt-minded en kan zij hem volgende winter aan.
Ik maakte voor de kleinste dan ook een zomerversie. Eigenlijk wilde ze een koningsblauwe , maar Bobby had niet het perfecte blauw. Dan wou ze graag groen. Ze koos de stof voor de buitenkant zelf. Om hem wat op te fleuren, zette ik er rode paspel tussen.

Rode knopen vooraan , en knoopsgatenfobie omzeild door litsen in te zetten ....

Ook achteraan rode paspel en knopen. Ik moest puzzelen om alle delen uit de stof te krijgen, en het lukte zelfs niet om de kraag twee keer uit de buitenstof te krijgen. Dus gebruikte ik de voeringstof voor de onderkraag.

Zakjes - ook met de voeringstof ; benieuwd wat we daar allemaal in gaan vinden binnenkort .... 

Deze keer vergat ik het labeltje eens niet .

De voering maakte ik van een heeeeeeerlijk zoet stofje dat ik vorig jaar bij Bobby kocht. Toen vond ik Ginneke al te groot voor een jurkje in de stof, maar toch moest ik er een metertje van hebben. Het moest gewoon. En kijk ... als voering is het perfect! En aangezien Ginneke het altijd warm heeft, en nooit haar jas dichtknoopt, kan het zeker! Het zal gezien worden!

En de achterkant nog eens ....

Op naar het volgende projectje ...